*
சிரிச்சு மாளலெ 8
இன்னம்பூரான்
ஜூன் 13, 2014
ரொம்ப வருஷங்களுக்கு முன்னாலெ, ஹிந்தி மொழியை அரசு அலுவலகங்கள் ஜோரா பயன்படுத்துகின்றனவா? என்று பீராந்து ஆராய பார்லிமெண்டரி கமிட்டிகள் வந்து உயிரை வாங்குவாங்க. நான் அவர்களிடம் இரு முறை சிக்கிக்கொண்டேன். அவர்களுக்கு எக்கசக்கமாக பரிசுகள் வாங்கவேண்டும். திண்டியா சோறு போடவேண்டும். நாங்களோ ஆடிட் பசங்க: அதுவும் குஜராத்தில்! சுஷ்கம் (கருமி). அதனாலெ, அவுங்களுக்குக் கடுப்பு. அலஹாபாத்துக்கு மேலெ ஹிந்தியில் பேசினாலும், கன்னா பின்னா வசவு கியாரண்டி. ஹைதராபாத்தில், ஸாலார் ஜங் ம்யூசியம் காட்றேன் பேர்வழி என்று காலம் கடத்தித் தப்பித்தேன். அஹமதாபாத்தில் வசமாக மாட்டிக்கொண்டேன். அங்கு குஜராத்தி தான் செல்லுபடி; ஹிந்தி அடுத்தபடி தான். ஃபார்முலா படி ஹிந்தி தட்டச்சு இயந்திரங்கள் ஏன் வாங்கவில்லை என்று வசை பாட ஆரம்பித்தவுடன், குஜராத்தி மிஷன்கள் தான் தேவை; ஹிந்தி மிஷின் வேஸ்ட் என்றேன், வாய் தவறி. தொலைந்தது! வசை மழை பொழிய தொடங்கியது. தாங்கமுடியாமல், ‘உரிய பதில் என்னிடம் இல்லை’ என்ற சால்ஜாப்பு பொருளில்,’மைம் தோ லாஜவாப் ஹூம்.’என்றேன். வழக்கு மொழியில், ‘எனக்கு நிகர் யாருமேயில்லை’ என்று அதற்கு பொருளாம். என் ‘அசட்டு தைரியத்தை’ கண்டு விக்கித்து போன கமிட்டியார் எனக்கு ஒரு பூச்செண்டு கொடுத்து, மீட்டிங்கை முடித்தார்கள். அதை கொண்டு வந்து கொடுத்தவர் ஒரு அ.தி.மு.க. எம்.பி. ‘நீங்க என்ன சொன்னீங்க? அந்த பிசாசுகள் நமட்டுச்சிரிப்பு சிரிக்கிறாங்க.’ என்றார், அவர். எனக்கும் மூச்சு வந்தது. எதற்கு இதை சொல்றேன். ஆமாம். இந்த மாதிரி கமிட்டிகளால், செலவு ஜாஸ்தி. பாருங்களேன். ரூபாய் 89 லக்ஷம் செலவில் ஆறு கோவா எம்.எல்.ஏ.க்கள் பிரேசீலுக்கு போய் கால்பந்து விளையாட்டுப்பார்க்கப் போறாங்களாம். முதல்லெ ‘அப்படித்தான் செய்வோம். இந்த பிரிதிநிதிகள் அங்கு போய் பார்த்து வந்து, கோவாவில் கால்பந்தாட்டம் பரவ, அதற்கு வேண்டியதை பரிந்துரைக்க, கூட்டத்தை மேய்க்க இத்யாதி கற்றுக்கொள்ள இந்த ‘ஜாலி’ பயணம் இன்றியமையாதது. ஆஹா ஊஹூ’ என்றார், முதல்வர். ஆனால், எதிர்ப்பு வளர்வதை கண்டு, அந்த பிரிதிநிதிகளே தங்கள் செலவை பார்த்துக்கொள்வார்கள் என்று முடிவாச்சாம். இல்லை. இல்லை. யாரோ இரு செல்வமிக்க கம்பெனிகள் தான் உபயம் செய்கிறார்கள் என்ற பேச்சும் அடிபடுகிறது.
சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாமல், ஒரு சர்ச்சில் ஜோக் ஞாபகத்தில் வருது. இங்கிலாந்து எம்.பி.க்கள் பலர் ஒரு யாத்திரை போகோணும். இரண்டு விமானம் புக்ட். சர்ச்சில் இந்த பயணத்தை ரத்து செய்துவிட்டார், கிளம்பறசமயத்தில். எல்லாரும் போய் அவர்கிட்ட ரத்து செய்தததை ரத்து செய்ய சொல்லி கேட்டபோது, அய்யா சொன்னாராம், ‘ரோசனை பண்ணிப்பாரு. ஒரு விமானம் விழுந்தாக்கூட, எத்தனை பை-எலெக்ஷன் செய்யணும் என்ன செலவு ஆகும். அதை பாரு’ என்றாராம்!
ஒரே சமாச்சாரம். எத்தனை கோணங்களடா!
-#-\
சித்திரத்துக்கு நன்றி:
