Innamburan இன&#3021;னம&#3021;ப&#3010;ர&#3006;ன&#3021;

https://timesofindia.indiatimes.com/city/chennai/when-chola-ships-of-war-anchored-on-the-east-coast/articleshow/63260602.cms

Wednesday, March 14, 2018

When Chola ships of war anchored on the east coast

When Chola ships of war anchored on the east coast

Come April and Thiruvidanthai, a small hamlet on the East Coast Road near Mamallapuram will play host to an international defence exhibition where the Indian Navy will display its domestic design and manufacturing capabilities. As part of the four-day ‘Defexpo18’ starting April 11, the defence forces are expected to showcase warships like frigates and corvettes and the nation’s capabilities in manufacturing Scorpene class submarine.

The exhibition, the first to be held in Tamil Nadu, in a way is also a tribute to the naval skills of the ancient Tamils. Experts say,

Tamil Nadu’s east coast served as a strategic location 1,000 years ago and was used by the Cholas who sailed their battleships across the Bay of Bengal to conquer Southeast Asian countries. From their seats in Thanjavur and Gangaikondacholapuram in central Tamil Nadu, the Cholas controlled these far-east nations, with their navy — considered one of the largest defence forces in Asia during the 11th century.

Archaeologists and linguistic scholars say Tamil literature and inscriptions discovered overseas over the years provide ample evidence about the trade relations of the Cholas with the Southeast Asian countries. While Pallavas had trade links with Southeast Asian countries, the Later Chola dynasty, (850 AD and 1,279 AD), invaded these countries.

V Arasu, former professor, department of Tamil literature at the University of Madras says the Later Cholas waged a war with Southeast Asian countries primarily for business.

"Tamils have had trade links with the rest of the world since the ancient period. Many Tamil business communities had settled abroad. The Later Cholas fought with Southeast Asian countries to protect the interest of our people in foreign land," he said. Unlike other Tamil emperors, the Later Cholas were also curious about expanding their territories beyond South India and their quest led them to Southeast Asian countries. "It started off with Raja Raja Chola capturing Sri Lanka in the 11th century. His successors also continued with the same steam and spirit by bringing several countries including Indonesia, Myanmar, Malaysia, Singapore and Thailand under their control. Such a victory earned them the title of ‘Imperial Cholas’ in history," Arasu added.

Epigraphy evidence shows that Cholas had a navy. According to Arasu, Cholas had the largest navy in Asia during their time. "The east coast was a strategic location during the Chola period and Nagapattinam was an important port, both for trade and warfare. Later Cholas had a structured and mighty navy, that ferried trained elephants and soldiers on their battleships to attack their enemies in the southeastern countries," he said, quoting, references from famous historian K A Nilakanta Sastri’s work ‘The Cholas’ and Japanese Tamil Scholar Noboru Karashima’s ‘A Concise History of South India’.

Even though history offers little evidence about any other port in ancient Tamil Nadu being used as a naval base, scholars point to the probability of Mamallapuram being used as a departure point during the Pallava period.

Ancient Tamils are believed of taking along personal security guards for safety during their travels abroad. Archaeologist and secretary of Madurai-based Pandya Nadu Centre for Historical Research C Santhalingam said that a Tamil-Brahmi inscription discovered in Thailand reveals that a group of merchants had visited that country during the Pallava period in the eighth century. "The inscription states that Nangoor Mani Gramathar (traders) from Poompuhar (near Nagapattinam) were engaged in creating a lake at Thailand. They were accompanied by ‘Senai Mugathar’, who were protecting them," he said.

Archaeological evidence also shows that the Pallavas had sent a delegation of diplomats to China. "It is not clear whether they travelled by land or sea. Had they taken the sea route, the delegation would have probably departed from Mamallapuram, which was a thriving commercial port town till the end of the Pallava era," Santhalingam added.

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

Tuesday, March 13, 2018

மதாபிமானமும், சுயமரியாதையும், வாழ்வியலும்: 3

மதாபிமானமும், சுயமரியாதையும், வாழ்வியலும்: 3

மதாபிமானமும், சுயமரியாதையும், வாழ்வியலும்: 3

இன்னம்பூரான்

13 03 2018

பிரசுரம்: http://www.vallamai.com/?p=83979#respond

இனி விஷயத்துக்கு வருவோம். மதாபிமானமும், சுயமரியாதையும் வாழ்வியலின் போக்கை நிர்ணயிக்கும் சக்தி உடையவை. அவற்றை விலக்கி வாழும் திறன் சாத்தியமெனினும், மிகவும் சிலரே அவ்வாறு வாழ்வதை இயல்பாக வைத்துக்கொள்கிறார்கள். தேசீய அளவில் பார்க்கப்போனால், இங்கிலாந்தில் அத்தகைய வாழ்வியல் தென்படுகிறது. அமெரிக்காவில் மிகவும் குறைவு; ஏன்? அங்கு பைபிள் பெல்ட் என்று வருணிக்கப்படும் மாநிலங்களில் மதவெறி தென்படுகிறது. என்னை பொறுத்தவரையில் அவரவர் போக்கை அவரவர்கள் கடைபிடிப்பதில் சிக்கல் ஒன்றும் இல்லை. ஹிந்து சனாதன தர்மமோ, கிருத்துவமோ, இஸ்லாமியமோ, நாத்திகமோ மூளைச்சலவையில் ஈடுபட்டால், அது நலம் பயக்காது.

வாழ்வியலின் பரிமாணங்களில் மிகவும் உயர்ந்தது நன்னடத்தை. வாய்மை, நியாயம், சரியான அணுகுமுறை ஆகியவை அதில் அடங்கும். மதாபிமானம், சுயமரியாதை ஆகிவற்றை தவிர்த்து வாழக்கூட அவை உதவும். அண்ணல் காந்தி அதற்கு நல்லதொரு உதாரணம்; அவர் கூட தன்னை ஹிந்து என்று தான் அடையாளம் காட்டிக்கொண்டார். அந்த மதாபிமானம் அவருடைய வாழ்வியலுக்கு முட்டுக்கட்டை போடவில்லை. அந்த அணுகுமுறையை சிறிதேனும் கடைப்பிடிப்பது நல்லது.

இத்தருணம் ‘அறிவியல்’ என்ற சொல்லின் எல்லையை புரிந்து கொள்வோம். அது ‘விஞ்ஞானம்’ என்ற சொல்லின் ஒரு பின்னம் எனலாம். விஞ்ஞானமே அறிவியலின் பின்னம் என்பதில் முரண் ஒன்றுமில்லை. உபனிஷத்கள், சித்தர் பாடல்கள், திருக்குறள், நாலடியார் போன்ற நீதி நூல்கள் அறிவியல் இல்லை என்று பிரசாரம் செய்வது மதியீனம். அதே சமயம் இன்றைய விஞ்ஞான புரிதல்கள், நிரூபணங்கள் நிரந்தரமானவை அல்ல. விஞ்ஞானத்தின் தனிச்சிறப்பே திறந்த அணுகுமுறை. அதை தவிர்த்து விட்டு தனது அபிப்ராயங்கள் தான் இறுதி முடிவு என்று பறை கொட்டுவதை போல் வாழ்வியலுக்கு முரண் யாதுமில்லை.

ஒரு சிறிய உண்மை செய்தி. பெங்களுரில் பேரின்பத்தை பற்றி, இன்ப்த்தை பற்றி, மனநிறைவை பற்றி ஒரு விஞ்ஞான ஆய்வு நடந்து வருகிறது, துறவிகள் வாழும் ஒரு பல்கலை கழகத்தில். அதன் பெயர் ஸாரா ஜே மடம் & பல்கலைக்கழகம். பெளத்த பிக்ஷுக்கள் அங்கு பெரும்பாலும் பிரார்த்தனை செய்த வண்ணம் இருப்பார்கள்; மதாபிமானம் நிறைந்த இடம் அது. பெளத்த மதம் சார்ந்த சடங்குகளுக்கு பஞ்சம் இல்லை. குரு-சிஷ்ய உறவு தான் அங்கு பிரதானம். அந்த பிக்ஷுக்கள் விஞ்ஞானத்தின் மீது தீராத காதல் கொண்டவர்கள்.

அங்கு என்ன ஆய்வு நடக்கிறது என்பதை உரிய நேரத்தில் கூறுகிறேன்.

(தொடரும்)

-#-

இன்னம்பூரான்்

...தொல்காப்பியத்தின் மொழிநடையும், உள்ளுறையும் தமிழரின்தொன்மைக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாகும். தொல்காப்பிய மொழி...விழுமிய கருத்துக்களை இழுமென் மொழியாக எளிதில் மலர்விக்கும்...இத்தொன்மை வழிவழி வந்தவர் தமிழராவர். பழந்தூய தமிழரும், வழிவந்த தமிழரும், இடையே குடி புகுந்து நிலைத்த சிலருஞ் சேர்ந்த ஓரினமே இப்போதுள்ள தமிழினமாகும்...கலப்பு என்பது இயற்கை. உலகில் எம்மொழியும், எந்நாடும் எவ்வினமும் தோன்றியவாறே கலப்பின்றித் தனிமைத் தூய்மையும் என்றும் ஒரு பெற்றியாய் நிலவுதல் அரிது.,,கலப்பால் வளர்ச்சியே உண்டு...தமிழ்நாட்டில் ஆரியர் தமிழர் பிரிவு பெரிதும் பேசப்படுகிறது... அதை வாழ்விடை ஏன் பாராட்டிப் பகைமை வளர்த்தல் வேண்டும்?...இப்போது தூய ஆரியர் இன்னார், தூயத்தனித்தமிழர் இன்னார் என்று எவரே பிரிக்க வல்லார்?...இயகை நிலை இவ்வாறாக, பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தமிழ்நட்ட்9; வாழ்ந்து வரும் ஆரியர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் கலப்பு ஏற்பட்டிராதென்று கருதுவது மதியுடையாக்ய்ன் கொல்! எனவே தூய ஆரியராதல் தூய தமிழராதல் இப்போது இல்லை என்பதை வலியுறுத்துகிறேன்...பார்ப்பனர் பார்ப்பனல்லாதார் பூசலையொட்டி வடமொழி தென்மொழிப் பிணக்கும் எழுந்து திருவிளையாடல் புரிகிறது...வடமொழி பாரத நாட்டுக்குரிய பொது மொழி,,,’ யாதும் ஊரே யாவருங்கேளீர்’ என்னும் விழுமிய கொள்கையுடைய தமிழர் வழிவழி வந்த இக்கால தமிழர் சிறிமைப் பிரிவுகளில் கருத்திருத்தல் அறமாகுது...”

~தமிழ் தென்றல் திரு.வி.க. அவர்கள் ஜூலை 5: 1928, ஏப்ரல் 10,11,12: 1929 & ஆகஸ்ட் 6 :1932 அன்று ஆற்றிய சொற்பொழிவுகளிலிருந்து.

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

__._,_.___

Posted by: "Innamburan S.Soundararajan" <innamburan@gmail.com>

•

•

•

•

Messages in this topic (1)

This Group is restricted to Invitees only for ensuring compliance with the Terms, Guidelines & Privacy conditions of Yahoo and this Group and to guard against phishing. Most members of this Group are from an Elder Community in Aalapaakkam.
Respecting their wishes, all may refrain from commenting upon the community and its administrations.

VISIT YOUR GROUP

• Privacy • Unsubscribe • Terms of Use

__,_._,___

Sunday, March 11, 2018

மதாபிமானமும், சுயமரியாதையும், வாழ்வியலும்: 2

இன்னம்பூரான்

09 03 2018

பிரசுரம்:http://www.vallamai.com/?p=83901#respond

இந்த தொடரின் முதல் பகுதி ஒரு பீடிகையாக இருந்த போதினும், இதை என் வலைப்பூவின் உலகத்தமிழ் வாசகர்களில் பலர் படித்தனர்; நண்பர்கள் ஒரு அரிசோனன், வ.கொ. விஜயராகவன் ( பல வருடங்களுக்குப் பிறகு), சி.ஜெயபாரதன் ஆகியோர் ஆழ்ந்த கருத்துக்களை பகிர்ந்து கொண்டனர். நன்றி. என்னை வீழ்த்திய இடம் சென்னை ராஸ்தாக்கள் அல்ல. அவை என்னை கொன்றிருக்கக்கூடும். நான் வாழும் இடத்திலேயே காலை உடற்பயிற்சி செய்த இடத்தில் கவனம் பாண்டிச்சேரி தமிழ் ஆய்வு பாடங்கள் மீது செல்ல, உடல் பள்ளத்தில் விழுந்து முகம் ஈயச்சொம்பு போல் நசுங்க, மூக்கு உடைந்தது; நான் தேறி வருகிறேன். இதுவே பகுத்து அறிவதற்கு உவமையாக அமைந்து விட்டதை பாருங்கள். போலி பகுத்தறிவும் கவனக்குறைவால் தான். தும்பையும் விட்டு விட்டு வாலையும் விட்டு விட்டு, காலை பிடிப்பது போல், பிள்ளையார் பிடிக்கப்போய் குரங்காய் முடிந்தது போல் அமைந்து விட்டது. ஈ.வே.ரா.அவர்களின் உன்னதமான சமுதாய சீர்திருத்தங்கள் காழ்ப்புணர்ச்சியினாலும், வன்முறையினாலும், பகைமை அணுகுமுறையினாலும் பாழாயின. அவரின் சிலையை உடைப்பதினால் நன்மை ஏற்படப்போவதில்லை; அவர் பிள்ளையாரை உடைத்துக் கண்ட பயன் யாது? நான் எழுத நினைப்பது எல்லாம் அன்றாடம் மாறிவிடுகின்றன. திரு. ஒரு அரிசோனன் ‘ஒரு இனம் தெரியாத தவிப்பு’ என்றதில் ஒரு உண்மை இருக்கிறது. மதாபிமானம் மதவெறியாக அதிக முயற்சி தேவையில்லை; சுயமரியாதை பிறரை தாழ்த்த நினைக்கும்போது, பூணலையும், குடுமியையும் அறுக்க விழையும்போது, தன்னையே மாய்த்துக்கொள்கிறது; தன் வாழ்வியலை சிதைத்துக்கொள்கிறது. தமிழ்தென்றல் திரு.வி.க. அவர்களின் சகிப்புத்தன்மையை புறம் தள்ளி விடுகிறது. இது நிற்க.

தற்காலம் அசட்டுத்தனமாக சிலை உடைப்பு தலையெடுத்த போது, அதை பிரதமர் முளையிலே கிள்ளி விட்டார் என்றாலும், பட்ட கறை பட்ட கறை தான்.

ஆலயத்திலிருக்கும் விக்ரஹங்கள் ஆனாலும் சரி, மனிதர்களின் சிலையாயினும் சரி, ஒரு கிரேக்க பாடம் படிப்போம் இன்று. மஹாத்மா காந்தி, நேரு, ஈ.வே.ரா. ஆகியோர் இன்று நம்மிடம் இல்லை. ஆனால் அவர்களின் சிலாரூபங்கள், மரணத்தையும் கடந்து, அதனால் ஏற்பட்ட இழப்பையும் கடந்து, மாண்டோர்களின் சிலைகளில் உறையும் உயிர்மை சிரஞ்சீவி என்க. ஏன்? அசோகரின் கல்வைட்டு, ராஜராஜன் கட்டிய பெரிய கோயில், எல்லா கோயில்களில் உள்ள சிற்பங்கள், அங்கிருந்து திருடப்பட்ட சிற்பங்கள், மோனா லீசாவின் ஓவியம், சலப சாத்திரத்தின் நுன்கணக்குப்படி அமைக்கப்பட்ட ஆலயங்கள் எல்லாமே வாழ்வியலின் இறவா நிலையை குறிப்பிடுகின்றன எனலாம். இன்று இத்துடன் நிறுத்திக்கொள்கிறேன்.

(தொடரும்)

-#-

இன்னம்பூரான்

http://www.newindianexpress.com/states/tamil-nadu/2018/jan/27/tamiol-nadu-thiru-vi-kas-home-turned-into-library-without-books-1764009.html

Friday, March 9, 2018

Speaking the Truth

Speaking the Truth
1

In February 1916, Gandhi was invited to speak at the laying of the foundation stone of the Banaras Hindu University. The Viceroy and many of the most important people of India were there.
Gandhi clad in a Kathiawadi long coat and turban, rose to speak. The police arrangements, and also the pomp and luxury around him, hurt him deeply. Turning to the audience he said, ‘I want to think audibly and speak without reserve.’
His first words froze the audience.
‘It is a matter of deep humiliation and shame for us,’ he said, ‘that I am compelled this evening under the shadow of this great college, in the sacred city, to address the shadow of this great college, in the sacred city, to address my countrymen in language that is foreign to me.’
It was a bomb-shell. Nobody had ever dared to speak against the English language. The British officers, their friends, and the important Indians who had gathered there were breathing heavily in anger.
But Gandhi went on, “His highness the Maharaja who presided yesterday over our deliberations spoke about the poverty of India. But what did we witness? A most gorgeous show an exhibition of jewellery. There is no salvation for India unless you strip yourselves of this jewellery and hold it in trust for your country men in India.’
Gandhi gave a long speech, covering many topics. His speech was full of outspoken criticism.
Mrs. Annie Besant, who was one of the organizers of the function, was horrified and urged Gandhi to sit down. But Gandhi went on. Some people went red with rage, but others listened to Gandhi with the greatest interest.
‘Here at last is a man telling the truth,’ they thought, ‘he is the man to raise India from the mire.’
They applauded him and shouted joyfully.
Gandhi turned to them and said, ‘No amount of speeches will ever make us fit for self-government.

Finally Gandhi, the man who three times had supported the British in their war efforts, said,’ If I found it necessary for the salvation of India that the English should retire, that they should have to go, and I would not hesitate to declare that they would have to go, and I hope I would be prepared to die in defense of that belief.
The people were amazed at Gandhi’s frankness. It was Gandhi’s first great political speech in India.
Years later Jawaharlal described what the coming of Gandhi meant to the Indian people.

He said, ‘We seemed to be helpless in the grip of some all-powerful monster; our limbs were paralysed, our minds deadened what could we do? How could we pull Indio out of this quagmire of poverty and defeatism which sucked her in?
‘And then Gandhi came.. He was like a powerful current of fresh air that made us stretch ourselves and take deep breaths, like a beam of light that pierced that darkness and removed the scales from our eyes, like a whirlwind that upset many things, but most of all the working of people’s minds.’
Several conferences demanding Home Rule were held in India during the latter half of 1916. They marked a new wave of political life under the leadership of Tilak, Mrs. Besant, and Jinnah.
The annual meeting of the Congress was held in December year in Lucknow. The Congress was divided. There were the moderates and there were the extremists, but at Lucknow the congress met without tension between the two wings.

The presidents Ambika Charan Mazumdar, spoke in terms of Swaraj, which previous leaders had demanded. A resolution was passed appealing to His Majesty’s Government and demanding that a definite step should be taken towards Indian self-Government by granting the reforms contained in the scheme prepared by the All India Congress Committee and adopted by the All-India Muslim League. In Lucknow the Congress and the Muslim league came to a agreement. This was afterwards known as the Lucknow Pact. For the sake of the unity of India the Congress conceded many points demanded by the Muslims.
For two years Gandhi had traveled extensively and had talked at different places. He now wanted to start some work connected with labour. He now wanted to start some work connected with labour. His interest first centered in the problem of indentured labour, the system under which poor, ignorant labourers were enticed away India to work in the British colonies. He had fought this system in South Africa and he wanted to see it abolished. The Viceroy Lord Hardinge that His Majesty’s Government had agreed to abolish the system ‘in due course’.
Gandhi however wanted a definite date before which the system would go.
So now Gandhi started a great agitation on this issue. He went to Bombay and consulted all the Indian leaders there. They fixed May 31, 1917 as the last date for the abolition of indentured labour. He then went round the country to get support for this view.Meetings were held in all important places. Everywhere there was a great response. Even Gandhi said that he had not expected so much public support.
As a result of the agitation, the Government announced that the system of indentured labour would be stopped before July 31, 1917.

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

__._,_.___

__,_._,___

Monday, February 26, 2018

மதாபிமானமும், சுயமரியாதையும், வாழ்வியலும்: 1

பிரசுரம் http://www.vallamai.com/?p=83644:
Monday, February 26, 2018,

இன்னம்பூரான்

26 02 2018

நாத்திகமும், அதுவும் அற்ற வாழ்வியலும் மதாபிமானங்கள் தான் என்பதைத் திட்டவட்டமாக அறிக. மனிதன் தோன்றியபோதே, இயற்கையின் கூற்றுகள் அவனுடைய சிந்தனையை பாதித்தன; தூண்டுவித்தன; அலைபாய விட்டன; அச்சமூட்டின; கற்பனைக்கு வித்திட்டன; படைப்பாற்றலுக்கு உரமிட்டன. மின்னலடித்த மானம் அவனை, அவளை பயமுறுத்தியது; உடனுறைந்த இடி பீதியடையவைத்தது; அடுத்து வந்த மழை வியப்பைக் கூட்டியது. ஆண்-பெண் உறவு மனிதன் தோன்றுவது பலகோடி வருடங்களுக்கு முன்பே இயற்கை அன்னையின் வரமாக அமைந்தது. கானகத்தே வாழ்ந்த பழங்குடிகள் சிங்கம், புலிகளின் இனப்பெருக்கத்தைக் கண்டார்கள். தாங்கள் வளர்த்த கால்நடைகளின் வாழ்வியலை பாடமாக கற்றார்கள்; ஆதாம்-ஈவாள்-ஆப்பிள்-அரவம்-சாத்தான் கதை பிறப்புதற்கு முன், தொல்காப்பியர் பிற்காலம் பாராட்டிய கலவி பேரின்பத்தை சுவைத்தார்கள். அது ஒரு தொடர்கதை. தொன்மை இலக்கியம். அது செவி வாழ் இலக்கியமாகவும், பின்னர் எழுத்து இலக்கியமாகவும் பிறந்தது. சில வகையில் அது மதாபிமானத்துக்கு வித்திட்டது என்றாலும், தொன்மம் என்ற வாழ்வியல் இலக்கியம், மதாபிமானங்கள் போல் (நாத்திகம் உள்பட) மூளைச்சலவையில் ஈடுபடவில்லை. மதாபிமானங்கள் எல்லாம் தாழ்ந்தவை அல்ல. அவற்றில் வைணவம், பெளதம் போன்றவை, ஏன் எல்லா மதாபிமானங்களும் (நாத்திகம் உள்பட) வாழ்வியலின் உன்னதமான நிலைப்பாடுகளை போதித்திருப்பதை தற்கால விஞ்ஞானம் வெளிப்படுத்துவதை காண்கிறோம்.

எனக்கு வயது 85. மூன்று வாரங்களுக்கு முன் காலை உடற்பயிற்சிக்கு சென்றபோது கவனக்குறைவால் (?) ஒரு கான்கிரீட் பள்ளத்தில் விழுந்து படுகாயமடைந்தேன். எனவே, சில சொற்களுக்கு மேல் எழுதமுடியவில்லை. சிறிய பகுதிகளை பதிவு செய்வதை வாசகர்கள் பொறுத்தாளவேண்டும். வழக்கம் போல் சித்திரம் போடவில்லை. காட்டாறு போல் சிந்தனையாறு பெருக்கெடுக்கும்போது, சித்திரம் ஏதுக்கடி குதம்பாய்!

ஒரு இறுதி வரி. திறந்த மனம் வேண்டும். போலி பகுத்தறிவு போறாது.

-#-

இன்னம்பூரான்

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

Monday, February 12, 2018

திரு.வி.க. நினைவுகள்: நல்லதோர் வீணை செய்து...

திரு.வி.க. நினைவுகள்: நல்லதோர் வீணை செய்து...

Mon, Feb 12, 2018 at 3:17 PM

திரு.வி.க. நினைவுகள்

நல்லதோர் வீணை செய்து...

இன்னம்பூரான்

11 02 2018

பிரசுரம்: வல்லமை: http://www.vallamai.com/?p=83365

தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.கல்யாணசுந்தரம் அவர்கள் தமிழுக்கு ஆற்றிய பணி மகத்தானது. அவருடைய நாட்டுப்பற்று ஊரறிந்த தேசபக்தி. இதழியலை அவர் உரமிட்டு வளர்த்தார். முதல் இதழ் ‘தேசபக்தன்’. சூது வாது தெரியாத திரு.வி.க. அவர்கள் ஏமாற்றப்பட்டார். இதழ் கை மாறியது. ஆனால் செழிக்கவில்லை. பின்னர் ‘நவசக்தி’. அந்த இதழின் தொகுப்புகளை அவர் கட்டி (பைண்ட் செய்து) காப்பாற்றினார். அவையும் தொலைந்து போயின. சில வருடங்களுக்கு முன் அவற்றை தேடி அலைந்து நான் களைத்துப்போனேன். ரோஜா முத்தையா ஆய்வு மையத்தில் ஒரு ஆண்டு மலர் மட்டும் கிடைத்தது.

சில நாட்களுக்கு முன் இந்தியன் எக்ஸ்ப்ரெஸ் இதழில் வந்த செய்தி ஒன்று கண்டு என் மனம் நொந்தது. தற்காலம் அதருமமிகு சென்னையின் போரூர் பகுதியில் ‘செட்டியார் அகரம்’ என்ற பெயரில் அடங்கி விட்ட ‘துள்ளல்’ என்ற குக்கிராமம் தான் அவர் பிறந்த ஊர். அவருடைய தந்தை நடத்திய திண்ணைப்பள்ளியில் தான் அவர் தமிழ் பயின்றார். இதழாசிரியர் ஆன பின் ஒரு முறை பிறந்த மண்ணை கண்டு களிக்க அவர் சென்றார். மூன்று நாள் இரட்டை மாட்டு வண்டி பயணம். (இப்போது பஸ்ஸில் [ஓடினால்!] விரைவில் போய்விடலாம். அவருடன் ஆரம்ப பள்ளியில் படித்த கிராமத்து பெண்மணி ஒருவர், அங்கு அவரால் ஆக்கபூர்வமாக ஒன்றும் செய்வது இயலாது என்பதை உணர்த்தி, அவரை சென்னைக்கே திரும்ப சொன்னார். உண்மை தான். தற்கால செய்தி என்ன என்றால், அங்கு அவருடைய இல்லத்தையே ஒரு நூலகமாக மாற்றிய அரசு, ‘பாப்பாத்தியம்மா! மாடு வந்தது’ என்ற கூற்றுக்கிணங்க,

அத்துடன் தன் கைங்கர்யத்தை நிறுத்திக்கொண்டது. கேட்பாரில்லை. நூல்கள் களவு போயின; கிழிந்து போயின. நூற்றுக்கணக்கான நூல்கள் இருந்த இடத்தில் நாற்பது நூல்கள் கூட இல்லை. இந்த அவலம் நேர 16 வருடங்கள் தான் பிடித்தன. அவருடைய நூற்றாண்டு விழா எடுக்கப்போகிறார்களாம். ஆனால், நூலகத்தை விஸ்தரித்து பராமரிப்பதை பற்றி ஒரு சொல் கூட பேசப்படவில்லை.

நல்ல வேளை. தமிழ் மரபு அறக்கட்டளையின் சுபாஷிணி இங்கிலாந்தில் இருந்த என்னை திரு.வி.க, அவர்கள் எழுதிய நூல்களையாவது மின்னாக்கம் செய்வதற்காக சென்னைக்கு செல்ல தூண்டினார். நானும் விரைந்தேன். திரு.வி.க. அவர்கள் போற்றிய முருகன் அருள் கிட்டியது என்று தோன்றுகிறது. மற்றவர்களின் மறுபதிப்புகளை மின்னாக்கம் செய்ய விரும்பாத எனக்கு, அவருடைய அத்யந்த மாணவர் பேராசிரியர் மு.வரதராசன் அவர்களின் சீடரும், திரு.வி.க. அவர்களின் ‘பெரிய புராணம்’ நூலை ஆய்வு செய்து முனைவர் பட்டம் பெற்ற முனைவர்.அ.நாகலிங்கம் அவர்களின் நட்பு கிடைத்தது; அவரிடமிருந்து திரு.வி.க, அவர்களின் சாது அச்சுக்குடத்தில் பிரசுரம் செய்யப்பட்ட மூலநூட்கள் கிடைத்தன. அவற்றின் மின்னாக்க பிரதிகள் செய்யப்பட்டன. அவை அந்த நூலகத்தின் மின்னாக்க நூலகத்தில் உங்களுக்கு இலவசமாக கிடைக்கின்றன. பின்னணியில் அக்னிஹோத்ரம் டாக்டர் வாசுதேவன் அவர்கள் (எனக்கு மின்னாக்கம் வாத்தியார்) மிளிருகிறார்.

நன்றி, வணக்கம்,

இன்னம்பூரான்

11 04 2018

Reference:

சித்திரத்துக்குநன்றி:

http://1.bp.blogspot.com/_BmyhDEvtwuE/SYrbdaZXmMI/AAAAAAAAAyQ/MkjLwxTtnkE/w1200-h630-p-k-no-nu/nallathor+veenai.gif

...தொல்காப்பியத்தின் மொழிநடையும், உள்ளுறையும் தமிழரின்

தொன்மைக்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாகும். தொல்காப்பிய மொழி...விழுமிய கருத்துக்களை இழுமென் மொழியாக எளிதில் மலர்விக்கும்...இத்தொன்மை வழிவழி வந்தவர் தமிழராவர். பழந்தூய தமிழரும், வழிவந்த தமிழரும், இடையே குடி புகுந்து நிலைத்த சிலருஞ் சேர்ந்த ஓரினமே இப்போதுள்ள தமிழினமாகும்...கலப்பு என்பது இயற்கை. உலகில் எம்மொழியும், எந்நாடும் எவ்வினமும் தோன்றியவாறே கலப்பின்றித் தனிமைத் தூய்மையும் என்றும் ஒரு பெற்றியாய் நிலவுதல் அரிது.,,கலப்பால் வளர்ச்சியே உண்டு...தமிழ்நாட்டில் ஆரியர் தமிழர் பிரிவு பெரிதும் பேசப்படுகிறது... அதை வாழ்விடை ஏன் பாராட்டிப் பகைமை வளர்த்தல் வேண்டும்?...இப்போது தூய ஆரியர் இன்னார், தூயத்தனித்தமிழர் இன்னார் என்று எவரே பிரிக்க வல்லார்?...இயகை நிலை இவ்வாறாக, பல்லாயிரம் ஆண்டுகளாகத் தமிழ்நட்ட்9; வாழ்ந்து வரும் ஆரியர்களுக்கும் தமிழர்களுக்கும் கலப்பு ஏற்பட்டிராதென்று கருதுவது மதியுடையாக்ய்ன் கொல்! எனவே தூய ஆரியராதல் தூய தமிழராதல் இப்போது இல்லை என்பதை வலியுறுத்துகிறேன்...பார்ப்பனர் பார்ப்பனல்லாதார் பூசலையொட்டி வடமொழி தென்மொழிப் பிணக்கும் எழுந்து திருவிளையாடல் புரிகிறது...வடமொழி பாரத நாட்டுக்குரிய பொது மொழி,,,’ யாதும் ஊரே யாவருங்கேளீர்’ என்னும் விழுமிய கொள்கையுடைய தமிழர் வழிவழி வந்த இக்கால தமிழர் சிறிமைப் பிரிவுகளில் கருத்திருத்தல் அறமாகுது...”

இன்னம்பூரான்