நாளொரு பக்கம் 36

நாளொரு பக்கம் 36

Tuesday, the 31th March 2015

There are stars whose radiance is visible on Earth though they have long been extinct. There are people whose brilliance continues to light the world though they are no longer among the living. These lights are particularly bright when the night is dark. They light the way for humankind. 

-Hannah Szenes(1921-1944): poet, playwright, and paratrooper

Prophecy is, it seems, hanging in the air, like a fragrance that stays with you, unseen. Hannah was a legend in her own life-time, spanning a mere two decades and three years. Her poetic lines, 

“ My God, My God, I pray that these things never end,

The sand and the sea,

The rustle of the waters,

Lightning of the Heavens,...” 

remain embedded in the conscience of Israel, whose National Heroine, she is. She was parachuted into Yugoslavia by the British army, with 36 others during World War II to rescue the Hungarian Jews bound for the German death camp at Auschwitz. Arrested and tortured, she adamantly refused to divulge the details of her mission. She was executed by the firing squad.

What she said , she lived. She lit the way for humankind.

Image credit: http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/d/db/HannahSzenes1.jpg

-#-

மொழிகளில் இலக்கியம் மிளிர்வது

இன்றைய அமர்வில் ‘தமிழ் இலக்கியம் -1:மையோ! மரகதமோ!மறிகடலோ! மழை முகிலோ!ஐயோ! இவன் வடிவு! என்பதோர் அழியா அழகுடையான்!’ என்ற இன்னம்பூரானின் பதிவும் அதன் தொடர்பாக அவர் அளித்தக் கீழ்க்கண்ட உரையும் எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டன. 

மேற்படி உரை:

தமிழ் இலக்கியம்: ஒரு அறிமுகம்.

இன்னம்பூரான்

8 12  2015

“மொழிகளில் இலக்கியம் மிளிர்வது ஐம்புலனுக்கும் இனிமை தரும் தன்மை உடையது. இயல், இசை, நாடகம் மூன்றுமே தமிழ் மொழியின் இலக்கியத்தில் அங்கம் வகிப்பதால், செவி இன்பம், கண்கொள்ளாக்காட்சி,வாய்ப்பாடு, தமிழ் மணம், மனநிறைவு  ஆகியவை இலக்கியத்தின் உள்ளுறைந்து, ஐம்புலன்களின் வீணை மீட்டும். எல்லா மொழிகளிலும் வீணை, கோட்டு வாத்தியம், தம்புரா, குழல், நாதஸ்வரம், மாண்டலின், சிதார் எல்லாம் உண்டு.

கிட்டத்தட்ட ஒரு வருடமாக நடைபெறும் நமது அமர்வுகளில், சிறுகதைகளில் தொடங்கி, கட்டுரைகளையும் கண்டு, இன்றிலிருந்து தொன்மை காலத்து தமிழ் இலக்கியங்களின் சில பக்கங்களை புரட்டுவோமாக. இங்கு இருக்கும் தமிழ் புலவர்கள் மேலும் மெருகு ஏற்றலாம். ஆர்வலர்கள் ஊக்கமளிக்கலாம். ஆறு வருடங்களுக்கு முன் எனக்குத் தமிழ்ஞானம் சொற்பமே. இன்று புலவர்களுடன் சரளமாக பழக முடிகிறது. ஆர்வமிருந்தால், நீங்களும் இத்தகைய அனுபவம் பெறுவீர்கள். இனி வரும் அமர்வுகளில் நீங்கள் விரும்புவை யாவை என்பதை அறியவே, இந்த திசை மாற்றம். நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் தமிழ் இலக்கியங்களை சுவைத்து மகிழ, ஒரு ஆயுட்காலம் போதாது. எனவை பெரும்பாலோரின் விருப்பத்தை அறிந்து, இயங்குவது நல்லது. இந்த உரையை ஒலிப்பதிவு செய்வதே, அதன் பொருட்டும், இணையத்தில் உலகின் பல நாடுகளிலிருந்து என் வலைப்பூவை படிக்கும் நண்பர்களின் விருப்பம் பொருட்டுமே. குறிப்பிட்ட நேரத்தில் உரையை முடித்து விட இதுவும் உதவும்.

‘உண்ணும் சோறும், பருகும் நீரும், தின்னும் வெற்றிலையும் எல்லாம் கண்ணனே' என்ற நம்மாழ்வார் பாசுரமே இதற்கு ஆதாரமாக அமைந்து விட்டது. சுவை என்பது உள்ளத்தில் தோன்றும் சுவையாகிய உணர்ச்சி என்க. அச்சுவையை நாம் யாவரும் அள்ளி, அள்ளி பருக வேண்டி, சுவையில் தென்படும் எண்வகை மெய்ப்பாடுகள் (நகை, அழுகை, இளிவரல்,மருட்கை, அச்சம், பெருமிதம், வெகுளி, உவகை) நமது பழைய மூல இலக்கணமும், வாழ்வியலுமான தொல்காப்பியத்தின் பொருளதிகாரத்தில் உள்ள ஒன்பது இயல்களில் ஒன்றாகிய மெய்ப்பாட்டியலில் விவரமாகவும், தெளிவுடனும் கூறப்பட்டுள்ளன. 

இசை கேட்கும் போதும், நாட்டியம் பார்க்கும்போதும், சித்திரக்கலையை போற்றும் போதும் நாம் அனுபவிக்கும் சுவை, இலக்கியத்திலும் புதையல் போல கிடைக்கிறது என்பதற்குத்தான், ‘மையோ! மரகதமோ!, மறிகடலோ! மழை முகிலோ! ஐயோ! இவன் வடிவு’ என்ற சொல்லாக்கம், இராமகாதையிலிருந்து எடுத்துரைக்கப்பட்டது. வழியிடையே காட்சிகள் கண்டு இராமனும் , இலக்குவனனும், சீதா பிராட்டியும்  உளமகிழ்ந்து செல்லுதல் பற்றிய முழுச் செய்யுள் இங்கே:

மெய்யோன் ஒளி தன் மேனியின்

விரி சோதியின் மறைய,

பொய்யே எனும் இடையாளொடும்,

     இளையானொடும் போனான் -

‘மையோ, மரகதமோ, மறி

     கடலோ, மழை முகிலோ,

ஐயோ, இவன் வடிவு!’ என்பது ஓர் 

     அழியா அழகு உடையான்.

[1926: இராம காதை]

நீலமேக ஸ்யாமளனின்  செறிவான கருமைக்கு மழை

உவமையாயிற்று, மரகதம் பசுமை நிறம்; குளிர்ச்சி

தருவதாதலின் நிறத்தோடு தண்மைக்கும் ஒப்பாயிற்று. மறிகடல் நீலநிறம்

படைத்ததாய் இடையறாது இயங்கிக்கொண்டுள்ளது; ஆதலின்,  இயங்குகின்ற

இவனது சோபைக்கு உவமையாயிற்று.  நாம் தற்காலம் பார்த்துப் பார்த்து இளைத்து, களைத்து போக செய்த மழை முகில்  கருநிறம் படைத்து நீர் என்னும் பயனும் உடையது; உயிர்களுக்கு நலம் செய்வது என்பதால் உவமையாயிற்று. ‘கருமையும், தண்மையும், இடையறாஇயக்கமும்,

தண்ணளியாகிய கருணையும் இவற்றுள் தனித்தனி காணல் அன்றி இவை

நான்கும் ஒருங்கேயுடைய இராமபிரானுக்கு ஒருங்கே உடையதொரு உவமை

காண்டல் அரிதாயினமை பற்றி அதிசயித்து இனி உவமை சொல்ல

மாட்டாமையாகிய இரக்கமும் தோன்றி ‘ஐயோ’ என முடித்தார்’ என்கிறார்கள், கம்பன் அறநிலை விளக்க உரைக்குழு.

“அச்சோ ஐயோ என்னே எற்று எவன்எனுஞ்சொல் அதிசயம் உற

இரங்கல்” என்பது  சூடாமணி நிகண்டு. 

இலக்கிய சுவை எல்லை கடந்த அனுபூதி. தங்கு தடையின்றி, பொங்கு தமிழாக பரிமளிக்கும் இலக்கிய படைப்புகளை ஒருவிதத்தில் பார்க்கப்போனால் சுயம்பு/ தான்தோன்றி எனலாம். திருக்குறள் அற நூல்; புற நானூறு வெளி உலகம் சார்ந்தது; அகநானூறு உள்ளொலி என்க; சிலப்பதிகாரம் வரலாறு; மணிமேகலை போதனை.

இராமகாதை ஶ்ரீரங்கத்தில் நாதமுனிகள் முன்னிலையில் அரங்கேற்றப்படது. பாயிரம் முதலில். அதில் பிரதம ஸ்தானம் கடவுளுக்கு: இராமகாதைக்கு ‘தமிழ்க்கடல்’ திரு.தி.வே. கோபாலய்யர் தந்தருளிய படலக்கதைச் சுருக்கமே ஒரு இலக்கியம் என்று கூறினால், அது மிகையாகாது. இனி பொருளலங்காரம் விளக்க ஒரு இராமகாதையின் பகுதி:

உலகம் யாவையும் தாம் உளவாக்கலும்,

நிலைபெறுத்தலும், நீக்கலும், நீங்கலா

அலகு இலா விளையாட்டு உடையார்-அவர்

தலைவர்; அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே.

[சாராம்சம்] எல்லா உலகங்களையும் தம்  சங்கற்பத்தால்  படைத்தலையும், அதை நிலைத்திருக்குமாறு  காப்பதையும்,  முடிவுறாததும் அளவற்றதுமாகிய  விளையாட்டாக உடையவராகிய அவரே  தலைவர்.அன்னவர்க்கே  நாங்கள்  சரண். அப்படிப்பட்ட பரமனுக்கே நாங்கள் அடைக்கலம். ‘உலகம்’ என்ற  மங்கலச் சொல்  கவிச்சக்கரவர்த்தியின்

வாக்கில்  முதலாக  எழுகிறது.   படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய மூவகை  அருந்தொழில் பரமனுக்கு   மிக   மிக   எளிது   என்பதை  ‘விளையாட்டு’   என்ற சொல்லாட்சி குறிக்கிறது. திருவெம்பாவை 12ல் ‘ காத்தும் படைத்தும் கரந்தும் விளையாடி’  என 

முத்தொழிலை இறைவன்  விளையாட்டாக   மாணிக்கவாசகர்  பாவிப்பது, இவ்விடம் குறிப்பிடத்தக்கது. 

“எல்லா உலகங்களையும் படைத்துக் காத்து அழிக்கும் செயல்களைத் தொடர்ந்து விளையாட்டாக செய்து வரும் பெருமானாரையே நாம் சரணாக பற்றியுள்ளோம்...” (‘தமிழ்க்கடல்’ திரு.தி.வே. கோபாலய்யர்). இன்றைய அமர்வு தமிழிலக்கியத்தின்  விஸ்தீர்ணத்தை சுட்டிக்காட்ட அமைந்ததால், எல்லாமே சிறுதுளிகள் தான். ஆயினும், எல்லாமே இலக்கியம் தான்!

சிலப்பதிகாரம் தேனொழுகும் இனிமை தங்கி நிற்கும் இயல்புகளை போற்றும். மாதவி ஒரு கணிகை. ஒப்பற்ற அழகு. ஆயகலைகளில் தேர்ந்த 12 வயது சிறுமி, அவள். மன்னன் முன் தன் நாட்டியத்திறனை காட்ட அரங்கேற்றம் செய்ய துணிந்தாள். இளங்கோவடிகள் மிகவும் விவரமாக, படிப்படியாக அந்த நடனத்தின் புகழ் பாடுகிறார். அதில் ஒரு பகுதிக்கு பொருள் காண முயன்றபோது ‘அன்றொரு நாள்: ஏப்ரல் 29’ என்ற தலைப்பில் 29 04 2012 அன்று நான் எழுதிய  ‘கிழக்கில் ஒரு மேற்கு!’ என்ற கட்டுரை கிட்டியது.

சுருங்கச்சொல்லின்,

அசையும், ஓசையும், இசையும் அபூர்வ சஹோதரிகள். யார் எங்கே எதை அருமையாக இசைத்தாலும், எம் கண் முன்னே தோன்றுவது தொன்மை வாய்ந்த நாடக மேடை, திரைகள், கச்சிதமாக அளவெடுத்து அழகுறை அமைத்த அந்த அரங்கத்தில் அகவை பனிரெண்டே ஆகிய மாதவியின் நடனம், பாட்டு, ஆசான்கள், இலக்கணம், மரபு. சபையே மகுடிக்கு மயங்கிய நாகமாக சுருண்டு கிடந்தது. இளங்கோ அடிகளார் இசையை ரசித்த விதத்தை இங்கே காணலாம்.

யாழும், குழலும், சீரும், மிடறும்

தாழ் குரல் தண்ணுமை, ஆடலொடு இவற்றின்

இசைந்த பாடல் இசையுடன் படுத்து,

வரிக்கும் ஆடற்கும் உரிப்பொருள் இயக்கித

தேசிகத்திருவின் ஓசை எல்லாம்

ஆசு இன்று உணர்ந்த அறிவினன் ஆகி,

கவியது குறிப்பும், ஆடல் தொகுதியும்,

பகுதிப்பாடலும் கொளுத்தும் காலை-

வசை அறுகேள்வி வகுத்தனன் விரிக்கும்

அசையா மரபின் இசையோன்.

~ (சிலப்பதிகாரம் - அரங்கேற்றுக்காதை 26 - 36 வரிகள்)

“அந்த ‘அசையா மரபின் இசையோன்’ ஒருவரையும், அவருடைய குழுவையும் சைண்ட் லூயிஸ் இசை அரங்கில் கண்டு, அவர்கள் அளித்த இசை விருந்தை பருகியபோது, நினைவலைகள் ஒரு நிமிடம் இரண்டாம் ஆயிரம் ஆண்டுகள் பின் சென்று, ‘நான்கடி, எட்டடி, பதினாறடி, முப்பத்திரண்டடியாக வரும் சுண்ணம், சுரிதகம், வண்ணம், வரிதகம், சந்தம் என்றெல்லாம் மனமுழுதிலும் அலை பாய்ந்தன, பீத்தோவன் என்ற இசை ஆசானின் கவின் நிறைந்த அரிதான படைப்புகளும், உள் புகுந்து, அலைகளை சற்றே சலசலத்தன. அதா அன்று. மற்றொரு நினைவலையும் தனிப்பாட்டை ஒன்றில். கடலலை ஓய்ந்தாலும் நினைவலை ஓய்வதில்லை அல்லவா! இந்த தரணி தனில் நிரந்தரமானவை, இந்த நினைவலைகள் தான். என்றென்றும் சுழற்சியில் இருப்பவை அவை தான்... “ ஆம். இலக்கியம் பிரபஞ்சமெங்கும் நிறைந்து இருக்கும்.

ஆனந்த விகடனில் முத்திரைக்கதைகள் வெளி வரும். அதற்கு முன்னோடி மணிமேகலை எனப்படும் காப்பியத்தின் முத்திரை, மையக்கருத்து, அசையாப்பொருள்:

“அறமெனப் படுவது யாதெனக் கேட்பின்

மறவாது இது கேள் மன்னுயிர்க்கு எல்லாம்

உண்டியும், உடையும், உறையுளும் அல்லது 

கண்ட தில்லை.”

இது [ரோட்டி, கப்டா ஒளர் மக்கான்!] பற்றி, சாஹித்ய அகாடமியின் தரப்பில் ‘தமிழ் இலக்கிய வரலாறு’ படைத்தப் பேராசிரியர் மு.வரதராசன் அவர்கள் கூறியது: 

“...அத்தகைய அறனெறியைப் போற்றி, உணவு வற்றாத பாத்திரமாகிய அமுதசுரபிலிருந்து உணவை எடுத்து எல்லோர்க்கும் உதவினாள். கூன், குருடு ஊமை செவிடு நோயாளிகள், திக்கற்றவர்கள் எல்லோரிடத்தும் அன்பு கொண்டு உதவி புரிந்தாள்...சிறைச்சாலை எல்லாம் அறச்சாலை ஆக்குமாறு அரசனை கேட்டுக்கொண்டாள்...”

மணிமேகலை ஒரு அருமையான காப்பியம். அது அளிக்கும் தரும நீதிகளை எடுத்துரைக்க பல காலம் பிடிக்கும்.

இது மூன்று இலக்கியங்களின் அறிமுகதுளிகள். நமது தொன்மை இலக்கியங்களின் தமிழ் இன்றளவும் புழக்கத்தில் உளது. அடுத்த அமர்வில் மேற்படி இலக்கியங்களிலிருந்து:

• இராமன் கெளசலையிடமிருந்து விடை பெறுவது, குகனுடன் படகில், வாலி வதம், விபீஷண சரணாகதி போன்ற பல பகுதிகளும்;
• சிலப்பதிகாரத்தில் திருமண அழைப்பு வைபவம், மணமக்கள் இன்புறுவது, மாதவி அரங்கேற்ற நடனங்கள், மதுரையில் நீதி, கண்ணகி விண்ணுலகம் எய்தது போன்ற பல பகுதிகளும்;

• மணிமேகலையில் மலர்வனத்தில் மணிமேகலை, அமுத சுரபி பெறல், உதயகுமரன் வருகை, மணிபல்லவத்தில் மணிமேகலை, சிறையும் அறமும் போன்ற பல பகுதிகளும்

எடுத்து, சுவையுடன் படிக்கலாம். 

எல்லையில்லா இலக்கியவரவுகள் வைட்டிங் லிஸ்டில்.

இனி உங்கள் விருப்பமறிந்து அடுத்த அமர்வை கூட்டலாம், அது இன்றைய அமர்வின் அடுத்த கட்டமாகக் கூட இருக்ககூடும்.

நன்றி, வணக்கம்.

இன்னம்பூரான்.

சித்திரத்துக்கு நன்றி: http://www.siruppiddy.net/wp-content/uploads/2012/09/Tamil-500x273.jpg

Chennai Rising

Dear Friends,
As I am involved with this Flood Relief Initiative, I may post only at random intervals
Regards.
Innamburan

FREAK, FREAKER, FREAKEST!!!!!!!!!

Freak weather whipped up a perfect storm

• Rukmini S
• B. Aravind Kumar

2015’s El Niño on course to being the strongest ever.

The highest daily rainfall in a century. Freak weather conditions on one day. The hottest-ever Indian Ocean. The strongest-ever El Niño. The hottest year on record.

The bad news is that a perfect storm of meteorological conditions combined to create Chennai’s worst-ever deluge last week, exacerbated in no small part by civic infrastructure pushed to its limit and systemic dysfunction. The worse news is, that could happen again, and soon; 2015’s El Niño is on course to being the strongest ever recorded.

The El Niño is a weather phenomenon resulting in warmer than expected ocean temperatures in the central and eastern parts of the tropical belt of the Pacific Ocean.

Parts of this oceanic zone have already hit record temperatures this year, setting the 2015-16 El Niño well on its way to a record intensity, with potential impacts across the world encompassing the range of events, including searingly high temperatures, droughts and intense rainfall.

Chennai’s wettest season comes in hottest year

On December 1, 2015, freak weather conditions all came together on one single day to swamp Chennai with the heaviest rainfall in a century. If that was bad news the worse is that it could all happen again. The World Meteorological Organisation has been producing regular updates on the scale of this year’s El Niño, and its expected impact was a significant contributor to the India Meteorological Department’s forecast of a deficient south-west monsoon, a forecast that was spot on.

The same weather system was also expected to have an opposite impact on the north-east monsoon — the one that southern India experiences in its winter months — but the impact on the southern monsoon is much less clearly established, said G.P. Sharma, vice-president of meteorology with the private forecaster Skymet Weather.

A positive Indian Ocean Dipole — warmer sea temperatures in the western Indian Ocean and a cooler eastern Indian Ocean — kept ocean temperatures high in the south Bay of Bengal resulting in strong weather systems in the South Andaman Sea, Skymet Weather assessed.

What happened on December 1, however, when clouds dumped up to 490 mm of rain on parts of Chennai over 24 hours went beyond El Niño. El Niño affects the whole season and is not responsible for individual episodes of intense rain, according to B. Mukhopadhyay, additional director-general of meteorology (research), IMD (Pune). “An individual episode like that on December 1 is a combination of several factors and in every such episode, the combination changes. On December 1, the lower-level moisture supply was high and upper air evacuation of the moisture was also strong. We call this phenomenon upper air divergence, and the effect is that the cloud becomes very intense. Both coincide very rarely,” he said.

At the same time, 2015 is on course to being the hottest-ever year recorded both globally, and as was recently confirmed by the IMD. The same holds for ocean temperature. The United States’ National Oceanic and Atmospheric Administration has established that the Indian Ocean’s temperature in October 2015 was the record hottest.

“One of the most confidently predicted consequences on warming land and oceans is an increase in evaporation that could provide more fuel for more intense rainstorms on land. The recent extreme rains in Chennai surely seem to fit that trend,” the U.S.-based meteorologist, Eric Holthaus, explained in an email to The Hindu.

Such episodes of intense episodic rainfall are only going to become more frequent. In 2009, an Indian Institute of Tropical Meteorology study found an alarming rise in the number and intensity of “extreme point rainfall events” and the 2011 Intergovernmental Panel on Climate Change, too, predicted an increase in the probability of extreme weather events as a result of climate change.

If these phenomena explain to some extent the intensity of the rainfall, the flooding is also substantially explained by the civic disrepair that has left nowhere for the water to go, and little means of conveying information.

On December 2, PWD officials were releasing 30,000 cusecs from the Chembarambakkam reservoir. Consequently, the Adyar was in spate, flooding most parts of the southern and even central parts of the city. PWD officials insist that the discharge was necessary as they could not afford to risk the safety of the reservoir.

While the flooding of the southern parts is recurring during winter, the flooding in the heart of the city exposed the government’s unpreparedness in anticipating the floods based on water release into the Adyar and in disseminating information in advance for the residents to act.

The worst affected were the southern suburbs that witnessed an unplanned real estate boom in the last decade with unapproved layouts springing up adjacent to wetlands and water bodies. Since the panchayats are unable to regulate unauthorised construction, residential development in low-level areas has mushroomed. Since the channels are also blocked, the inundation lasts longer.

Some time ago, there was talk of delineating river corridors and mapping of flood plain zones to enable the residents to know the flood risk factor of their localities but it did not materialise.

Added to this was the inadequacy of drains. Most parts of the old city were relatively safe from flooding this time. Of the Corporation’s area, the 172 sq. km of the old city have storm water drains while the remaining 254 sq. km have no storm water drains but only drains constructed by the local bodies that are not connected to the rivers.

As of now, civic officials say the storm water drains could handle only 3 cm of rainfall an hour. With expertise from the Netherlands and other European nations, they are working on a design to handle 6.8 cm of rainfall. The city is also getting World Bank funding to the tune of Rs. 1,000 crore for developing watersheds in the Adyar and Cooum basins. Thirty-nine packages have been finalised, and work orders issued. Work on the Kosasthalaiyar and Kovalam basins has been delayed as no agency has come forward to fund the projects, officials say.

Printable version | Dec 7, 2015 5:13:07 AM | http://www.thehindu.com/sci-tech/energy-and-environment/chennai-rains-freak-weather-whipped-up-a-perfect-storm/article7955477.ece

© The Hindu

A REPORT THAT WAS NOT READ

An excerpt from my mail to my children, this minute,

We in Perungalathur were sitting duck when the floodgates of Chembarapakkam Lake were opened without warning. The Residency was sturdy and well maintained and escaped with minimal damage. What is astounding is the way the staff at all levels turned up daily at grave risk. There are bed-ridden patients. They were 100% cared for. During the worst rains, duly protected by all my rain gear bought by Suja and Jagan, I went on a tour of our place with my camera on hand while it was pouring in torrents and shall mount the photos early in the net. All key personnel -maintenance, hospital,security, office etc. were in their duty stations with a  cheer. The manager and security were on inspection tours.

Love,

Dad

Secondly, We from the Indian Audit & Accounts Department are no fools. We are neutral, tenacious and uncompromising. For 150 years, our Mantra is 'NO FEAR. NO FAVOUR'.

Why Chennai went down and under

RADHIKA MERWIN

Chennai rising Without control R Ragu

A CAG audit shows that the Centre and State governments have been criminally remiss over disaster management

The unprecedented and continuing rains that have broken a 100-year record and have wreaked havoc in Chennai for over a week, highlight both elaborate rescue and relief efforts as well as gaps in the existing policy on disaster planning. It is true that swift deployment of the armed forces to evacuate people in affected areas and extensive rehabilitation work by the government, various NGOs, not to mention high-spirited individuals, is laudable. But as the city limps back to normalcy, it is time for introspection.

Terror attacks, massive floods, earthquakes — every such event that occurs in India appears to follow a similar pattern. Public rage, condemnation of the government, massive relief efforts, and then, as a final touch, focus on the ‘spirit of the city and people’. But we need to ask ourselves if extolling the undying spirit is a cover-up for our indifference to the lacunae in the policies of the Centre and the State governments.

True, losses were unavoidable given the record-breaking rains that lashed across the city. But what made matters worse was that people were caught unawares by the flash floods in the absence of an effective early warning system or mitigation measures.

A look into the performance audit report of the disaster management mechanism in the country by the Comptroller and Auditor General (CAG) in 2013 offers some heart-rending insights. While the latest figures may differ slightly, the wide gaps in the system, across the disaster management cycle, are unlikely to have changed drastically.

The government of India notified the Disaster Management Act in December 2005, followed by a National Policy on Disaster Management in 2009. The NDMA at the national level, the State Disaster Management Authority (SDMA) at the state level and the District Disaster Management Authority (DDMA) at the local level have been provided as part of the institutional framework under these Acts. A typical disaster management plan essentially comprises prevention, mitigation, preparedness, response, rehabilitation and reconstruction and recovery.

The CAG report found that the NDMA was ineffective in its functioning in most of the core areas.

Sitting ducks

Chennai is no stranger to heavy rains and cyclonic storms. The state of Tamil Nadu has been frequently subjected to cyclonic storms and flooding. The CAG report states that between 1900 and 2009, there were 50 cyclonic storms and, on an average, the State faces one or two severe cyclones during the northeast monsoon period. The low pressure and depression last for days, leading to heavy rainfall and flooding of vulnerable areas. It is inexcusable, then, that there was no disaster preparedness plan. According to the CAG report, the SDMA, constituted in 2008, did not meet even once, nor were State disaster management rules prepared.

Even as Chennai city got some respite, there was excessive discharge of water from Chembarambakkam lake — the reservoir had been in surplus because of the heavy rainfall. The sudden discharge that came without warning displaced even more people from their homes. Much of the devastation and chaos could have been averted had the authorities altered the residents beforehand.

One of the reasons why this may not have happened is because a large number of reservoirs and barrages in the country are not monitored at all for their water levels. The CAG report states that only eight States out of 29 had prepared emergency action plans for 192 large dams as against a total of 4,728 large dams as of September 2011. The ministry of water resources had not formulated an actionable plan for the management of floods in accordance with NDMA guidelines. There were 4,728 reservoirs and barrages in the country as of September 2011. The Central Water Commission, responsible for conservation and utilisation of water resources in the States, provided inflow forecasts with respect to only 28 reservoirs and barrages.

Ineffective response

Let us look at the response systems. It is true that the National Disaster Response Force (NDRF) formed as a special force to deal with all types of disasters, has been initiating massive rescue operations in the last couple of days in Chennai. But despite such elaborate efforts, you still hear appalling stories of families stranded in their homes for days without food or water, with no rescue in sight. The answer may lie in the inadequate and ineffective resources of the NDRF.

According to news reports, though there was a clear forecast of heavy rainfall, the State government requisitioned only a few teams of the NDRF. Had there been adequate forces, rescue operations would have been more effective. The shortage of manpower and inadequate specialised training are concerns that are highlighted in the CAG report. Also, the national policy on disaster management 2009 provided that the primary responsibility for disaster management rested with the States.

Nothing’s unavoidable

The aim was for each State to equip and train one battalion equivalent force known as the State Disaster Response Force (SDRF). According to the CAG report, till June 2012, only seven States had set up the force — Bihar, Odisha, Rajasthan, Gujarat, Maharashtra, J&K and Nagaland. The need for every State to have its own SDRF team in place is evident from the hurdles the NDRF teams are facing now in Chennai. As many of these teams were called in from the north, the Hindi-speaking personnel have been unable to communicate with distressed residents. Also, precious time was lost in understanding the topography and receiving logistical support from local agencies; this impeded rescue operations.

Chennai and the 2013 disaster in Uttarakhand are clear wake-up calls. It is critical that effective disaster managing mechanisms are put in place to reduce the risks and damage from disasters to the maximum extent possible.

After all, disaster by definition means catastrophe or calamity that is beyond the coping capacity of the public. Let us not tag it as ‘unavoidable’ and attempt to shrug off responsibility for disasters, natural or manmade.

(This article was published on December 6, 2015)

Printable version | Dec 7, 2015 5:31:57 AM | http://www.thehindubusinessline.com/opinion/why-chennai-went-down-and-under/article7955146.ece © The Hindu Business Line

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

Seep! Seep!! Seep!!!

‘Seep’ used during WW II saves scores in Chennai

Flat 47% Off On Headphone - Stylish Lapcare Headphone Online. COD & Free Shipping Available Shop!zoffio.com/Lapcare_Headphones

Ads by Google

• SRUTHISAGAR YAMUNAN

COMMENT   ·   PRINT   ·   T  T  

inShare

3

Vinayak Shankar with his 1943 Ford GPA Amphibious Seep with which he helped rescue services across Chennai. -Photo: Sruthisagar Yamunan

By March 1943, Ford had built 12,778 Seeps which marked its presence by dropping Allied troops on to Normandy in ‘Operation Neptune’ on June 6, 1944.

Seventy-two years after it was first produced, the 1943 Ford GPA Amphibious Seep, which helped put thousands of Allied troops on the Normandy beach during World War II, came to the rescue of Chennai residents when a business man used the vehicle for extensive relief work.

When Vinayak Shankar of Krishna Mines realised the proportions of the flooding in Chennai, he quickly called up his men in Tirunelveli to transport the Ford GPA on a truck to the city. When the ‘amphibious seep’ finally arrived on Tuesday, Mr. Shankar rushed to Kottupuram and met officials, offering to help in the rescue and relief efforts.

By March 1943, Ford had built 12,778 Seeps which marked its presence by dropping Allied troops on to Normandy in ‘Operation Neptune’ on June 6, 1944.

The landing is considered the most decisive military operations that quickened the destruction of the Nazi regime.

While the officers in Chennai first hesitated, they quickly realised how efficient the ‘amphibious’ jeep was in manoeuvring in deep waters. In Kotturpuram, Mr. Shankar braved strong currents of the Adayar river in spate to distribute food packets to stranded residents. “At one point, the current was so strong that I swirled with the vehicle. I had to hook the vehicle to a building and then distribute the food packets,” he said.

Mr. Shankar has a special mechanic, Udhayasuriyan, who has been with his family for thirty years and takes care of the Seep, which runs on petrol.

“After World War II, the British brought a few of these vehicles to be put to use in the Brahmaputra. When they were leaving India, some were sold off to locals. My grandfather picked one,” he said.

Mr. Shankar was so much in demand on Saturday that much of the food distribution to flood-affected colonies happened on his Seep. “When I looked at how the people were stranded, my conscience did not let me stay idle. Miners are usually seen as troublemakers. I also wanted to prove that notion wrong. We are also very much human,” he said.

Ford GPA, deployed to drop Allied troops on Normandy Beach, delivers food packets

On a relief camp

Friends,
This link may throw some light for directing the focus of charity of the humble people like us.

http://www.thehindu.com/news/cities/chennai/sad-state-of-a-relief-camp-in-north-chennai/article7954598.ece

CITIES » CHENNAI

Published: December 6, 2015 08:55 IST | Updated: December 6, 2015 08:56 IST  CHENNAI, December 6, 2015

Sad state of a relief camp in North Chennai

• Vivek Narayanan

Residents say they have been getting food on time but do not have enough blankets and medicines. Photo: B. Jothi Ramalingam

A group of people sat shivering on a narrow corridor near the playground in Velayan Chettiar Higher Secondary School, Tiruvottiyur, clearly in need of blankets and good clothes, on Saturday. 

Residents of different localities of Tiruvottiyur including Kargil Nagar, Rajaji Nagar and Radha Krishnan Nagar, are at currently a relief camp in North Chennai. 

The camp, set up at a school, is packed with over a thousand people. 

“We encounter many problems at relief camps. Initially, they kept many of us at wedding halls in the locality. But as marriages have been scheduled, they shifted us to this school,” an inhabitant of the relief camp says.

Though food is being provided on time, most of these residents are unhappy that they have not been provided with blankets and medicines. 

“Not many rooms are open. Hence, many of them, including children and senior citizens, have been forced to sleep out on corridors, shivering in the cold,” said S. Dhanalakshmi, a resident of Rajaji Nagar. 

Besides this, mosquitoes are a major problem at these camps. 

“We are frightened that the children and the elderly will be infected with dengue. The government needs to carry out fogging operations here. We are also in need of a doctor who can check on the sick; and also, we will be able to protect ourselves from catching any illness if we are provided with nila vembu kudineer,” said P. Anjala, a resident of Kargil Nagar.

Water is a big issue at the relief camp. 

“They told us that there is only a little water and we have to use it carefully,” said A. Rajan. Many residents at the camp in Victory Matriculation School in Village Street, complained that they were put up in cramped spaces. 

Printable version | Dec 6, 2015 9:54:12 AM | http://www.thehindu.com/news/cities/chennai/sad-state-of-a-relief-camp-in-north-chennai/article7954598.ece

© The Hindu

LETTING MY HAIR DOWN!!!!!!!!!!!

LETTING MY HAIR DOWN!!!!!!!!!!!

This was in response to a mail. I share it with you, for sheer joy.

Here we go... I toured recently about 40 cave temples in South India, scintillating with sculptures that surpassed every thing that he had seen anywhere, said John, who curates South Asian section in the Metropolitan Museum in NY. We were a bunch of 25 crazy Archaelogy & Bakthi scholars from all over the globe -Austria, Canada, USA, japan, UK, Germany, France, Italy, Australia and so on. and only two of us were Indians. Needless to add, I ranked lowest among scholars, being a student. About a thousand photographs taken by me are yet to be sorted out. I can send about 25,000 photographs of exquisite and embellished statues of yore. Leonarda da Vinci will swoon over them.

Innamburan

1 12 2015

Salabanjika

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/c/cf/Belur_3a.jpg

Sri Rama Pattibishekam ( coronation)

http://farm4.static.flickr.com/3301/3422182779_183da22a66_m.jpg

Halebid dancer

https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/236x/41/bb/7e/41bb7ed3f8064734bfecb4e1861f7908.jpg

Kajuraho Sober Couple

http://www.indovacations.net/english/images/khajuraho[5].jpg

Konarak Damsel

   http://www.nativeplanet.com/photos/600x450/2013/07/_13728469024.jpg

Happy ganesha

https://harikrishnamurthy.files.wordpress.com/2014/12/image0161611.jpg?w=660

THE CONSTITUTION OF INDIA [5]

THE CONSTITUTION OF INDIA

[5]

Innamburan

November 30, 2015

This series endeavors to trace the trajectory of the evolving democracy in India, with the Constitution of India 1950 being the beacon-light.  The youth, particularly those competing for  the IAS etc., may benefit by the Montesquieu’s Separation of Powers -India Version.

Piloting the Article 19 in 1947, Sardar Patel wanted us to move with the times, shed the irrelevancies and put forth: ‘Land will be required for many public purposes, not only and but so many other things may have to be acquired And the State will acquire them after paying compensation and not expropriate them. That is the real meaning of the clause...’.

Barely four years later and within fifteen months of the working of the Constitution, Prime Minister Jawahrlal Nehru moved the Constitution (First Amendment) Bill, which was enacted as the Constitution (First Amendment) Act, 1951.  He worried about dilatory litigation stalling agrarian reforms, thereby affecting large numbers of people. He was, perhaps, impatient as is his wont. The crux of the matter was that of enabling the Parliament to amend the Constitution, by a clarificatory Article 19 (6). His reference to freedom of speech and expression guaranteed by article 19(1)(a) was beside the point and that to the article 46 about the special care [educational and economic]  of the weaker sections of the people and protecting them from social injustice was mere rhetoric, in this context. One is reminded of Shakespeare’s

Cassius:

"The fault, dear Brutus, is not in our stars,

But in ourselves, that we are underlings."

Julius Caesar (I, ii, 140-141)

Nehru was barking at the wrong tree.!

A dispassionate study of the implementation of the four cardinal recommendations of the the Congress Agrarian Reforms Committee under the Chairmanship of J C Kumarappa goes to show that the landlords adroitly used loopholes in the enacted law [not in the Constitution] to escape. Legal loopholes, indifferent implementation, political interference at State and Central levels enjoined with negligence of rules caused the turmoil. All this, when  Zamindari abolition was top agenda of Independent India!

Of the three land tenure systems in India on the eve of Independence (viz,. the zamindari system, ryotwari system, and mahalwari) the zamindari system covered 57 percent of cultivated land in British India. The zamindar’s estates ranged in size from a few acres to tens of thousands of acres. Layers and layers of intermediaries thrived by collecting more and remitting less -rackrenting. This caused distress to the poor, the creamy layers of unearned income contributing to the income inequality. The ryotwari system recognized individual cultivators (ryots or raiyats) as proprietors of their land with generally recognized rights to sell, lease, mortgage, and otherwise transfer their land. Nonetheless, informal intermediaries of the zamindari type emerged even in areas where the ryotwari (and mahalwari) systems had strongholds. While some raiyats were owner-cultivators, many rented out part or all of their land to tenants, mostly sharecroppers. It was usury in the extreme. Whatever the rationalizations dot the history books, the truth of the matter is that the erstwhile princelings were lent large sums of money by the colonial government, offsetting it by taking over land revenue collection thorugh agents. This is best illustrated by the folklore about the tension between Collector Jackson and Veera Pandia Kottabommen.

I am afraid that the Constitution (First Amendment) Act, 1951and its bete noir Shankari Prasad vs Union of India (AIR 1951 SC 455) will have to wait for the next round.

(contd)

-x-

Image credit:https://s-media-cache-ak0.pinimg.com/236x/39/1b/a9/391ba9a326acadc559769057845d0d4c.jpg

இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine