அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும்: 2

---

அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும்: 2

---

Innamburan S.Soundararajan	Sat, May 4, 2013 at 10:28 PM
To: Innamburan Innamburan Bcc: innamburan88
அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும்: 2 https://lh6.googleusercontent.com/-X8QkWq5BwYM/TYzjWrwjpPI/AAAAAAAAGxY/C8Q163FCSGo/s1600/penniyam---ancient-women.gif 'அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும்' ஒரு அமங்கலத்தொடர். எழுதும்போது கை மட்டும் அல்ல. மனதும் வலிக்கிறது. இன்று ஒரு புதிய தகவலை அலச நினைத்தபோது, பழம்பாக்கி கண் முன் வந்து நின்றது. மேலும் தினந்தோறும் யாராவது ஒருவர் படிப்பதை கூகிள் எடுத்துரைக்கிறது. இந்த தொடர் நான்கு பாகங்களில் வரும். இன்னம்பூரான் 04 05 2013 _______________________________________________________________________________________________ நேயர்களே, டாக்டர் விஜய் நாகஸ்வாமி சென்னையில் பிரபல மனநல வைத்தியர்.  ஜஸ்டிஸ். வர்மாக்குழுவுக்கு நான் எழுதிய மடலை நேற்று இங்கு பதிவு செய்தேன். அதற்கும் இவரின் கருத்துக்களுக்கும் ஒப்புமை இருப்பதை, அடிகோடிட்ட பகுதிகளில் இருந்து தெரிய வருகிறது.. நான்கு நேயர்கள் என் பதிவை பார்வையிட்டிருந்தாலும், இது தீவிர பிரச்னை என்பதால் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறேன். நன்றி, வணக்கம். இன்னம்பூரான் 05 01 2013 Dear Friends, 05 01 2013 * Rapes and wrath VIJAY NAGASWAMI I belong to myself. Photo: AP TOPICS  The fight against rape crime sexual assault & rape social issue An independent all-woman criminal justice system for acts of violence against women would stand a better chance of enabling equitable justice than one dominated by patriarchal insensitivity. What more can I say about the unconscionable event that took place on the night of December 16 in Delhi that has not already been said or written about over the last fortnight? Every conceivable aspect of the brutal rape and the reactions to it have been reported, dissected and analysed. We have all seen stirring images of the outrage on the part of young Indians from Delhi and many other cities in the country. We have all been angered by the rank insensitivity of the powers-that-be and their anaemic responses. And most of all, we have all been deeply saddened when the undeserving victim’s body, viciously savaged by six barbarians, could fight no more. We have heard, read, felt all of these and more, but still, like most other horrified Indians, I feel the need to say something — if for no other reason than to honour the memory of the 23-year-old student whose name has remained protected, and who will doubtless become a posthumous icon for the war on violence against women. I know that at such a time, the most immediate thing to do is to demand the lynching of the perpetrators — the gang of six. Which is why we have had debates about the most befitting punishment for the crime. Some of us believe that nothing short of the death penalty would be acceptable. Many of us want castration in the belief that this will not only be just punishment but will also deter other potential offenders from even contemplating such an act. Some want the rape laws to be tightened and legal processes to be fast-tracked. And some of us quibble about the definition of rape. Whether accompanied by violence or not, rape is, more than anything else, the complete violation of a woman’s self-respect and dignity. Her sense of humiliation and utter powerlessness at the time leaves mental scars that are far more difficult to heal than the scars on her body. Which probably explains why many social scientists consider rape to be driven by the need for dominance and control of men over women. However, evolutionary biologists are more inclined to believe that rape is more about sex than dominance and control. The underlying theory here is that the male of the species is more likely to be sexually profligate and is more likely to forcibly satiate himself sexually when he believes he can get away with it. This simmering sex vs control debate was powerfully renewed in 2000 after the publication of The Natural History of Rape: The Biological Bases of Sexual Coercion by Randy Thornhill and Craig Palmer. This book still remains controversial because its biologist and anthropologist authors pooh-poohed what has come to be known as the “feminist perspective” that views rape as a patriarchal tool to dominate women. The issue is clearly a complex one, but I believe the two perspectives are not necessarily mutually exclusive. Obviously sex does play a role, particularly in a sexually repressed society like India where even at a protest march against rape, men reportedly sexually grope women in the crowd. But given the brutal manner in which the poor young girl was assaulted for no real reason other than that the perpetrators could do so, it’s obvious that other factors are equally if not more important. If men didn’t feel protected by the institution of patriarchy, they wouldn’t feel as free to engage in sexual coercion as they do. Nor would they see their sexual gratification as an entitlement from their wives or from women belonging to the more oppressed castes. From eve-teasing (which has almost become a man’s rite of passage) to sexual assault is not much more than a small step. There is something terribly wrong with the way in which we, as a nation, experience and understand masculinity. While I have no quarrel with making the punishment for rape more stringent (I personally favour 10 years to life imprisonment), I don’t believe that changing the law is by itself going to ensure justice for victims of rape, for the implementation of even the best of laws by a system where power equations are lopsided is unlikely to ensure equity. Even after this tragedy, we still hear the voices of those who are considered leaders and opinion makers exhorting women to “de-sex” themselves so as not to arouse men’s lust, thereby victimising the victims even further. And although I don’t believe that all women are necessarily more empathetic of other women than men could be, I still believe that an independent all-woman criminal justice system for acts of violence against women would stand a better chance of enabling equitable justice than one dominated, certainly at its lower levels, by patriarchal insensitivity. It’s always easy to place the onus for the remedy entirely at the doorstep of legislators. But each of us also needs to do our bit, for patriarchy happens inside our heads. It is an attitude deeply entrenched in our minds by systems that are constant reminders that men are more equal than women, where men are the protectors and women the protectorate, where brides are “given away” (kanyadaan) but grooms are not, where chastity is a feminine virtue but a masculine weakness, where daughters are “dowriable” liabilities and sons “dowriable” assets, and so on. For all of these to change, each of us needs to ask ourselves how we can ensure that our sons are never allowed to feel superior owing to their gender and our daughters inadequate owing to theirs. Tough question. But one that, at no time more than the present, demands to be asked. And answered. Retrieved from the Hindu (05 01 2013) on that date, with thanks & acknowledging their copyright http://www.thehindu.com/opinion/columns/Vijay_Nagaswami/rapes-and-wrath/article4269072.ece?homepage=true *** கிருஷ்ணகிரி மாநிலத்து சென்னப்பநாயக்கனூருக்கு அருகில் உள்ள பழையூர் கிராமத்தைச் சேர்ந்த எஸ்.கோவிந்தனுக்கு (23) ஒரு பழக்கம். யாராவது ஒரு பெண்ணின் தலையில் படுகாயப்படுத்தி, அவள் சுயநினைவை இழந்தபின் கற்பழித்து, அதன் பிறகு ஒரு பாறாங்கல்லால் தலையில் அடித்து கொன்று விடுவான். பீளமேடு என்ற இடத்தில் இப்படி ஒரு எட்டு வயது பெண்ணை அவன் கொன்றதாக சொல்லப்படுகிறது. வழக்கு பதியப்பட்டதா இல்லையா என்பதை பற்றி தகவல் இல்லை. ஊடக செய்திகளை படித்தால், வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டதாகவும், காலவறைக்குள் போலீஸ் சார்ஜ்ஷீட் பதிவு செய்யாததால் அவனுக்கு ஜாமீன் கிடைத்தது என்று தோற்றம். அப்படி கிடைத்த இடைவெளியில் தான் அந்த காலேஜ் மாணவியை கொன்றான்.  ஜனவரி 21, 2011 (இரண்டு வருடங்களுக்கு முன்)  அதிலும் ஜாமீன் கிடைத்தது. விந்தையான காரணம். காலாகாலத்தில் ோலீஸ் சார்ஜ்ஷீட் பதிவு செய்யப்பட்டு, விசாரணையும் முடிந்தது. அதனால் ஜாமீனாம்! அப்படி கிடைத்த இடைவெளியில் அவன் ஊத்தங்கரையில் டிசம்பர் 28,2011 அன்று பள்ளி ஆசிரியை ஒருவரை கொல்ல முயன்றான். அவள் போட்ட சத்தம் கேட்டு, பொது மக்கள் அவனை பிடித்துக்கொடுத்தனர், போலீசிடம். அப்போது தான் இவன் காலேஜ் மாணவியை கொன்றவன் என்பது தெரிய வந்ததாம்!!!!. குண்டர் சட்டத்தின் படி கைது செய்யப்பட்டான்.  அந்த கேஸ் நடந்து முடிந்து இன்று அவனுக்கு கொலைக்குற்றத்துக்கு  ஆயுள் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. கற்பழிப்புக்கு 10 வருடம் + 2500 ரூபாய் அபராதம். இது எல்லாம் இன்று வந்த ஊடக செய்திகள். எழும் கேள்விகள்: இவன் பயங்கர மனநோயாளியா? பெண்ணாசை மட்டும் பிடித்தவனா? இவனை போன்றவர்களுக்கு ஜாமீன் கொடுக்க சட்டத்தில் இடமில்லையே. எப்படி கிடைத்தது? ஜாமீன் கொடுக்கப்பட்டது காரணங்களை சொன்னவர் ஒரு சீனியர் போலீஸ் அதிகாரி.  நடந்தது போலீஸின் சட்ட நிர்வாகத்தின் கோளாறா? / சட்டதின் ஓட்டையா? ஓட்டையானால் என்ன ஓட்டை எந்த சட்டத்தில்? முதல் கேசில் ஜாமீன். இடைவெளியில் ஒரு கொலை. இதனால், ஜாமீன் கொடுத்தவர்களுக்கு கொலையில் பங்கு உண்டா? அதே மாதிரி, அடுத்த தாக்குதலும். அதே கேள்வி. பொது ஜன அபிப்ராயப்படி, (அதாவது உங்கள்) இவனை எப்போது என்ன செய்திருந்தால், சமுதாயத்துக்குப் பாதுகாப்பு? இன்னம்பூரான் 07 01 2013 செல்வன் பொது ஜன அபிப்ராயப்படி, (அதாவது உங்கள்) இவனை எப்போது என்ன செய்திருந்தால், சமுதாயத்துக்குப் பாதுகாப்பு? இவனுக்கு தான் தூக்கு தண்டனை கொடுக்க கூடாது என்பது உங்கள் கட்சி ஆச்சே? உங்க விருப்பபடி இவனுக்கு ஆயுள் தன்டனை தான் கிடைத்து உள்ளது. 14 வருடத்தில் அல்லது எதாவது தலைவரின் நூற்ராண்டு விழாவில் விடுதலை ஆகிவிடுவான். அப்புறம் இன்னும் எதாவது பெண்ணின் தலையில் கல்லால் அடித்து கொல்லுவான். இதுமாதிரி நாய்களை எல்லாம் முதல்தடவை பிடித்தவுடன் காயடித்து தூக்கில் போட்டுவிடவேண்டும். அதுக்கு எல்லாம் அமெரிக்கா தான் சரிபட்டு வரும். ஆவ்சம் அமெரிக்கா தேமொழி இவ்ழக்கில் குற்றவாளிகள்  காவல் துறையினரும். நேரத்திற்கு பணிக்கு வராத மருத்துவர்களை ஒருநாள் திடீரெனஆய்வுக்கு வரும் சுகாதாரத் துறை அமைச்சர் பணிநீக்கம் செய்வார். இது போன்று  காவல் துறையினர் மீதும் அது போன்ற நடவடிக்கைகள்  தேவை. ஆமாம்.... ஜாமீன் கொடுத்தவர்கள் மீது செகண்ட் டிகிரி மர்டர் செய்தததாக கொலைவழக்கு பதிவு செய்ய வேண்டும். இனி மனித உரிமை வாரியத்தின் வழியாக வன்புணர்வு புகார்கள் கொண்டு செல்லப்பட்டு, அவைகள்  அவர்கள் மூலம் ஆன்லைன் FIR பதிவு செய்யப்பட்டு காவல் துறைக்கு செல்ல வேண்டும். ஒவ்வொரு அரசு மருத்துவ மனையிலும் இதற்கென ஒரு மருத்துவர்  மனித உரிமை வாரிய பிரதிநிதியாக பணியாற்ற உடன் பட வேண்டும். பாதிக்கப் பட்டவர்  நேரே அரசு மருத்துவனை சென்று, சிகிச்சை பெற்று வழக்கையும் பதிவு செய்ய வழி செய்ய வேண்டும். சும்மாவாக்கும் போலீஸ் கேஸ் என்ற அலம்பல்கள் இருக்கக்கூடாது. மருத்துவமனை வழியே மருத்துவ வழக்காக மனித உரிமை வாரியத்தின் பிரதிநிதி  பதிவு செய்யும் பொழுது, நான் யார் தெரியுமா? என் அப்பா யார் தெரியுமா? என் செல்வாக்கு என்ன தெரியுமா? மவனே எம்மேல FIR போடுவியா நீ? என்று குற்றவாளி காவல் துறையை மிரட்ட முடியாது. பிறகு habeas corpus வழக்குகள் கையாளப் படுவது போல நிர்ணயித்த கால கட்டத்திற்குள் காவல் துறை நடவடிக்கைகள் எடுத்திருக்க வேண்டும் என்ற நிர்பந்தம் வேண்டும். இல்லாவிட்டால் பிங்க் ஸ்லிப். N. Kannan செல்வன் எங்கிருந்து வருகின்றன வெறிநாய்கள் என்று ஆராய்ந்து வழி செய்ய வேண்டும். நாய்க்கு வெறி பிடிக்கக் காரணமுண்டு இல்லையா? உலகின் மிகச்சிறந்த அறவழிகள் கொண்ட நாடு இந்தியா. இந்த டெல்லிக் கேசை உலகம் அலசிக்கொண்டு இருக்கும் போதே நேற்று ஒரு 23 வயதுப் பெண் நோய்தாவில் கற்பழிக்கப்படு கொல்லப்பட்டிருக்கிறாள். காமத்துப்பால் பாடிய இந்தியாவில் ஏனிந்த வெறி? வாத்சாயினர் தோன்றிய இந்தியாவில் ஏனிந்த வெறி? பெண் சிசுக்கொலை செய்வதால் ஆண்கள் கூட்டம் பெருகிவிட்டது ஒரு காரணம் என்று ஒரு ஆய்வு சொல்கிறது. தில்லியில் மட்டும் 30 மில்லியன் அதிக ஆண்கள் உள்ளனராம். இப்படியிருக்கும் சூழலில் rouge groups உருவாவது இயற்கை. மிருகங்களிலும் (குறிப்பாக யானை, சிங்கம்) இது நிகழ்கிறது. பெண்கள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு வெளியே நடமாடுகின்றனர். அதுவும் out sourcing வந்த பின் பேயும் உறங்கும் வேளையில் பெண் வேலை செய்துவிட்டு வருகிறாள். பெண்களுக்கு வேலை வாய்ப்புப் போய்விடுவதால் ரௌடி ஆண்கள் வேலையற்றுப் போய் இம்மாதிரி வன்முறைகளில் ஈடுபடுகின்றனர். முன்பு போல் இரவில் போலீஸ் ரோந்து வர வேண்டும். ஜெர்மனியில் இரவில் போலீஸ் ரோந்து இருந்து கொண்டே இருக்கும். கொரியாவிலும் அப்படியே. இந்த நாடுகளில் குடி ஒரு பிரச்சனை அல்ல. மாட்டினால் மவனே! தொலைந்தாய் எனும் பயமுறுத்தல் இருக்கிறது. அது இந்தியாவிலும் வேண்டும். பெண்கள் கைவசம் கராத்தே அல்லது மிளகுக்காய்ச்சல் (Pepper spray) வைத்துக் கொள்தல் நலம். அவசர உதவிக்கு அழுத்தியவுடன் சேதி போகின்ற மாதிரி ஏதாவதொரு gadget செய்து ஒவ்வொரு பெண்ணிடமும் கொடுத்து விட வேண்டும். நா.கண்ணன் பிகு: செல்வன்! ஒரு சந்தேகம். காயடித்தால் போதாதோ? காயடித்து பின் ஏன் தூக்கிலிட வேண்டும்? :-)) Geetha Sambasivam //பெண்கள் முன்னெப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு வெளியே நடமாடுகின்றனர். அதுவும் out sourcing வந்த பின் பேயும் உறங்கும் வேளையில் பெண் வேலை செய்துவிட்டு வருகிறாள். பெண்களுக்கு வேலை வாய்ப்புப் போய்விடுவதால் ரௌடி ஆண்கள் வேலையற்றுப் போய் இம்மாதிரி வன்முறைகளில் ஈடுபடுகின்றனர்.// கண்ணன் சொல்லி இருக்கும் காரணமும் ஒன்றுதான்.  ஆனாலும் இவ்வளவு வக்கிரமாய் இருக்க வேண்டுமா?  இன்னும் சொல்லப் போனால் இரவு வேலை செய்துவிட்டு வீடு திரும்பும் பெண்களுக்குக் கம்பெனி வண்டி அனுப்புகிறது.  ஆனால் அந்த வண்டியை ஓட்டும் ஓட்டுநரே வக்கிரம் பிடித்து அலைகிறார்.  இம்மாதிரியும் இரண்டு , மூன்று வன்புணர்வோடு கூடிய கொலைகள் நடந்துள்ளன.  ஆண்கள் மனதளவில் மாற வேண்டும்.  வேறொரு பெண்ணை வெறி கொண்டு தொடும் முன்னர் இதே மாதிரி நம் தாய், சகோதரி, மனைவி ஆகியோருக்கு நடந்தால்??? என்ற எண்ணம் மனதில் வர வேண்டும். தேவை மனமாற்றமே. அதே சமயம் பெண்களுக்குத் தற்காப்புக்கலை அவசியம் தேவை.  அடி வாங்கி ஆண் விழும் அளவுக்குத் தாக்கும்படியான தற்காப்புக் கலைகளைச் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும். கி.காளைராசன் இதே மாதிரி நம் தாய், சகோதரி, மனைவி ஆகியோருக்கு நடந்தால்??? என்ற எண்ணம் மனதில் வர வேண்டும். இக்குற்றங்களில் ஈடுபடும் கண்ணாயிரங்களுக்குத் தாய், சகோதரி, மனைவி இருப்பதில்லை என்றே கருதுகிறேன். அன்பன் Geetha Sambasivam சகோதரியும், மனைவியும் இல்லாமல் இருக்கலாம்.  தாய் இருந்தே ஆகவேண்டுமே! குறைந்த பட்சமாகத் தாய் நினைவு வந்தாலாவது திருந்த ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைக்குமே. 2013/1/8 Geetha சகோதரியும், மனைவியும் இல்லாமல் இருக்கலாம்.  தாய் இருந்தே ஆகவேண்டுமே! நான் சொல்வது, கண்ணாயிரத்தைத் தாய் வளர்த்திருக்க மாட்டார்,  அல்லது கண்ணாயிரம் தாயுடன் வாழ்ந்திருக்க மாட்டார். அன்பன் கி.காளைராசன் குறைந்த பட்சமாகத் தாய் நினைவு வந்தாலாவது திருந்த ஒரு சந்தர்ப்பம் கிடைக்குமே. செல்வன் பெண்கள் கைவசம் கராத்தே அல்லது மிளகுக்காய்ச்சல் (Pepper spray) வைத்துக் கொள்தல் நலம். இன்று வந்த செய்தி டெல்லி பெண்கள் துப்பாக்கி வைத்து கொள்ள அனுமதி கேட்கிறார்கள். பகலில் கூட பஸ்ஸீல் போக முடிவதில்லை என்கிறார்கள். பெப்பர் ஸ்ப்ரே எல்லாம் ஒருத்தன் மேல் அடிக்கலாம். இரும்புதடியுடன் ஆறுபேர் வந்தால் என்ன செய்வது? நா.கண்ணன் பிகு: செல்வன்! ஒரு சந்தேகம். காயடித்தால் போதாதோ? காயடித்து பின் ஏன் தூக்கிலிட வேண்டும்? :-)) காயடிப்பது பலாத்காரத்துக்கான தண்டனை. தூக்கு என்பது கொலைக்கான தண்டனை. இரன்டையும் செய்தால் இரன்டு தன்டனைகளையும் கொடுப்பதுதான் நியாயம்:-) அமெரிக்காவில் மரணதன்டனை கொடுக்கையில் அவனால் கொல்லபட்டவர்களின் குடும்பத்தை அந்த தண்டனையை பார்க்க அனுமதிப்பார்கள். இந்தியாவிலும் அந்த முறை அமுலுக்கு வரவேண்டும். செல்வன் கோயமுத்தூரில் முஷ்கின் என்ற 11 வயது குழந்தையை இருவர் ரேப் செய்தார்கள். அதன்பின் அவளையும் அவள் தம்பியையும் ஆற்றில் தள்ளி கொன்றார்கள். கோவை பொலிஸ் அவர்களை பிடித்தது. அவர்களை என்கவுன்டரில் போட சொல்லி கோவை நகரமே கொந்தளித்தது. அதேபோல் போலிசும் உடனே என்கவுன்டரில் போட்டுவிட்டார்கள். அந்த பெண்ணின் அப்பா போலிசுக்கு நன்றி சொல்லி இப்போதுதான் எங்கள் குடும்பம் ஓரளவு நிம்மதி அடைந்தது என்றார். குறிப்பு: அந்த பெண்ணின் தந்தை ஜைனர். தேமொழி காயடிப்பது பலாத்காரத்துக்கான தண்டனை. தூக்கு என்பது கொலைக்கான தண்டனை. இரன்டையும் செய்தால் இரன்டு தன்டனைகளையும் கொடுப்பதுதான் நியாயம்:-) அமெரிக்காவில் மரணதன்டனை கொடுக்கையில் அவனால் கொல்லபட்டவர்களின் குடும்பத்தை அந்த தண்டனையை பார்க்க அனுமதிப்பார்கள். இந்தியாவிலும் அந்த முறை அமுலுக்கு வரவேண்டும். செல்வன் ஒக்லஹோமா குண்டு வெடிப்பிற்குக்  காரணமான திமோத்தி மேக் வேயின் மரணதண்டனையை நிறைவேற்றிய பொழுது, அந்த ஆள் மரண பயத்தில் துடித்து  வேதனை அடைவதை பார்க்க உயிர்ழ்ந்தோரின் உறவினர்கள் காத்திருந்தனர். அந்த ஆள் ஒரு உணர்ச்சியும் காட்டாமல், செய்த தவறுக்கு கடைசி வரை வருந்தாதைப் பார்த்து மேலும் ஆத்திரம்தான்  அடைந்தார்கள். Holding photographs of her daughter, who died in the bombing, witness Kathleen Treanor said she needed to see the execution with her own eyes. Treanor was among the survivors and victims' relatives who watched the execution through a closed-circuit television feed more than 650 miles away. "It's a demarcation point," Treanor said immediately following the execution. "It's a period at the end of a sentence. It's the completion of justice and that's what I'll remember about today." தேமொழி Larry Whicher, whose brother was killed in the bombing, said McVeigh had a defiant stare and showed no remorse. (More on victims' reactions) இந்த மரண தண்டனை நிறைவேறிய சமயம் நான் அந்த மாநிலத்தில்தான் இருந்தேன், லோக்கல் டிவி, செய்திதாள்களால் மிகவும் பேசப்பட்ட செய்தி. உயிரிழந்தோர் அந்த ஊர்க்கார்கள் இல்லையா அதனால். இதனை மிகவும் விவரமாகப் பார்த்ததினால் சொல்கிறேன். ..... தேமொழி இதில் கொலைகாரன் தன் தவறுக்கு வருந்தவில்லை என தான் எழுதி உள்ளது. அவன் மரணபயத்தில் துடித்து அலறுவதை பார்க்க போன இறந்தவர்களின் உறவினர்கள் ஏமாந்து போய் ஆத்திரம் அடைந்தார்கள் என இல்லையே?

update: அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும்: 1 Evidence: Justice Verma Committee

FLASH: Nirbhaya Fund I got this UPDATE 30 seconds earlier.

ஒரு பொறி தட்டியது. பெண்ணினத்தை அழிக்கும் சக்திகள் தலை தூக்கும் என்று.
Please see this ridiculous state of affairs.
*

Published: January 9, 2014 22:46 IST | Updated: January 9, 2014 22:46 IST

One year later, Nirbhaya Fund lies unused

K. A. Shaji

Reveals a Right To Information reply

Another Union budget is round the corner but the Rs.1,000-crore Nirbhaya Fund announced last year by Finance Minister P. Chidamabaram, to ensure the safety and security of travelling women, continues to remain a nonstarter, a Right To Information reply has revealed.

The brutal gang rape of a Delhi student inside a moving bus on December 16, 2012, and her subsequent death forced the government to announce this novel scheme in last year’s annual budget, but the fund has been lying unspent for more than a year.

Rs.1,000-crore fund

“Parliament has approved the setting up of a Rs.1,000-crore fund titled the Nirbhaya Fund. The funds have not been used so far as the relevant schemes are yet to be finalised,” said an RTI reply by Amit Bansal, Under Secretary of the Economic Affairs Department of the Finance Ministry, given on January 1 to Kochi-based lawyer D.B. Binu from the same department.

Project proposals

Installation of closed circuit television cameras at important public places, GPS and emergency buttons in transport buses to link them with police stations, toll-free numbers, and self-defence lessons for the needy were included in the proposed project.

32 cities

The plan was to implement the project in 32 cities but none of the city authorities have received any guidelines or orders for implementation so far.

“During the first anniversary of the gang-rape, the government had claimed that three projects under the Nirbhaya Scheme were implemented. But the RTI reply exposes their claim,” Mr. Binu said.

Keywords: Nirbhaya Fund, RTI, Delhi gang rape

Printable version | Jan 9, 2014 11:29:05 PM | http://www.thehindu.com/news/national/one-year-later-nirbhaya-fund-lies-unused/article5558716.ece

© The Hindu

---

update: It is more than a year since I wrote it. There is a demand for readability. Rape and violence are reported in larger numbers. Justice Verma is dead.

I despair.

Innamburan

09 01 2014

அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும்:1 Innamburan Innamburan <innamburan@gmail.com> 12/28/12 அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும்: 1 இன்னம்பூரான் 27 12 2012 https://lh6.googleusercontent.com/-X8QkWq5BwYM/TYzjWrwjpPI/AAAAAAAAGxY/C8Q163FCSGo/s1600/penniyam---ancient-women.gif அம்மாக்கண்ணு அபலை. கட்டுப்பாடும் இல்லை. பாதுகாப்பும் இல்லை. கண்ணாயிரம் கேடி. பொம்பளைப்பொறுக்கி. ஆண்டவன் எங்கும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறானோ இல்லையோ, இவர்கள் இல்லாத சந்து பொந்து கிடையாது. மானிட ஜன்மங்கள் எல்லாவற்றிலும்,அம்மாக்கண்ணுவும், கண்ணாயிரமும் ஒளிந்து வளருகிறார்கள், ஜன்ம ஜன்மாந்திரமாக. வைசூரி பரவுது போல, தீடீரென்று பாரத தேசமெங்கும் கற்பழிப்பு. சாலை மறியல், அடிதடி, நாசம், அறிக்கைகள், கமிஷன்கள், ஊடகங்களிலும், இணைய தளத்திலும் அநாயசமாக மேலெழுந்தவாரி பேச்சுக்கச்சேரிகள். தட்டிக்கேட்டால் பொல்லாப்பு. உண்மை விளம்பினால், திசை மாற்றுகிறார்கள். மனம் நொந்து போச்சு, மனித சால்ஜாப்பு வளையங்களை கண்டு. இன்றைய லண்டன் டைம்ஸ் (ப.14) பகரும் தகவல்: டிசம்பர் 24ம் தேதி, கடலூரில் பத்து கயவர்கள் ஒரு அபலையை இரண்டு மணி நேரம் கற்பழித்தார்கள் என்று ராதிகா என்ற போலீஸ் அதிகாரி சொன்னார்...இவ்வருடம் இந்தியாவில் பதிந்த 256,329 கிரிமினல் வழக்குகளில் 228,650 பெண்களை துன்புறுத்தியதைப் பற்றி. டில்லியில் மட்டும் கற்பழிப்பு வழக்குகள் 669. மற்றொரு லண்டன் இதழில், அன்றாடம் டில்லியில் பயணிக்கும் மாணவி ஒருவர் நாள்தோறும் பெண்களை இம்சிப்பது, கெட்ட வார்த்தை சொல்லி எகத்தாளம் செய்வது, தடவுவது, குடாய்வது எல்லாம் சர்வசாதாரணம் என்றார். ஒரு பிரபல பெண் வரலாற்று ஆசிரியர் சொல்கிறார், ‘என்னுடைய மாணவிகளுக்கு நித்யகண்டம். பூர்ணாயுசு இல்லை. நடுங்கி, நடுங்கி, செத்துப்பிழைத்துத்தான் அன்றாடம் கல்லூரிக்கு வருகிறார்கள்.’ சமூக சேவகி ஒருவர், ‘இம்சைக்கு ஆளாகாத பெண்கள் இந்தியாவில் கிடையாது’ என்று தன்னுடைய சமூகப்பணி அனுபவத்தின் பின்னணியில் கூறினார். ரவிக்குமார் என்ற இணையநண்பர், இந்தியாவில் பெண்கள் ஆளுமையிலும், அதிகாரத்திலும் இருப்பது மிகக்குறைவு என்று வருத்தப்பட்டார். நியாயம் தான். நான் பணி செய்த இந்திய தணிக்கைத்துறையில் அறுபது வருடம் முன்னால் இரு பெண்கள். இன்று அவர்கள் ஆளுமையிலும், அதிகாரத்திலும் சமபங்கு வகிக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு அவர்களே தாம். இது பெருமையாக இருக்கிறது. ஆனால், இன்றைய மொத்த புள்ளி விவரங்களை பாருங்கள். சைனாவில் 70% பெண்கள் வேலை நாடுகிறார்கள். இந்தியாவில் 25%. பட்டப்படிப்பு பெற்ற பெண்களில் 81% சைனாவின் பெண்மணிகள் வீட்டுக்கு வெளியே வேலை தேடுகிறார்கள். இந்தியாவில் 34%. எல்லாம் இம்சைக்கு பயந்து தான். இந்த இம்சை விகாரத்தை வேருடன் அறுக்காமல், பெண்களுக்கு வேலை உரிமை என்று கேட்டு யாருக்கு பிரயோஜனம்? முதற்கண்ணாக, சகஜமான உறவு நிலவவேண்டும். இது ஒரு புறம். டிசம்பர் 16 அன்று டில்லியில் நடந்த அசம்பாவிதத்திற்கு, திட்டம் போட்ட பேயாட்டத்திற்கு, கொலைக்கு அஞ்சாத பாதகத்திற்கு எதிர்ப்பு அலைகள் மாவார்த்தமாக எழுந்ததை நான் அலக்ஷியம் செய்யவில்லை. பேயரசு புரிந்தால், சாத்திரங்கள் பிணம் தின்னால், சமுதாயமே கொதித்தெழவேண்டும் என்று பலமுறை கூறியிருக்கிறேன். ஆனால், இந்த கற்பழிப்பு சமாச்சாரத்தை நான் அணுகும் முறை வேறு. அது பற்றி நான் இணைய தளத்தில் கூறியதை, இங்கும் பதிவு செய்கிறேன். மேலும், விஷயம் தெரிந்த ஊர்வசி புடாலியா, பிரபல கார்ட்டூனிஸ்ட் ஆர்.கே.லக்ஷ்மண், ஹரீஷ் காரே, பிரவீன் சுவாமி ஆகியோர் பார்வைகளில் நான் கண்டதை பகிர்ந்து கொள்கிறேன். அதற்கு பிறகு யாராவது விரும்பிக்கேட்டால், இந்த பெண்ணிம்சை  பிரச்னையை இங்கிலாந்து மக்கள் ஆலோசனை மன்றம், அபலை பாதுகாப்பு மையம், போலீஸ் எப்படி கையாளுகிறார்கள், பெண் விடுதலை எப்படி இயங்குகிறது என்பதை பார்க்கலாம், என் அனுபவத்தையும், பிரவீண் சுவாமியின் புள்ளி விவரங்களையும் இணைத்து. ஏற்கனவே, கட்டுரை இருமடங்கு நீண்டு விட்டது. இணைய தளத்தில் என் கருத்து: ~ஆண்/பெண் உடலமைப்பு வன்முறைக்கு ஏதுவாக இருக்கிறது.  ~ தொன்று தொட்டு, அதுவும் நெருங்கிய சம்பந்தத்தில், இது தலையெடுக்கிறது. ~சமுதாயம் தான் பெண்களின் எதிரி, பார்க்கப்போனால். உறவு, சுற்றம், அண்டை வீடு, அரசியல் ஆளுமை என்று கற்பழித்தவர்களை மறைமுகமாக, சட்டத்தின் பிடியிலிருந்து காப்பாற்றுகிறது, சமுதாயம் தான். ~ இரண்டாவது எதிரி காவல் துறை. ஊர்வசி புடாலியா எழுதிய கஸ்டடி கற்பழிப்பு விவரம் நோக்குக. சமுதாயத்தின் விழிப்புணர்ச்சி இங்கு அர்ஜண்ட் தேவை. ~மூன்றாவது எதிரி: நிர்வாஹம். அதனுடைய 'டீக் ஹை' அசிரைத்தை.சமுதாயத்தின் விழிப்புணர்ச்சி இங்கு அர்ஜண்ட் தேவை. ~இனி தான் சட்டம். சட்டத்தில் ஓட்டை இல்லை. சட்டத்தை இயற்றுவது, போற்றிப்பணிவது, விரைவுப்பணி இவற்றில் இருக்கும் குறைபாடுகள் வேறு. ~ ஜஸ்டிஸ். வர்மா நம் சான்றோர்களில் ஒருவர். இம்மாதிரி கமிஷன்களில் பல்லாண்டுகளாக மக்கள் சிரத்தை காட்டுவது கிடையாது. ~ மக்கள் அசிரத்தையாகத்தான் இருப்போம். ஆனால், சாலை மறியல் செய்வோம். போலீஸ்காரனை அடித்துக்கொல்லுவோம் என்று இயங்கினால் யாருக்கு லாபம்? இந்த அடிப்படை கேள்விகள் அறவே ஒதுக்கப்பட்டாலும், பெண்களுக்கு தற்காப்புப்பயிற்சி இல்லாமை, காம நுகர்வு மென்மை இல்லாமை, ஜனத்தொகை நெருக்கம் ஆகியவை காரணம் என்று ஒரு பதில் வந்தது. 2. ஊர்வசி புடாலியா: இவர் பிரபல பெண்ணிய எழுத்தாளர். பிரசுரகர்த்தா. ‘...டில்லியில் மக்கள் கொதித்து எழுந்துள்ளார்கள். இத்தகைய எதிர்ப்புகளால் மட்டுமே மக்களின் விழிப்புணர்ச்சியை தட்டி எழுப்பமுடிகிறது என்பது வருத்தம் தருகிறது. கற்பழிப்பும், பெண்ணிம்சையும் பெண்களை மட்டும் பாதிக்கவில்லை. இந்த வன்முறைகளின் முதல் பலிகடா, நசுக்கப்பட்ட மக்கள்... ஒரு கசக்கும் உண்மை. 90% கற்பழிப்பு செய்பவர்கள், நெருங்கியவர்கள். முக்கால்வாசி குடும்பத்திற்குள். மரணதண்டனை என்று கூச்சல் போடும் நீங்கள், அப்பனையும், மாமனையும், அண்ணன் தம்பியையும், புருஷனையும், அண்டை வீட்டுக்காரனையும் காட்டியா கொடுப்பீர்கள்? இல்லை. கூச்சல் போலியானது. எப்படியும் மரணதண்டனை குற்றங்களை தணிக்கவில்லை...பெண்ணியம் பல வருடங்களாக கரடியாக கத்துவது, போலீஸ் கஸ்டடி கற்பழிப்புப் பற்றி. அனேக போலீஸ்காரர்களை, அப்படியானால், தூக்கிலிடவேண்டும். உங்களுக்கு சம்மதமா?...போலீஸ் நடவடிக்கை என்று கோரிக்கை வைக்கிறீர்கள். யார் அந்த போலீஸ்? அவர்களும் கற்பழித்தவர்களும் ஒரே இனம் தானே? போலீஸ் அதிகாரிகள் மொத்தத்தில் பெண்கள் புத்திசாலித்தனமாக நடந்து கொள்ளவில்லை என்று பேசுகிறார்கள்... வக்கீல்கள், ஜட்ஜ்கள் கூட ஆர்ப்பாட்டதில் கலந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள்.நல்லது. ஆனால், இத்தகைய குற்றவாளிகளை விடுவிக்க வக்கீல்கள் செய்யும் மாய்மாலங்கள்!...இளைஞன் என்று இரக்கம் காட்டும் ஜட்ஜுகள்...அரசியல் வாதிகள். அடடா! அவர்களின் மேல் எத்தனை வழக்கு என்று புள்ளி விவரம் நாடவேண்டும். அன்னா ஹசாரே உண்ணாவிரதம் போது ஓடோடி வந்த அரசியல் வாதிகள் எங்கே? எங்கே?... சமுதாயம் மாறி வருகிறது. பெண்களின் ஆற்றல் அதிகரித்து வருகிறது. இதெல்லாம் தன்னலம் நாடும் சில ஆணாதிக்க அமைப்புகளுக்குப் பிடித்த விஷயம் அல்ல. நாம் பல சமுதாய உண்மைகளை அலச வேண்டியிருக்கிறது...நமது மக்கள் லேசுபட்டவர்கள் அல்ல. இதே அட்டூழியம் மணிப்பூரிலோ, காஷ்மீரிலோ, ராணுவ வீரர்களால் நடத்த்ப்பட்டிருந்தால், சப்பைக்கட்டுக் கட்டுவார்கள், தேசீயம் என்ற சாக்கைக்கூறி... கற்பழிப்பை நாம் எதிர்க்கவேண்டும். அது தனித்து இயங்குவது அல்ல. அது சமுதாயத்தின் வன்முறையில் எதிரொலி. நாம் அந்த வன்முறையை, சிந்தனையாலும், செயல்களாலும், எழுத்துக்களாலும், பேச்சாலும், தணிக்க வேண்டும். மனப்பான்மையை மாற்றிக்கொள்ளவேண்டும். பதவியும், அதிகாரமும் வன்முறைக்குத் துணை போகலாம்...பெண்கள் என்ன? ஆண்களுக்கும் மரியாதை தரவேண்டும். டில்லியில் அந்த பெண்ணுடன் சென்று அடி வாங்கிய ஆண்மகனும் நம்மடவர் தான். அவரை பற்றி ஒரு வார்த்தை பேசவில்லை, ஒருவரும்... 3. ஆர்.கே.லக்ஷ்மண்:    அறுபது வருடங்களாக ‘சராசரி குடிமகனை’ கார்ட்டூன் படத்தில் மையமிட்டு, சமுதாயத்தை அலசியவர்.  இந்திய மாணவர் நாடாளுமன்றம் ஒன்று அடுத்த மாதம் நடக்க இருக்கிறது. அதற்கு இவரின் உபயம், அந்த கார்ட்டூன். அவரது வாசகம்: ‘மாணவர்கள் அரசியலை ஒதுக்கக்கூடாது. அவர்களின் மனதில் அரசியல் ஊற்று எடுக்கவேண்டும் என்ற நல்லெண்ணம் தான் நான் இந்த படத்தை உங்களுக்காக வரைந்ததின் காரணம்’ என்கிறார். பாருங்களேன். காந்தியும், ராஜாஜியும், நேருவும் விரும்பி உழைத்த அரசியல் களம் தற்காலம், நம்மில் பெரும்பாலோருக்குத் தள்ளுபடி. ஜஸ்டிஸ். வர்மா கமிஷனுக்குக்கூட கருத்து தரமாட்டோம் என்ற பிடிவாதம். உருப்பட்டால் போல தான்! 4. ஹரீஷ் காரே:  பலவருடங்களாக பிரபலமான அரசியல் ஆய்வாளர்; பிரதமரின் ஊடக ஆலோசகராக இருந்தவர். ‘அராஜகம் அழைக்கிறது’ என்ற தலைப்பில் இந்த ‘அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும்’ அட்டூழியத்தை அக்கு வேறு ஆணி வேறாக அலசி இருக்கிறார். இந்த ஆரவாரமெல்லாம் வரப்போகும் புரட்சிக்கு அபாயக்கொடி பிடிக்கிறது. ஆளுமையை எதிர்க்க வலிமை தேவை என்கிறது...கூட்டங்கள் கட்டுப்பாடு இல்லாமல் இயங்கக்கூடும். மறைமுகமாகவோ, நேரடியாகவே தலைமை தாங்குபவர்கள், பழங்காலம் போல் பொறுப்பு ஏற்கமாட்டார்கள்...அரசியல் கட்சிகள் ஆளுமையை இழந்து விட்டன...ஆகவே தண்டல்காரனின் அதிகாரம் ஓங்குகிறது. அதற்கு எதிர்மறையாக, தண்டல்காரனை, எது செய்தாலும் கொடுங்கோல் என்று குற்றம் சாட்டுவார்கள்... நமது கலாச்சாரம் மாறவேண்டும். உரிமைக்கும், பண்புக்கும், மரியாதைக்கும் உரமிடுவோம். ஜனநாயகத்தின் சுகாதாரத்துக்கு யதேச்சதிகார வழிகள் உதவாது. மக்கள் தான் தனது சமுதாய வேலிகளை அமைத்துக்கொள்ளவேண்டும்... 5. பிரவீண் சாமி: இவர் பிரபல ஊடக ஆய்வாளர். மற்ற நாடுகளிலிருந்து ஆதார பூர்வமான புள்ளிவிவரங்கள் கொடுத்துள்ளார். அவறை அலசும் முன், மக்கள் ஆலோசனை மன்ற நடவடிக்கைகளுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்க வேண்டியிருக்கிறது, சமுதாய நோக்கில் உற்று நோக்கினால். எனவே, சில விஷயங்கள் மட்டும் இப்போதைக்கு: ‘கற்பழிப்பை தடுப்பதில் போலீஸை விட சமுதாயம் தான் வெற்றி பெற இயலும்...அமெரிக்காவில், 1979ல் ஆயிரம் பேரில் 2.8 பேருக்கு பாதிப்பு என்று இருந்ததை, 2004ல் ஆயிரம் பேரில் 0.4 பேர் என்று தணித்தது பெரிய விஷயமல்லவா! போலீஸ் காபந்தை விட, கலாச்சார பண்புகள் நல்லமுறையில் மாற்றப்பட்டன...போலீஸ் உதவியை மேன்படுத்தலாம். சட்டத்தை சீர்திருத்தம் செய்யலாம். அவற்றின் எல்லை, ஆனால், குறுகியது. பெண்ணியம் ஆண்டாண்டு தோறும் போட்டு வரும் போர், ஆணின் மனதை மாற்றுவது. பெண்ணை அடிமைப்படுத்துவது தான் ஆண்மை என்ற அசிங்கமான எண்ணத்தை மாற்றுவது. பிரச்னை போலீஸ்/கோர்ட்டு/அரசாங்கம் அல்ல. பிரச்னை நாம் தான்.’ இந்த கட்டுரையின் வாசகர்கள் சமுதாயத்தின் அங்கத்தினரே. அவர்களின் கருத்து முக்கியம். செயல்பாடுகள் அதை விட முக்கியம். கேள்வி கேட்பதும் முக்கியம். இதனுடைய தொடர் வருமா இல்லையா என்பது, அதை பொறுத்துத் தான் இருக்கிறது. இன்னம்பூரான் 27 12 2012 சித்திரத்துக்கு காப்புரிமை & நன்றி:https://lh6.googleusercontent.com/-X8QkWq5BwYM/TYzjWrwjpPI/AAAAAAAAGxY/C8Q163FCSGo/s1600/penniyam---ancient-women.gif 'இ' சார் நான் பல்கலைக் கழகத்தில் பணி புரிந்தபோது எத்திராஜ் கல்லூரியைச் சார்ந்த சரிகா ஷா என்ற மாணவி சாலையொரம் ஈவ் டீசிங் செய்த மாணவர்களால் தள்ளப்பட்டு உயிரிழந்தார் அப்போதும் இதுபோன்ற உணர்ச்சிக் கொந்தளிப்பு சென்னையில் எழுந்தது நான் சென்னையில் இருந்த வர்மக்கலை மருத்துவர் டாக்டர் ராஜா மணி (எம்.ஜி.ஆருக்கு வர்மக் கலை மூலம் இழந்த பேச்சுத் திறனை மீட்டளித்தவர்) அவர்களுடன் இணைந்து எளிதான வர்மக்கலை சார்ந்த தற்காப்புப் பயிற்சியை உருவாக்கினோம் இன்னும் என் துறையில் நான் வாங்கி வைத்த சிலம்பங்களும் கத்திகளும் அப்படியே உள்ளது (ஆடிட் அப்ஜெக்ஷனுக்குப் பயந்து) ஆனாள் அப்போதிருந்த துணைவேந்தர் கடைசி நேரத்தில் இந்தப் பயிற்சியைப் பெண்களுக்குக் கொடுப்பதால் ஆண்களுக்குத் தற்காப்பு போய்விடும் குடும்பம் போர்க்களமாக ஆகிவிடும் என் வீட்டிலேயே என் மனைவிக்குப் பயிற்சி அளித்தால் என் நிலை என்னாகும் என்ற பயம் இருக்கிறது பயிற்சி வேண்டாம் என்று சொல்லி விட்டார் என் வீட்டில் பெண்கள் இருவரும் பயிற்சி பெற்றவர்கள் அவர்கள் நினைத்தால் என் கதி என்று நடுக்கம் இருந்தாலும் அவர்கள் அச்சமின்றித் தன்னம்பிக்கையுடன் தெருவில் அலுவலகத்தில் கல்விச்சாலையில் வன் முறைக்காளாகாமல் இருக்கும் பாங்கைக் காண்கிறேன் இப்படி ஆர்ப்பாட்டமெல்லாம் செய்பவர்கள் பேசாமல் பெண்களுக்குத் தற்காப்புப் பயிற்சியைக் கொடுத்தால் பாலியல் வன் கொடுமையின் எண்னிக்கைக் கனிசமாகக் குறையும் என்பது என் காத்துட்டுக் கருத்து நாகராசன் Innamburan Innamburan <innamburan@gmail.com> 12/28/12 to vallamai டில்லியில் பலாத்காரம் செய்யப்ப்ட்டு, சிங்கப்பூரில் தீவிர சிகிச்சையில் இருக்கும் பெண்ணின் உடல் நிலை மெலும் கவலைக்கிடம் ஆகி விட்டது என்று, சில நிமிடங்களுக்கு முன் வந்த பீ பீ.சி. செய்தி கூறுகிறது. பழமைபேசி 12/28/12 On Dec 28, 12:48 am, Innamburan Innamburan <innambu...@gmail.com> wrote: > அம்மாக்கண்ணுவும்,கண்ணாயிரமும் coral shree  12/30/12 உண்மை, ஏகப்பட்ட தகவல்கள். பகிர்விற்கு நன்றி ஐயா. அன்புடன் பவளா -- Geetha Sambasivam  12/30/12 நீங்கள் எழுதி இருப்பவை அனைத்தும் சரியே.  உண்மையில் ஆண் தன் உடல் வலிமையால் பெண்ணை எப்படியேனும் அடக்கிவிடுகிறான் என்பதும் உண்மை என்றாலும் இதற்கு அது மட்டுமே காரணம் இல்லை.  மது, தொலைக்காட்சி சீரியல்கள், ஊடகங்கள் போன்றவையே. இவற்றிற்கு முக்கியப்பங்கு உண்டு.  முக்கியமாய் மதுவுக்குக் கட்டுப்பாடு கொண்டு வர வேண்டும்;  அல்லது அடியோடு ஒழிக்க வேண்டும்.  சிறு வயது முதலே நீதி போதனைகளைப் புகட்ட வேண்டும்.  மதச் சார்பற்ற நாடு என்ற பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டு இருந்த கொஞ்ச நஞ்சம் கலாசாரத்தையும் அழிந்து போகாமல் காக்க வேண்டுமெனில் முதலில் அனைவருக்கும் அவரவர் மதச் சார்புள்ள நீதிபோதனைகளைக் கட்டாயப் பாடமாக்க வேண்டும்.  நீங்கள் தொடரக் காத்திருக்கிறேன். 2012/12/28 Innamburan Innamburan <innamburan@gmail.com> Innamburan Innamburan  12/30/12 நன்றி, கீதா. 1994ல் என்று நினைக்கிறேன். அன்றைய அரசியலை கண்டித்து ஃப்ரண்ட் லைன் இதழில் எழுதினேன். காரமும், சாரமும் கண்டு ஒரு பெரும்புள்ளி கேட்டார், ' நீங்கள் என்ன பளார் பளார் என்று அறைகிறீர்களே' என்று. ஒரு அமெரிக்க கற்பழிப்பு வழக்குப் பற்றி எழுதியதை கண்டு. கொஞ்சம் ஆசுவாசப்படுத்துகிக்கொண்டு எழுதுகிறேநன். Innamburan Innamburan <innamburan@gmail.com> 12/30/12 t இன்று வந்த சில கருத்துக்களை முதலில் சொல்கிறேன். ஞான சுதா மிஸ்ரா என்ற உச்ச நீதிமன்ற நீதிபதி இந்திய சாட்சிய சட்டத்தின் படி பல தடவை சாட்சியத்தை முன் கொணர்ந்து தாமதிப்பதைத் தடுக்க வேண்டும் என்றும், டில்லி உயர்நீதி மன்ற நீதிபதி உஷா மேஹ்ரா, முதல் கட்டத்திலியே வக்கீல்களை ஜட்ஜ் குற்றவாளிகளுக்கு நியமிப்பது தாமதத்தைக் குறைக்கும் என்கிறார்கள். உஷா மேஹ்ரா போலீஸ் சேகரித்த சாட்சியம் இருப்பதை வைத்து உடனக்குடன் உண்மை நிலை ஆராயவேண்டும்; தவறுகள் தென்படும் என்கிறார். ஒரு ஜட்ஜ் முன்னிலையில் சாட்சியம் பெறும்போது, அரசு தரப்பு, குற்றவாளி தரப்பு என்று பல தடவை இழுத்தடிப்பது குறையும் என்கிறார், நீதிபதி மிஸ்ரா. குறுக்கு விசாரணை தான் அப்போது பாக்கி, அதுவும் விரைவு கோர்ட்டு என்றால், தாமதமே இல்லாமல் தீர்ப்பு அளிக்கமுடியும் என்கிறார். டில்லி கற்பழிப்பு படுகொலை குற்றவாளிகளுக்கு வக்காலத்து வாங்க வக்கீல்கள் மறுக்கிறார்கள் என்பதை குறித்துக்கொண்ட நீதிபதி உஷா மேஹ்ரா, யாரையும் கட்டாயப்படுத்த முடியாது என்றாலும், இவ்விஷயத்தில் ஜட்ஜுக்கு இருக்கும் ஆளுமையை பயன்படுத்த சட்டம் அனுமதிக்கிறது என்றார். இந்திய சாட்சிய சட்டத்தை இவ்வாறு பொது மன்றங்களில் யாரும் அலசவில்லை, இந்த அலசல்கள் நிச்சயமாக பொருத்தமானவை என்பதால், அவற்றை பொது மன்றத்தில் வைக்கிறேன். மற்றபடி என் கருத்துக்களை முன் வைத்து, உங்கள் கருத்துக்கள் கிடைத்த பின் ஜஸ்டிஸ்.வர்மா கமிஷனுக்கு எழுதுவதாக உத்தேசம். இன்னம்பூரான் 30 12 2012 sk natarajan  12/31/12 உண்மையைப் பேசும் அருமையான இடுகை ஐயா நாட்டில் வசிப்பதைவிட  காட்டில் வசிப்பது பாதுகாப்பு என உணர வைத்துவிடும் போல  உள்ளது இன்றைய நிலை என்றும் அன்புடன் சா.கி.நடராஜன். ---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Innamburan Innamburan  Jan 4 January 4, 2013 Dear Justice Verma Committee, Welcoming your move to elicit public opinion and cognizant of the overwhelming response, I write as under: My credentials are: (a) Being an observant and concerned citizen over six decades and (b) my having been privy to confidences on ‘Violation of the Female’ (my preferred expression for your wide-ranging Terms of References) in the workplace as a former Indian civilian and elsewhere as well, as a former Citizen Adviser in the UK. I made a special study of this deviant behavior, inter alia, for my Applied Sociological Work degree in the UK.  I had diligently kept track of this nettlesome issue over the long term and in the sad context in which this Committee was set up. ‘Violation of the Female’ is anatomically easy and quick; the male mind dwells on nothing else, most of the time. He can get away with it in no time.  Consequences do not visit on him. It is ubiquitous globally and over the centuries. Widespread and socially acceptable consensual sex among the adult population in the western world does empower the female and mitigates this deviant behavior, but it also brings in intractable problems, in its wake. India is not ready for any such experiment, except to the extent it is already prevalent.  We are too self-centered to come out of the shell of denial of stark truths. Family, neighborhood and the larger society had almost always acquiesced into the ‘Violation of the Female’ and will continue to do so, for reasons of the dubious ‘family honor’, hypocrisy masquerading as political correctness (no virtue either!), the denial-mode and pervert vicarious self-indulgence. Binge-drinking is most certainly deplorable for triggering this deviant behavior, most often. India is now infamous. The criminal justice system ~ administration of Indian Penal Code, laxity and loopholes in enacted law, abhorrent record of the Law & Order establishment, heinous political interference, court delays that deny justice, widely prevalent defiance of the rule of law ~ is no less deviant than the perpetrators themselves.  Distance, instead of dimming, throws the spotlight in, sometimes. I cite an excerpt from myself on the ‘Obnoxious, but not Criminal’  vintage justice system from the distant USA, for flooding the spotlight in, on us. [ ‘...This brings to one’s mind the story of an infamous trial in New York that shocked the Unites States. Acquitting  three young white men of the charge of gang-raping a black woman, the foreman of the jury intoned that their  conduct was “obnoxious” but not “criminal”. He brushed aside independent testimony that the victim had been unconscious most of the time and that she could not stand when she was conscious. He had no moral dilemma while pronouncing the verdict. To his mind, she was a ‘consenting partner’. The ugly parallel is too close to comfort. The thin dividing line will be crossed, for sure...’ Frontline: November 20, 1992: Economic Policy: “Obnoxious, But Not Criminal”: Public Sector Disinvestment. (S.Soundararajan) ] The thin dividing line has been crossed and the act denied, hundreds of time by our criminal justice system.   In the above backdrop, I see your remit, as under: 1.As far as I discern, we do no have codified Human Rights Law. With due respect to the framers of our Constitution, I submit that the the contrived divide between the Fundamental Rights and the Directive Principles has done us no good. Please set things right, to the extent within your terms and commend enactment of the Human Rights Act, from the larger perspective. 2.Bring back a robust dose of Moral Studies in the schools, assisted by gradual teaching of Rights, Duties, Societal obligations and Rule of Law. This is for the long term.  Some move is afoot; it could by spiked by the vested interests. Hence, the request. 3. Paediophilia, Incest, Binge-drinking, Violation of the Female and prostitution are caged within one vicious trap . Please break it by suggesting the skeleton of a distinct Law to be enacted quickly for comprehensive and lucid coverage, by replacing the welter of law on these subjects. Punishment should be quick, deterrent and should not be amenable to remission of any kind. Parole should be prohibited. The latitude and discretion to the police officials should be minimal. Punishment for negligence of duty should be severe. Negotiation and bargaining at the instance of the police should be treated as abuse of power; it should be made criminal, not merely obnoxious. 4.These aspects, to my mind,  are very serious. I urge you to set up a sub-committee for framing the draft Bills on para 2 & 3 above and recommend that the Legislature pass it. Please include female legal luminaries in that sub-committee. 5.Revision of the Indian Evidence Act for facilitating fast track courts, a hard look at Tort Law for levying extortionate fines on the guilty for offenses listed in para 2 above is also an urgent need. I personally do not see virtue in the government always paying for the damage caused by the criminals. Local communities abet, at times. They should be heavily fined. 6.Transparency is one deterrent. The ‘Amanath’ outrage was too much in the open. Hence, the upheaval. I urge you to commend a code of conduct for the government, media, police and the NGOs, in this regard. 7.I do not favor capital punishment for larger reasons; nor do I favor chemical castration, as it is no deterrent and as the danger of miscarriage of justice looms large. In USA and some Western countries, anti-socials of this class and degree are jailed for the very long term, not merely as a punishment, but as their release is considered a danger to the society. You may like to consider laws leading to that effect; but, the real deterrent is the hard and strenuous labor being extracted from them during such incarceration. We look to you most expectantly for exploring the causes and suggesting robust and practical remedies, in perspective. I thank you for the opportunity to comment. Thanking You,  S.Soundararajan தேமொழி  Jan 4 Respected Sir, The following points are very impressive... We are too self-centered to come out of the shell of denial of stark truths....the denial-mode and pervert vicarious self-indulgence The criminal justice system ... is no less deviant than the perpetrators themselves (in reference with “Obnoxious, But Not Criminal” incident) The recommendations clearly show awareness of the violation and the punishment for the crime should be implemented hand in hand. Thank you sir, I greatly appreciate your initiative on behalf of the Women's Front Sincerely, ….. Themozhi  பழமைபேசி  Jan 4 excellent sir! And thank you for taking time and writing!! On Jan 4, 11:47 am, Innamburan Innamburan <innambu...@gmail.com> wrote: > January 4, 2013 > > Dear Justice Verma Committee, > > Welcoming your move to elicit public opinion and cognizant of the > overwhelming response, I write as under: > > My credentials are: (a) Being an observant and concerned citizen over six > decades and (b) my having been privy to confidences on ‘Violation of the > Female’ (my preferred expression for your wide-ranging Terms of References) > in the workplace as a former Indian civilian and elsewhere as well, as a > former Citizen Adviser in the UK. I made a special study of this deviant > behavior, *inter alia*, for my Applied Sociological Work degree in the UK. > [ *‘...This brings to one’s mind the story of an infamous trial in New York > that shocked the Unites States. Acquitting * > > *three young white men of the charge of gang-raping a black woman, the > foreman of the jury intoned that their * > > *conduct was “obnoxious” but not “criminal”. He brushed aside independent > testimony that the victim had been unconscious most of the time and that > she could not stand when she was conscious. He had no moral dilemma while > pronouncing the verdict. To his mind, she was a ‘consenting partner’. The > ugly parallel is too close to comfort. The thin dividing line will be > crossed, for sure...’* > > *Frontline: November 20, 1992: Economic Policy: “Obnoxious, But Not > Criminal”: Public Sector Disinvestment. (S.Soundararajan) *] கி.காளைராசன்  Jan 4 ஐயா ‘இ‘னா அவர்களுக்கு வணக்கம். On Fri, Jan 4, 2013 at 11:17 PM, Innamburan Innamburan <innamburan@gmail.com> wrote: anti-socials of this class and degree are jailed for the very long term, not merely as a punishment, but as their release is considered a danger to the society. You may like to consider laws leading to that effect; but, the real deterrent is the hard and strenuous labor being extracted from them during such incarceration. நல்ல கருத்து. நீதி வெல்ல வேண்டும். அன்பன் கி.காளைராஜன் coral shree  Jan 5 Dear Sir, Wonderful Comment. Very much appreciable.Thanks a lot sir. Regards Pavala On Fri, Jan 4, 2013 at 11:17 PM, Innamburan Innamburan <innamburan@gmail.com> wrote: --   --                                                                                  Take life as it comes. All in the game na !! Pavala Sankari coralsri.blogspot.com coralsri.com Erode. Tamil Nadu. --