Google+ Followers

Saturday, October 1, 2016

சிவகாமியின் செல்வன் 19 [தொடர்ச்சி]

சிவகாமியின் செல்வன் 19 [தொடர்ச்சி]

அக்டோபர் 2, 2016

Published: October 2, 2016 02:41 IST | Updated: October 2, 2016 02:54 IST  

Mahatma was read out of context, says granddaughter

Gandhiji’s granddaughter Ela Gandhi, who is a peace activist. File photo: K.K. Najeeb
Gandhiji’s granddaughter Ela Gandhi, who is a peace activist. File photo: K.K. Najeeb

Gandhi was never a racist, says Ela after row over his statue in University of Ghana

Mahatma Gandhi wasn’t racist, communal or casteist, says his granddaughter Ela Gandhi. 
The defence may seem startling, given that few associate him with those terms. But it comes in response to academics in Africa who have launched a campaign to remove Gandhi’s statue from the University of Ghana. 
The protesters have linked their demand to a “global movement towards self-respect”, and are planning protest marches on Sunday even as the world marks Mahatma Gandhi’s birthday.
“People have differing views about others. Indeed not even Jesus Christ has been spared from detractors so why should they not have differing views about Gandhiji?” said Ms. Gandhi. A former Member of Parliament in South Africa and peace activist based in Phoenix, Ms. Gandhi has responded to the founders of the ‘Gandhi Must Come Down Movement” in a letter that has been made available exclusively to The Hindu
“If they do not want his statue then by all means remove it. But I would suggest very humbly do not discard the notion of non-violence, of compassion, of ubuntu and of respect for fellow human beings and for nature and the whole of the universe simply because these were the ideals Gandhiji stood for and was assassinated for,” Ms. Gandhi said in a letter responding to the ‘Gandhi Must Come Down Movement, contents of which were made available exclusively to The Hindu
The protests and an online petition were started by a group of professors at the University of Ghana in Accra. In their petition, the professors, who are influential academics, claim that a statue of the Mahatma, unveiled by President Pranab Mukherjee in June this year, was installed by the Indian embassy without the University consulting any of them. “It is better to stand up for our dignity than to kowtow to the wishes of a burgeoning Eurasian super-power,” the petition said, referring to India’s growing influence in the country. 
When the protests were launched in September, the Ministry of External Affairs is understood to have taken up the matter with the Ghanaian government through its embassy in Accra. 
“The Government of Ghana fully supports the statue. The attempts by some sections of the University to have it removed is a minority view,” a government source said. 
Derogatory references
The petition that has more than 1,700 signatures so far, refers to a few quotes of Gandhiji made mostly during his early career with a legal firm in South Africa, where arrived in 1893 as a 24-year-old. Among those quotes are references to Africans under colonial rule as “Kaffirs” and “savages” that were made between 1893-1896. " 
“How will the historian teach and explain that Gandhi was uncharitable in his attitude towards the black race and see that we’re glorifying him by erecting a statue on our campus?” wrote a professor in the petition.
The movement, that parallels a similiar movement in the US, has sparked a debate across many African countries after a new book by Ashwin Desai, a professor at the University of Johannesburg called “The South African Gandhi: Stretcher-Bearer of Empire”, painted a negative portrait of the Mahatma using his words from those years and also alleged that he propagated the caste system in India. 
“To say that he wanted to perpetuate the caste system to his death is a total misrepresentation of what he said.,” retorts Ms. Gandhi, adding, “He said there should be no hierarchy in society. That we must do away with such notions. He objected to a separate voters roll for Dalits which he felt would perpetuate the caste system while the Dalit leaders spurred by the British asked for a separate voters roll for Dalits.”
Stood up to Imperialism
Eventually, Ms. Gandhi writes that Mahatma Gandhi must be judged not by those words made as a young lawyer, but as the man who stood up to British imperialism worldwide, a freedom fighter and the champion of rights for the downtrodden that he became after began his activism in South Africa, that also became the inspiration for Mandela’s movement against apartheid. 
“So do we regard him as racist? Do we judge people from one or two statements especially when there are many other quotes which point to the exact opposite?” Ms. Gandhi said adding that, “The claims…are based on opinions expressed by a few scholars who have interpreted some quotes he made in his younger days and in the context of the work he was doing at the time and the ethos in the country.”

சிவகாமியின் செல்வன் 19

சிவகாமியின் செல்வன் 19

அக்டோபர் 2, 2016

இன்று காந்தி ஜெயந்தி. காமராஜருக்கு அஞ்சலி செலுத்தும் தினம். இருவரும் திடமான கொள்கைகளை கொண்டவர்கள். சற்றே திரையை விலக்கி, அண்ணல் காந்தியை பற்றிய இன்று வந்துள்ள எகானமுக்ஸ் டைம்ஸ் கட்டுரையை நோக்குவோமாக. அது திசையை மாற்றாது. புரிதலுக்கு உதவும்.காப்புரிமை பெற்ற அந்த கட்டுரையை இங்கே படிக்கலாம்.

Thursday, September 29, 2016

மடலொன்று அனுப்பினேன்.

மடலொன்று அனுப்பினேன்.

Innamburan S.Soundararajan

5:10 PM (1 minute ago)

அன்பார்ந்த ருத்ராஜி,

உமது விருப்பம் எனது பணி, உடனக்குடன். வாசகதோஷ க்ஷந்தவ்ய:
இனி எனது விருப்பம் தலை தூக்கும். ஆலிவர் கோல்ட்ஸ்மித் மற்றவர்களுக்காக வாழத்தெரிந்தவர். தனக்காக வாழத்தெரியாதவர், என்னை போல! போறப்போக்கிலே சிலர் என்னை புறம்போக்கு என்று சொல்கிறமாதிரி எழுதிட்டேன். இல்லை! போனால் போகட்டும் போடா!

ஆலிவர் கோல்ட்ஸ்மித் படைத்த LETTER CIX ஐ கீழே இணைத்திருக்கிறேன். இனி என் போக்கு.

இந்தியாவின் முதல் தேர்தலில் ஆலிவர் கோல்ட்ஸ்மித் சொன்னமாதிரி சோத்துக்கடை கிடையாது. கொடுத்த காரை காறி துப்பி விரட்டிவிடுவார்கள், மக்கள். தாத்தாவும் பாட்டியும் போட்டிப்போட்டுக்கொண்டு ஓட்டுப்போட்டார்கள். எல்லாம் காங்கிரஸ்ஸுக்கே; நேருவுக்கே. வர வர மாமியார் கழுதை போல் ஆன மாதிரி, சில தேர்தல்களுக்கு பிறகு “ கானா பீனா சோட்கே, தஸ் ருப்யா”. ஐய்யயோ! இந்திலே எளுதிப்பிட்டேனே! என் செய்வேன், நாத்திக தெய்வமே! முளிச்சுக்கிட்டு கேளுங்க, நான் எளுதறதை. ‘பிரியாணியும் ஆட்டுக்கால் சூப்பும், ஒரு பட்டை சாராயமும் கொடுத்து, பத்து ரூபாய்.’ இது மாமூலாகி, அவ்வப்பொழுது விஷம் போல் விலை ஏறி, இட்லி, சாம்பார், வடை, வடகறி, கல்யாண சமையல் சாதம் எல்லாம் போக வள்ளிசா ரூபாய் ...’ (எவ்வளவு என்று சொல்ல நாளைக்கு கடைசி நாள். இப்ப சொல்லி  நத்தமாகலாமோ? அது போகட்டும். அந்த மருதை சாமி அமங்கலமா திருமங்கலம் செய்த கதை அறியீரோ? அதனால் தான் முன் கூட்டியே நான் 1934லிலேயே அந்த ஊரை விட்டு ஓடிவிட்டேனாக்கும்.

ஆனா ஒண்ணு, தாய்மார்களே! அப்பன்சாமிகளே! நம்ம குடிமகன்கள் விவரமானவர்கள். கவுக்கிறவனை நிமித்தி, நிமுக்கிறவனை கவுத்து, கவுக்கிறவனை கவுத்து, நிமுக்கிறவனை நிமித்தி களேபரம் செய்து விடுவார்கள். மோடி மஸ்தானும், ஜான்ஸி ராணியும் மிளிற, எல்டர் கர்டரும், கவரிங் தங்கமும்  உளர, ஆட்டிப்படைத்து விட்டார்கள்.

வாழ்க! நீ எம்மான்ஸ்!

நன்றி, வணக்கம்

29 09 2016

சித்திரத்துக்கு நன்றி:
பின் குறிப்பு: நீவிர் ஆலிவர் கோல்ட்ஸ்மித்தின் City Night Pieceக்கு ஒரு கவிதை படிக்கலாகாதா? அப்பா இதை எனக்குக் கண்ணீர் மல்க சொல்லிக்கொடுத்தாராக்கும்.


THE English are at present employed in celebrating a feast which becomes general every seventh year; the Parliament of the nation being then dissolved and another appointed to be chosen. This solemnity falls infinitely short of our feast of the lanterns in magnificence and splendour; it is also surpassed by others of the East in unanimity and pure devotion, but no festival in the world can compare with it for eating. Their eating indeed amazes me: Had I five hundred heads, and were each head furnished with brains, yet would they all be insufficient to compute the number of cows, pigs, geese and turkeys, which upon this occasion die for the good of their country!
To say the truth, eating seems to make a grand ingredient in all English parties of zeal, business or amusement. When a Church is to be built, or an Hospital endowed, the Directors assemble, and instead of consulting upon it, they eat upon it, by which means the business goes forward with success. When the Poor are to be relieved, the officers appointed to dole out public charity, assemble and eat upon it: Nor has it ever been known, that they filled the bellies of the poor till they had previously satisfied their own. But in the election of Magistrates the people seem to exceed all bounds; the merits of a candidate are often measured by the number of his treats; his constituents assemble, eat upon him, and lend their applause, not to his integrity or sense, but the quantities of his beef and brandy.
And yet I could forgive this people their plentiful meals on this occasion. as it is extremely natural for every man to eat a great deal when he gets it for nothing; but what amazes me is, that all this good living no way contributes to improve their good humour. On the contrary, they seem to lose their temper as they lose their appetites; every morsel they swallow, and every glass they pour down serves to increase their animosity. Many an honest man, before as harmless as a tame rabbit, when loaded with a single election dinner, has become more dangerous than a charged culverin. Upon one of these occasions, I have actually seen a bloody minded Man Milliner sally forth at the head of a mob, determined to face a desperate Pastry Cook, who was General of the opposite party.
But you must not suppose they are without a pretext for thus beating each other. On the contrary, no man here is so uncivilized as to beat his neighbour without producing very sufficient reasons. One candidate, for instance, treats with gin, a spirit of their own manufacture; another, always drinks brandy imported from abroad. Brandy is a wholesome liquor; gin a liquor wholly their own. This then furnishes an obvious cause of quarrel, Whether it be most reasonable to get drunk with gin, or get drunk with brandy? The mob meet upon the debate; fight themselves sober; and then draw off to get drunk again, and charge for another encounter. So that the English may now properly be said to be engaged in war; since while they are subduing their enemies abroad, they are breaking each other's heads at home.
I lately made an excursion to a neighbouring village, in order to be a spectator of the ceremonies practised upon this occasion. I left town in company with three fidlers, nine dozen of hams, and a corporation poet, which were designed as reinforcements to the gin drinking party. We entered the town with a very good face; the fidlers, no way intimidated by the enemy, kept handling their arms up the principal street. By this prudent manoeuvre they took peaceable possession of their head-quarters, amidst the shouts of multitudes, who seemed perfectly rejoiced at hearing their music, but above all at seeing their bacon.
I must own I could not avoid being pleased to see all ranks of people on this occasion, levelled into an equality, and the poor, in some measure, enjoying the primitive privileges of nature. If there was any distinction shewn, the lowest of the people seemed to receive it from the rich. I could perceive a cobbler with a levee at his door, and an haberdasher giving audience from behind his counter. But my reflections were soon interrupted by a mob, who demanded whether I was for the Distillery, or the Brewery? as these were terms with which I was totally unacquainted, I chose at first to be silent; however, I know not what might have been the consequence of my reserve, had not the attention of the mob been called off to a skirmish between a brandy-drinker's cow, and a gin-drinker's mastiff, which turned out, greatly to the satisfaction of the mob, in favour of the mastiff.
This spectacle, which afforded high entertainment, was at last ended by the appearance of one of the candidates; who came to harangue the mob; he made a very pathetic speech upon the late excessive importation of foreign drams; and the downfall of the distillery: I could see some of the audience shed tears. He was accompanied in his procession by Mrs. Deputy and Mrs. Mayoress. Mrs. Deputy was not in the least in liquor; and for Mrs. Mayoress, one of the spectators assured me in my ear that,—She was a very fine woman before she had the small-pox.
Mixing with the crowd, I was now conducted to the hall where the magistrates are chosen: but what tongue can describe this scene of confusion; the whole crowd seemed equally inspired with anger, jealousy, politics, patriotism and punch: I remarked one figure that was carried up by two men upon this occasion. I at first began to pity his infirmities as natural, but soon found the fellow so drunk that he could not stand; another made his appearance to give his vote, but though he could stand, he actually lost the use of his tongue, and remained silent; a third, who though excessively drunk could both stand and speak, being asked the Candidate's name for whom he voted, could be prevailed upon to make no other answer, but Tobacco and Brandy. In short, an election-hall seems to be a theatre where every passion is seen without disguise; a school where fools may readily become worse, and where philosophers may gather wisdom.

Wednesday, September 28, 2016

சிவகாமியின் செல்வன் 18

சிவகாமியின் செல்வன் 18

28 09 2016

காங்கிரஸ் கட்சியின் பிரபல தலைவரும் முதலமைச்சராக இருந்தவரும், காமராஜருடன் பல விஷயங்களில் ஒத்துப்போகாதவரும் ஆன டி.பிரகாசம் அவர்களும் ஃபெப்ரவரி 13, 1946 அன்று ஹிந்துஸ்தான் டைம்ஸ் இதழுக்குக் கொடுத்த பேட்டியில், ‘பார்லிமெண்ட் அரசியலுக்கும் தனக்கும் எந்த விதமான சம்பந்தமும் கிடையாது,எந்த ஒருவர் மீதும் தனக்கு ஆதரவு இல்லை என்று பலமுறை கூறி வந்த மஹாத்மா காந்தி, முறையாக நிறுவப்பட்ட தமிழ்நாட்டு காங்கிரஸை ‘clique’(‘குழுவினுள்ளிருந்துகொண்டு தனி நலங்களுக்காகத் தனிச் செயலாற்றும் சிறு உட்குழு.’ ~தமிழ் லெக்சிகன்) என்று வருணித்தது மாபெரும் தவறு என்றும், காந்திஜி இந்த தவறை நீக்கவேண்டும் என்று தான் கருதுவதாகவும், ஒரு அரசியல் கோட்பாட்டுக்காக சிறந்த முறையில் போராடிய காமராஜர் தமிழ் நாடு மாகாண பார்லிமெண்டரி போர்டிலிருந்து ராஜிநாமா செய்தது சரியே என்றும் கூறினார்.

அண்ணல் காந்தி அளந்து பேசுபவர். நேதாஜியை தோற்கடிக்க முயன்ற போது காந்திஜியே ஒரு ‘clique’ன்(‘குழுவினுள்ளிருந்துகொண்டு தனி நலங்களுக்காகத் தனிச் செயலாற்றும் சிறு உட்குழு.’ ~ லெக்சிகன்) சூத்ரதாரி என்பதும் உலகறிந்த விஷயம். அப்போதும் அளந்து பேசிய காந்திஜி, தான் பகர்ந்த 'க்ளிக்' என்ற சொல்லை வாபஸ் பெற முடியாது என்று விட்டார். காந்திஜி, ராஜாஜி, காமராஜர் ஆகியோர் மாசற்ற தேசபக்தர்கள் என்பதில் ஐயம் யாதும் இல்லை. ஆனாலும் தொடக்கத்திலிருந்து 2016 வரை உட்குழு மஹாத்மியம் இல்லாமல் காங்கிரஸ் கட்சி இயன்றது கிடையாது. சூரத் காங்கிரஸ்ஸில் செருப்புகள் பறந்ததை மஹாகவி பாரதியார் அருமையாக விவரித்திருக்கிறார். காங்கிரஸை நிறுவியது அலான் ஆக்டேவியன் ஹ்யூம் என்று ஹை ஆக்டேவில் வரலாறு படைத்தவர்கள், அதற்கு சென்னை பிரம்ம ஞான சபையில் சர். எஸ்.சுப்ரமணிய அய்யர் அவர்கள் வித்திட்ட பணியை கண்டுகொள்வதில்லை.

‘clique’(‘குழுவினுள்ளிருந்துகொண்டு தனி நலங்களுக்காகத் தனிச் செயலாற்றும் சிறு உட்குழு.’) சமாச்சாரம் இப்படி அவ்வபொழுது சூடு பிடிப்பது உண்டு. காமராஜர் தமிழ் நாடு மாகாண பார்லிமெண்டரி போர்டிலிருந்து ராஜிநாமா செய்தது பற்றிய தகவல்களில், முற்றிலும் பாரபக்ஷமில்லாதவையை இன்னும் தேடிக்கொண்டிருக்கிறேன். இது இவ்வாறு இருக்க,1963லிருந்தே இறங்குமுகம் கண்ட காங்கிரஸ், 1967ல் காங்கிரஸ்ஸின் தூணாகிய காமராஜர் அவர்களே தேர்தலில் ஒரு மாணவனால் தோற்கடிக்கப்பட்ட அவலத்தையும் சந்தித்தது. அதற்கு பல காரணங்கள் சாங்கோபாங்கமாக கூறப்பட்டாலும் அது பற்றி காமராஜரும், ராஜாஜியும் கூறியவற்றை அடுத்த பதிவில் பார்த்த பின்னர் தான் ஓரளவு பின்னணி தெரிய வரும்.
சித்திரத்துக்கு நன்றி: