Google+ Followers

Wednesday, November 1, 2017

ஞானச் சுடர் [3]




ஞானச் சுடர் [3]

இன்னம்பூரான் 
நவம்பர் 01, 2017

பிரசுரம்: http://www.vallamai.com/?p=80975

அரசல் புரசலாகக் குழப்பம் அதிகரித்து தலைநகர் முழுதும், பின்னர் சிக்கலாகிவிட்ட மகளிர் கூந்தல்போல் மற்ற பிராந்தியங்களிலும் பரவியது; ‘கந்தரகூளம் போல’ என்று ஒரு பிள்ளையார் கோயிலாண்டி அதை வருணித்தார். இது இப்படியிருக்கும்போது, கணீரென்று நாற்கால் மண்டபத்தின் ஆராய்ச்சி மணி ஒலித்தது; ஜயபேரிகை முழங்கியது; ஆங்காங்கே தண்டோரா சத்தம் காதைப் பிளந்தது. இவையெல்லாம் அவைக்கு அரசர் வருகிறார் என்பதற்கு சமிக்ஞைகள். விழுந்தடித்துக்கொண்டு அதிகாரவர்க்கம், தத்தம் சீருடைகள், மெடல்கள், தலைப்பாகைகள் அணிந்து கொண்டு தர்பார் மண்டபத்துக்கு விரைந்தனர். ரதகஜதுரகபதாதிகளின் படை புடை சூழ, டவாலிகள் ‘பராக்’! பராக்’! ராஜாதிராஜ ராஜமார்த்தாண்ட வீராதி வீர சூராதி சூர மன்னர்பிரான் வருகிறார் என்று கட்டியம் கூற, அவரும் அலங்கார பூஷிதனாக, ஆனால் சிந்தனையில் ஆழ்ந்த முகத்துடன் அரியணையின் படிகளின் பக்கவாட்டுப் பதுமைகளை பார்த்துக்கொண்டே ஏறியமர்ந்தார்.
சங்கொலியும், யாழிசையும், பாணர்களின் புகுழ்மாலைகளும் அவருக்கு உற்சாகம் அளிக்க முயன்று தோல்வி அடைந்தன. இது எல்லாம் எல்லா ராஜாங்கங்களிலும் நடப்பவைதான். இங்கு ஒரு வித்தியாசம் யாதெனில் அரசர் ஏதோ ஒரு தெளிவு பெற்று விட்டார் என்று அரண்மனை சோதிடர் காதோடு காதாக திவானிடம் ரகஸ்யம் கூறினார். அது என்ன?
[தொடரும்]
*****
சித்திரத்துக்கு நன்றி:


இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com








இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

Tuesday, October 31, 2017

When bitumen breeds graft, black money

Printed from

When bitumen breeds graft, black money

TNN | Nov 1, 2017, 12.05 AM IST

If coal is black diamond, bitumen is black gold for the scamster. This considering the rising number of bitumen scams that have surfaced in vigilance and audit reports and court verdicts across the country in the past decades. In a recent ruling, the Madras high court was dismissive of an affidavit through which the state government absolved itself of criminality in an alleged bitumen-related scam of `1,000 crore in the TN highways department during 2014-2016. The court instead sought a vigilance inquiry.

This development takes us to a CAG report of 1996-1997 on Bihar. It said that even though the road budget itself was cut down by 6%, the expenditure on bitumen saw a steep climb of 14-94% — a corruption marker. Worse still, the Central Vigilance Commission in its Administrative Report 2016 bemoaned that its advice was not heeded in a case against a project director who allowed contractors to be given bitumen on credit in seven cases. The list goes on.

What matters is not mere recovery, but the rationale behind burdening infrastructure-related contracts for bitumen and similar products with queer price variation clauses. Most of the time, bitumen prices vary within a narrow band. This fluid price variation is exploited to indulge in malpractices.

Price variation clauses are best avoided. Tenders will be truly competitive and lend little scope for corruption if contractors are free to buy and use bitumen, crushed stone-ships and sand according to contracted work requirement and under strict technical supervision. Such clauses are inserted only when the particular commodity is a scarcity or has to be custom-made — for example chain-links for a battle tank. But the elaborate procedure involved in procurement of bitumen itself facilitates corruption. The earliest variant of such a risky clause was seen in Jharkhand in 2001. The CAG in his Jharkhand audit report 2011 stated, "According to a government order dated 21 March 2001, contractors engaged in road work were to procure bitumen from government oil companies directly ... on award of work ... engineers will issue authority letters to the oil companies, specifying the names of the contractors, quality, specification etc ... the oil companies will sell only against such letters ... the contractors are to report such supplies within 48 hours and submit invoices ... the engineers will conduct physical verification." It is difficult to imagine a more tortuous way of tying up everyone in knots or creating the right ambience for dubious conduct. The audit report also mentioned 58 fake bitumen invoices worth `98.11 lakh and criticised the non-recording of physical verification. The CAG, however, remained silent on the scope for mischief afforded by the government order. This was not a policy decision and could have been criticised on the very count that the quality of roads was demonstrably deprived of bitumen-binding. The Jharkhand high court adversely commented on this 'cumbersome' procedure in 2012.

Disregarding such observations, this escapade is being reenacted again and again in other states too. A random sampling of bitumen scams from 2004 onwards glaringly presents conspiracy, collusion and covering the track by oil company officials, government servants and contractors to an alarming extent.


While the CBI has been consistently bringing several scams under the judiciary's scanner, a few responsible officials have been on their guard. Recently a municipal commissioner in Ahmedabad ordered a detailed inquiry after discovering a set of fake bills that were used to procure bitumen supplied from government-owned pertroleum companies. A vigilance study says that a portion of bitumen purchase was only on paper.


This litany of woes of public finance should jostle the government to wake up from its slumber and take severe actions to curb further frauds. The fraudulent practices can be dismantled and good governance can be restored by simplifying the procedure, detoxifying the tender models and disabling the guilty. Conspiracy can be forestalled by vigilance and internal control. Collusion can be scotched only by honest supervisors. It is also necessary that government officials once exposed are punished severely.


(The writer is a former additional deputy CAG)

Thursday, October 26, 2017

ஒரு பிறந்த நாள் வாழ்த்து


ஒரு பிறந்த நாள் வாழ்த்து

விஞ்ஞானம் படித்தோர் புராணத்தைப் படிக்காமலேயே, அதன் கருத்துக்களை அறியாமலேயே, புராணம் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக அவற்றை ஒதுக்கக்கூடாது என்பது தான் எனது விருப்பம் ஐயா.

~ என் விருப்பமும் அதே. விஞ்ஞானத்தையும் முறைப்படிப் படித்து தெளிவு பெற வழிமுறைகள் உளன.
விஞ்ஞானம் என்ற  தொடர்ந்து மாற்றலை ஏற்புடைய வகையில் ஏற்கும் மாபெரும் சாத்திரத்தொகுப்பை 'பகுத்தறிவு' அல்லது 'அறிவியல்' என்ற குறுகிய சந்துகளில் அடைப்பது அதற்கு விளைவிக்கும் அநீதி. தொன்மையில்லையேல் மனிதம் இல்லை. ஹிந்து சனாதன தர்மம் பல வ்கையான சிந்தனைகளை உள்ளடக்கியது என்றாலும், விவிலயத்தமிழையும் அரபியத்தமிழையும் அன்புடன் அரவணைக்கும் தமிழகம் (Tamil diaspora) யாதொரு பிரமேயமில்லாமல் ஒரு சமயத்தை மற்றும், இடம், பொருள், ஏவல் ஆகிய தமிழ் ஆய்வு புரிதல்களை ஒதுக்கலாகாது என்பது தான் காளை ராஜனின் ஜ்ன்மதின வாழ்த்தாக அமைகிறது என்க.

கனிவுடன்,
இன்னம்பூரான்

Tuesday, October 24, 2017

ஞானச் சுடர் [2]





ஞானச் சுடர் [2]
இன்னம்பூரான்
அக்டோபர் 25, 2017
பிரசுரம்: http://www.vallamai.com/?p=80803

பல்லாயிரம் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இந்தியா எனப்படும் பாரதவர்ஷம் முழுவதையும் ஒரு மன்னர்பிரான் ஆண்டுவந்தார். வெண்குடை, கிரீடம், சாமரம், சிம்மாசனம், செங்கோல் போன்ற அரசாட்சி சின்னங்களும், பட்டு, ஜரிகை, பீதாம்பரம் போன்ற படோடாப ஆடைகளும், ஜொலிக்கும் வைரம், மரகதம், வைடூர்யம், பவழம், நன்முத்து போன்றவை மாசறு பொன்னில் பதித்த அணிகலன்களையும் அணிந்து அவன் யானை மீது அமர்ந்தோ, குதிரை சவாரி செய்தோ, இரதத்தில் பவனி வந்தோ, அந்தப்புரத்திலிருந்து அரண்மணை தர்பார் மண்டபத்துக்கு வருவது கண்கொள்ளாக்காட்சி என்று மக்கள் கூறுவர். ராஜகுரு, மந்திரிமார், தளபதி ஆகிய உயர் அதிகாரிகள் நாணயத்துக்கும், வாய்மை அணுகுமுறைக்கும், மக்கள் நலத்துக்கு உழைப்பதற்கும், ராஜவிசுவாசத்திற்கும் அழியா புகழ் பெற்றவர்கள். சுற்று வட்டாரங்கள் அவரவர் பொறுப்புகளை கவனத்துடன் சிறப்பாக ஆற்றுவதில் ஈடு, இணை இல்லாதவர்கள். சமுதாயத்தில் ஏற்ற தாழ்வு கிடையாது. தகுதிக்கு மட்டும் தான் மதிப்பு. சிபாரிசு என்பது மன்னனுக்கு ஒவ்வாதது என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக்கனி போல் இருந்தது என்று பேசிக்கொள்வார்கள்.

அந்தக்காலத்தில் பல மனைவிகளை மணந்து கொள்ளும் வழக்கம் கிடையாது. ஆகவே, மஹாராணி என்ற அந்தஸ்து ஒரே ஒரு அழகிய பெண்மணியை மட்டும் சாரும். அவரும் சுயம்வரத்தின் போது தான் இவரை தேர்ந்தெடுத்தார். ‘வீட்டுக்கு வீடு வாசற்படி’ என்ற உலகவழக்குக்கிணங்க, அந்தபுரத்தில் அவள் தான் ராணி. ராஜா அவளை தாஜா பண்ணுவதே ஒரு சுவையான காட்சி என்று தாதிகள் தங்கள் தங்கள் கணவர்களிடம் கூறி, அடக்கி ஆள்வார்கள். அலங்காரத்தில், அரசனை விட ஒரு இம்மி அளவு குறைவு இல்லை என்றாலும், அவர் குணவதி. ராஜகுமாரி அரசு பள்ளியில் தான் படித்து வந்தாள். மதிய உணவு அரண்மணையிலிருந்து வராது. மற்றவர்களுடன், அவளும், வரகு சாதம், கம்பங்கூழ், கேழ்வரகு அடை, தினை பாயசம் போன்றவற்றை உண்டு ஆரோக்யமாக இருந்தாள். சுருங்கச்சொல்லின், அரசாட்சியின் மேன்மை பாதரசக்கண்ணாடி போல் மக்கள் முகத்தில் மகிழ்ச்சியாக திகழ்ந்தது.

இப்படியிருக்கும்ே, ராஜகுரு, மந்திரிமார், தளபதி ஆகிய உயர் அதிகாரிகள் அங்கு கூடி மந்திராலோசனை செய்தார்கள்; குழப்பம் கூடியது தான் மிச்சம்.
 போது ராஜாவின் முகம் ஒரு நாள் இருண்டது. அவர் கவலையில் ஆழ்ந்து விட்டதை கண்டு, ராணியும், ராஜகுமாரியும் கண் கலங்கினர். தாதிகள் மூலம் , ட்விட்டர் துணுக் போன்றவை தற்கால டெங்குவை விட வேகமாக பரவியதால், மக்களும் யாது செய்வது என்று தெரியாமல் தவித்தனர். அரண்மனைக்கு எதிர்வாடையில் ஒரு மினி தர்பார் மண்டபம் உளது. அங்கு அரசர் வரும் மரபு கிடையாது. எனவே, ராஜகுரு, மந்திரிமார், தளபதி ஆகிய உயர் அதிகாரிகள் அங்கு கூடி மந்திராலோசனை செய்தார்கள்; குழப்பம் கூடியது தான் மிச்சம்.

[தொடரும்]


சித்திரத்துக்கு நன்றி: https://i.ebayimg.com/images/g/~OAAAOSwCQZZB-lj/s-l225.jpg












இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com







இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

Saturday, October 7, 2017

தேவதாசி

தேவதாசி

Sun, Oct 8, 2017 at 7:05 AM

நண்பர்களே,

மிகுந்த மனவேதனையுடன் இந்த பதிவை செய்கிறேன். உதட்டளவில் பெண்ணியம் போற்றும் நமது சமூகம் காவாலித்தனமாக செயல் படுகிறது. 
நம்மால் ஏன் இத்தகைய அநாகரீகம் அனுமதிக்கப்படுகிறது. இதை எவ்வாறு ஒழிக்க செயல் படவேண்டும், நீயும் நானும், அவனும், அவளும் என்ன 
தான் செய்யவேண்டும் என்பதை விவாதிக்கவேண்டும். செயல்படவேண்டும். அதை விட்டு விட்டு ஏட்டுசுரைக்காய்களை பதிவு செய்து அதனா; மன நிறைவு அடைவது அசட்டுத்தனம், முட்டாள்தனம், அசிங்கம். ஏன் மேற்கண்ட குழுக்கள் இது பற்றிய விழிப்புணர்ச்சியை எழுப்பலாகாது. அதை விட்டு விட்டு சின்ன விஷயங்களில் முடியா வழக்குகளை பதிவு செய்வதில் என்ன லாபம? தமிழ்நாடு மிகவும் மட்டமான மாநிலமாக செயல்படுகிறது. வடக்கில் இருந்து ஏழைபாழை இளைய சமுதாயத்தை தரகர்கள் மூலம் இறக்குமதி செய்து அடிமைகளாக நடத்துகிறார்கள். எல்லா பகுத்தறிவு தொலைகாட்சிகளும் பெரியாரின் பெயரில் மூடநம்பிக்கைகளை அமல்படுத்துகின்றன. தயவு செய்து செயல்படுங்களேன். என்னால் ஆனதை செய்கிறேன். ஆனால் வயோதிகம், இயலாமை, நேரமின்மை, உபாதைகள் பொருட்டு, என்னால் சிறிதளவு தான் இயங்கமுடியும். நீங்கள் யாவரும் உதவுங்கள். கீழ்க்கண்ட அட்டூழியத்தை ஒழிப்போம்.
இன்னம்பூரான்
8 10 2017


Devadasi: An exploitative ritual that refuses to die
It’s a practice that is widely believed to have been abandoned decades ago. But NGOs and activists have been bringing to light accounts of young women being initiated into the Devadasi system.
The practice of “offering” girl children to Goddess Mathamma thrives in the districts of Chittoor in Andhra Pradesh and Tiruvallur in Tamil Nadu, forcing the National Human Rights Commission to seek report from the two States.
As part of the ritual, girls are dressed as brides and once the ceremony was over, their dresses are removed by five boys, virtually leaving them naked. They are then forced to live in the Mathamma temples, deemed to be public property, and face sexual exploitation, according to the NHRC.
Mathammas can be found in the villages of Chittoor district, on the border areas with Tamil Nadu but also right in the heart of Tirupati. The system is prevalent in 22 mandals of Chittoor district, mostly eastern mandals, such as Puttur, Nagari, Nagalapuram, Pichatur, KVB Puram and Srikalahasti, Yerpedu, Thottambedu, B.N. Kandriga, and Narayanavanam. The western mandals where the practice is prevelant include Palamaner, Baireddipalle and Tavanampalle and Bangarupalem.
The Mathamma system has its equivalent in other regions of Andhra Pradesh and Telangana.
The system is called ‘Basivi’ in Kurnool and Anantapur districts, ‘Saani’ in Krishna, East and West Godavari districts, and ‘Parvathi’ in Vizianagaram and Srikakulam districts. Women are unable to leave the exploitative system due to social pressures.
A. Mathamma, 40, of KVB Puram mandal said though she wanted to leave her hamlet and settle at Srikalahasti as a domestic help, the village youth would not allow her to do so. Nor would they let her stay with her ‘owner’, making her retreat to her home.
A daily wager, Mathaiah, father of a 14-year-old Mathamma at M.R. Palli in Tirupati, said his daughter has had a heart condition since birth.
“We dedicated her to Goddess Mathamma, when she was three, and she survived. She will live without marriage for life. It is painful, but we have to honour the divine powers,” he said.
Social activists say the girls are exploited, and forced to live as sex workers. Many die old and lonely and sick as they are forced to sleep in the Mathamma temples or outside the homes where they work as domestic help.
A survey by the Mother’s Educational Society for Rural Orphans based in Chittoor district says a number of awareness camps were organised by voluntary groups between 1990 and 1992. The society has worked with these women for over two-and-a-half decades after the abolition of the practice with the passage of the Women Dedication (Prevention) Act, 1988.
The organisation found a number of Mathammas had ventured into the red light areas of Mumbai and other metropolitan cities. Since 2011, seven of them died of AIDS in Chittoor district. At present, there are an estimated 1,000 Mathammas in the district. Of them, 363 are children in the age group of 4-15. The Dedication of Women (Prohibition) Act has had no effect on the Mathamma system in the district. So far, just one case was booked in Puttur in 2016 and another in Thottambedu. Only in 2016 were rules formed for the Act. R.K. Roja, Sugunamma and D.K. Satyaprabha, MLAs from the district, raised the issue in the Assembly last year.

Poor rehabilitation
The Child Development Project Officers of the Puttur and Srikalahasti divisions said though the Mathamma system was still in vogue in several mandals, no scientific rehabilitation measures were possible due to lack of proper data and non-cooperation from the victims and village elders.
After the bifurcation of Andhra Pradesh, there are no stipulated guidelines for the implementation of the Act. As it is linked with the sentiments of the community, the official machinery and the political parties shy away from taking on the tradition. Moreover, the victimised community is largely viewed as a minority group, with no influence on vote-bank politics, said N. Vijay Kumar, MESRO chairperson.
Former Union Minister Chinta Mohan, who represented Tirupati Lok Sabha constituency for nearly three decades, told The Hindu that the Mathamma system was a testimony to centuries of exploitation of the Madiga community. He said the practice would continue as long as the community was deprived of economic development. “In the name of rehabilitation, the governments just provide them a pittance, amounting to cheating the unfortunate women, which is as bad as the system itself,” the former MP said.
S.V. Rajasekhar Babu, Superintendent of Police, Chittoor, said he would initiate a study of the living conditions of Mathammas and bring the facts to the notice of the government. Voluntary organisations estimated that there are as many as 2,000 Mathammas in various Madiga villages. Of this, those aged 19 to 30 would be around 400; and children below 15 years would be about 350.

Alternative livelihood
The system is, however, slowly disappearing in certain mandals such as Varadaihpalem and Satyavedu, thanks to Sri City Special Economic Zone which has allowed women and girls to move into the labour force. There are instances of Mathammas marrying and having children in Srikalahsti and KVB Puram mandals with the intervention of voluntary groups. A negligible number of Mathammas were provided with small economic benefits between 2000 and 2010.
At Kurmavilasapuram, a village in Tiruvallur in Tamil Nadu, a group of villagers were discussing the controversy outside the Mathamma temple in Arundhatiyar Palayam. “It was an enactment on the life of Sage Jamadagni and Renuka Devi (Mathamma) that kicked off the controversy,” A.K. Venkatesan, former president, Kurmavilasapuram village panchayat, says.
The villagers say the Mathamma festival was held in the village from August 2 to 6. “On the fifth day, we held a drama to explain to the new generation the life of Mathamma. A little girl plays the role of Renuka Devi who takes food to Jamadagni. Four boys act like robbers who prevent her from doing so by different means, even an attempt to disrobe her,” Mr. Venkatesan says. The villagers say the boys only touch the sari and not the girl. “It is part of our mythology. It was this drama that people mistook as disrobing the little girl,” says A.S. Dhandapani, president, Arundhatiyar Viduthalai Munnani.
“The practice of offering children was present more than 50 years ago when superstitious belief was common. But it is no longer being practised here,” claims Mr. Venkatesan.
Apart from children, even cattle are offered to Mathamma, if the calves are cured of their illness. “This is done by people from other castes too,” Mr. Venkatesan says.
Tiruvallur Collector E. Sundaravalli said a detailed inquiry was under way.
(With Vivek Narayanan in Tiruvallur)









இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com




-- 

Tuesday, September 19, 2017

நூறு வருடங்களுக்கு முன்னால்

நூறு வருடங்களுக்கு முன்னால்: 2


[பகுதி 1]


பிரசுரம்: http://www.vallamai.com/?p=79928
Wednesday, September 20, 2017, 5:05


இன்னம்பூரான்
செப்டம்பர் 19, 2017


வரலாறு படைத்தவர்களை பற்றி, நாளாவட்டத்தில் மறந்து விடுவது மனிதனின் இயல்பு. வரலாற்றை மாற்றி எழுதுவதும் அவனின் உத்திகளில் ஒன்று. நூறு வருடங்களுக்கு முன்னால் நேற்றைய தேதியில் (செப்டம்பர் 18, 1917) தேசீய கூட்டங்களுக்கு புகழ் பெற்ற கோகலே மன்றத்தில், சிறையில் இற்செறிக்கப்பட்ட தேசபக்தர்களை போற்றி புகழ்வதற்கு, ஒரு கூட்டம் கூடியது. டாக்டர். சர். எஸ். சுப்ரமணிய ஐயர் அவர்கள் தலைமை வகித்தார். இதை பற்றிய அறிவிப்பு தாமதமாக வெளிவந்தாலும், குறித்த நேரத்துக்கு முன்னரே மன்றம் நிரம்பி வழிந்தது. பலர் ஏமாற்றத்துடன் திரும்பி சென்றனர். கூட்டத்தில் பிராமணரல்லாதார்கள் பெருமளவில் கலந்து கொண்டனர். கூட்டத்தினர், தேசபக்தர்களை சிறையில் அடைத்தவுடன் நடத்தப்பட்ட கூட்டத்தினரை போல் வாடிய முகமில்லாமல், மலர்ந்த முகத்துடன் காணப்பட்டனர். தலைமை மேஜையில் திருமதி பெசண்ட் அம்மையாரின் படமும், சர்.ரவீந்தரநாத் டாகூர் அவர்களின் படமும் வைக்கப்பட்டிருந்தன. லாஹூரை சேர்ந்த 19 வயது இளைஞனால் அவை வரையப்பட்டன என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ஆதாரம்:

குறிப்பு: திரு. எஸ்.சுப்ரமண்ய ஐயர் அவர்கள் ஏற்பாட்டில் சென்னை பிரம்மஞான சபை ஆலமரத்தடியில் தான், திரு.ஆக்டேவியன் ஹ்யூம் அவர்களும் கலந்து கொண்ட அமர்வில் தான் விடுதலைக்கு போராடிய காங்கிரஸ் கட்சி பிறந்தது. அதற்கு பின்னர் தான் வரலாற்றில் காங்கிரஸ் பிறந்த மண்ணாக சுட்டப்படும் பாம்பே அமர்வு நடந்தது. ஐயருக்கு அந்த அந்தஸ்தை கொடுக்கலாமோ என்ற தாக்கம் தான் வரலாற்றை மாற்றி எழுதியதோ? தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.க. அவர்கள் தான் அவரை முனீந்தரர் என்று புகழ் பாடினார். சென்னை செண்டினரி ஹாலின் முன் அவருடைய சிலை நிற்கிறது. கலோனிய அரசை கண்டித்து அவர் அமெரிக்க ஜனாதிபதி உட் ரோ வில்சன் அவர்களுக்கு எழுதிய மடலை பிரம்மஞான சபையின் பிரமுகர் ஹென்றி ஹாட்சனர் அவர்கள் தான் மறைமுகமாக எடுத்துச்சென்றார். அது லண்டனையும் அடைந்து பார்லிமெண்டில் விவாதிக்கப்பட்டது; கலோனிய அரசு கண்டிக்கப்பட்டது. கவலையுற்ற கலோனிய அரசு அவருடைய ‘சர்’ பட்டத்தை பிடுங்கிவிடும் என்று பேசிக்கொண்டார்கள். அவரோ அதை கடாசிவிட்டார். உயர்நீதிமன்றத்தில் நீதிபதியாக பணியாற்றிய அவர் எல்லாவற்றையும் துறந்து முனிவராக வாழ்ந்து வந்தார்.
அடுத்தக்குறிப்பு: பிராமணரல்லாதார் வந்ததை குறிப்பிட்டது இன்று விநோதமாகப்படலாம். அன்றைய காலகட்டத்தில் ஜஸ்டிஸ் கட்சி, கலோனிய ஆட்சியின் விரோதத்தை சம்பாதிக்க விரும்பவில்லை. அது பிராமணரல்லாதார் கட்சி. அத்தகையவர்களில் பலருக்கு நாட்டுப்பற்று இருந்ததை, இந்த குறிப்பு சுட்டுகிறது எனலாம்.
சித்திரத்துக்கு நன்றி:




****


இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

Sunday, September 17, 2017

பரிகாரம்

பரிகாரம்

நான் இன்று கிரிக்கெட் பரிகாரம் செய்து கொண்டேன்.
இன்னம்பூரான்

Wednesday, September 6, 2017

தமிழ் சமுதாயம் 2077 [7]: சூடு, சொரணை காக்கும் கொலைகள்


தமிழ் சமுதாயம் 2077 [7]: சூடு, சொரணை காக்கும் கொலைகள்


-இன்னம்பூரான்
செப்டம்பர் 5, 2017

பிரசுரம்: http://www.vallamai.com/?p=79535

2003ஆம் வருடம் ஒரு தீநிமித்தம். கதிரவன் உதிக்கும் முன், முன்னூறுக்கு மேற்பட்ட சராசரி கிராமத்தினர் இரு சடலங்கள் எரிந்து சாம்பலாவதைக் கண்டுகளிக்கக் கூடியிருந்தனர்,  விருத்தாசலத்துக்கு அருகில் இருக்கும் புதுக்கீரைப்பேட்டை என்ற கிராமத்தின் வெட்டவெளியில். மரணச் சான்று பெற, ஆதார் போன்ற மண்ணாங்கட்டிகள் எல்லாம் கிடையாது. தேவையுமில்லை அப்பனும் ஆத்தாளும் இருந்தால் கூட அவை அனாதைப்பிணங்கள். கூடப்பிறந்த அண்ணனும், அருமைச் சுற்றமும், அக்கம்பக்கத்து பிசாசுகளும், கண்ணகி என்ற பட்டதாரி பெண்ணை நஞ்சு உண்ணவைத்து அவள் மரணத்தைக் கொண்டாடினார்களாம். அவள் வன்னியர் குலத்தவள். அவள் காதலித்து மணந்த முருகேசன் என்ற கெமிகல் எஞ்சினியர் அருகில் உள்ள குப்பநத்தத்தில் நசுக்கப்பட்ட சமூகத்தில் பிறந்து முன்னுக்கு வந்தவர். காதலித்து மணந்த இந்த ஜோடிக்கு தினந்தோறும் மரணபயம்.

முருகேசன் கண்ணகியை மூங்கில்துறைப்பட்டு என்ற கிராமத்தில் உறவினர்கள் வீட்டில் பாதுகாப்புடன் வைத்துவிட்டு, வண்ணான்குடிக்கடவு என்ற கிராமத்துக்கு சென்றார். அவருடைய மாமன் மூலமாக இதைத் துப்பறிந்த வன்னியர்குலப் பெருந்தகைகள், நைச்சியமாக அவர்மூலம், முருகேசனைத் தருவித்து அவரை, கோயில் அருகில் ஒரு கம்பத்தில் கட்டினார்கள். கண்ணகியின் ரத்த உறவு அவரை விளாசித்தள்ள, வலி பொறுக்கமுடியாமல், அவர் கண்ணகி தஞ்சம் புகுந்த இடத்தை சொல்லிவிட்டார். 12 நபர்கள் கொண்ட படையை ஏற்றிக்கொண்டு கார்கள் பறந்தது. நம் கிராமவாசிகள் ஏழைகள். டில்லியில் கூத்தடிப்பார்கள். ஆனால், கார் மோர் எல்லாம் அத்துபடி. கந்துவட்டியும் அத்துபடியாக இருக்கலாம். அவள் வலுக்கட்டாயமாகக் கொணரப்பட்டாள். நஞ்சு ஊட்டப்பட்டு அவர்கள் இருவரும் -இளம்தம்பதிகள் – செத்துப்போனார்கள். Gleeயுடன் கொளுத்தப்பட்டார்கள். என்ன உலகமடா?

அப்பனும் அண்ணனும் கண்ணகிக்கு நஞ்சு புகட்டியதாகவும், அப்பனும், மாமனும் முருகேசனுக்கு நஞ்சு புகட்டியதாகவும் விருத்தாசலம் போலீஸ், விடுதலைச் சிறுத்தை படையின் தலைவர் திருமாவளவன் தலையிட்டபின் சொல்கிறார்களாம். இந்தப்பக்கம் நான்கு பேர், அந்தப்பக்கம் நான்கு பேர். கைதாம், என்னே சமச்சீர்? 14 வருடங்கள் கழித்து ஆகஸ்ட் 2017 இறுதியில் கடலூரில் வழக்கு விசாரிக்கப்பட்டது. இரண்டு சாட்சிகள் முரண் சாட்சிகள் ஆயினர்.

கடந்த அறுபது வருடங்களில், ‘வர வர மாமியார் கழுதைபோல் ஆன கதையாக‘ தமிழ்நாட்டு மக்கள், ஈ.வே.ரா. அவர்களின் சமத்துவ அறிவுரைகளைக் குப்பையில் போட்டுவிட்டு, ராஜாஜியின் விமோசனத் தொண்டுகளை மறந்துவிட்டு, காமராஜரின் பொது அறிவைக் கடாசிவிட்டு, காந்திஜியின் போதனைகளை முற்றும் உதறிவிட்டு, திரு.வி.க. அவர்களின் சீரிய கருத்துக்களைக் கொளுத்தி அழித்துவிட்டு, கொள்ளிவாய்ப் பிசாசுகளாக நடந்துகொண்ட கதை இது.

ஈ.வே.ரா. அவர்களின் வழித்தோன்றல்கள் அறுபது ஆண்டுகளாகச் சாதி அடிப்படையில் ஆட்சி நடத்தியபோது, இவை அதிகரித்தன. போலீசிடம் கொடுத்த புகாரும், அவசர உதவி கேட்ட வேண்டுகோளையும் காவல்துறை கண்டுகொள்ள மறுத்ததாம்.  இந்த அழகில் நாம் என்றோ இதிகாசத்தில் சொல்லப்பட்ட உபகதை – துரோணன் என்ற பார்ப்பன க்ஷத்திரியர் ஏகலைவனிடம் கட்டை விரலை தக்ஷிணையாக கேட்டதாக சொன்னப்பட்டதை நினைவில் கொணர்ந்து கொதித்துப் போகிறோம். பாரதியார் அதனால் தான் பழங்கதைகளை தனக்குள்ளே பேசி மாய்ந்து போகவேண்டாம் என்று சொன்னார். கேட்பார் இல்லையே!

தமிழ்நாட்டுக்குத் திரும்புவோம். கடந்த மூன்றாண்டுகளில் இந்த மாதிரி ‘சூடு, சுரணை காக்கும்’81 கொலைகள் நடந்துள்ளன. இப்படித்தான் கெளசல்யாவை மணந்த சங்கரை உடுமலைப்பேட்டை பேருந்து நிலையத்துக்கு அருகில், மக்கள் மன்றத்தில் நடுவில் அரிவாளால் வெட்டி கொன்றார்கள்.
வெளிநாடுகளில் சொகுசாக அமர்ந்துகொண்டு தமிழ்நாட்டை, ட்விட்டர், ஃபேஸ்புக், லொட்டு, லொசுக்கு, மண்ணங்கட்டி செய்திகளை நம்பிப் பட்டி மன்றம் நடத்தும் நண்பர்களே! எவிடென்ஸ் கதிர் அவர்கள் சொல்வதை கேளும்:
  1. இத்தகைய கொலைகள் அதிகரித்து வந்தபோதிலும், ஒரு கொலை வழக்கிலாவது தண்டனை கொடுக்கப்படவில்லை. ஏன்? எல்லாக் கொலையாளிகளும் குடும்பத்தினர் என்பதால்.
  2. 22 மாநிலங்கள் உச்ச நீதிமன்றத்தில் ‘மரியாதைக் கொலை’( இணையம் கொடுத்த மொழியாக்கம்) பற்றி விவரம் கொடுத்துள்ளனர். தமிழ்நாடு அவற்றில் ஒன்று அல்ல.
  3. தற்கொலை என்று சொல்லித் தப்பிப்பது ஒரு வாழ்நெறி, இங்கு.

இந்த வாழ்நெறி நசுக்கி ஒழித்து விடாப்பட்டால் 2077 தமிழ்நாடு என்று ஒரு மாநிலம் இருக்காது; அதற்கு இருக்கவேண்டிய தகுதியும் இருக்காது. யாராவது சிலருக்காவது மனம் கொதிக்குதா என்று பார்ப்போம். மனம் இரங்குதா என்று பார்ப்போம்.காஷ்ட மவுனம் சாதிக்காமல், இந்த மாதிரியான வாழ்நெறியைக் கடைபிடிக்காத பிராமணர்களை மட்டும் தாக்கும் மனப்பான்மை தணிந்து நடுநிலை முக்கியத்துவம் பெற்றால், 2077 லாவது தமிழ்நாடு செழிப்புடன் திகழக்கூடும்.
-#-
படித்தவை:



சித்திரத்துக்கு நன்றி:http://i.dailymail.co.uk/i/pix/2017/05/12/12/403AD0B400000578-0-image-a-2_1494588792617.jpg


இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com







இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

Friday, September 1, 2017

கோப்புக்கூட்டல் (7): தமிழ்





கோப்புக்கூட்டல் (7): தமிழ்

-இன்னம்பூரான்செப்டம்பர் 1, 2917

பிரசுரம்: http://www.vallamai.com/?p=79439

மொழிகள் ஒன்றுடன் ஒன்று உறவாடுவது அவற்றின் இயல்பு. அந்த இயல்பை ஆர்வத்துடன் ஏற்றுக்கொண்டதால்தான், இன்று ஆங்கிலம் உலகமொழியாக உலவி வருகிறது. ஸம்ஸ்கிருதம் என்ற பெயரின் பொருள், ‘நன்கு உருவாக்கப்பட்டது’. கணினியாளர்களில் பெரும்பாலோர் அது உண்மை என்பார்கள். அது ஒரு புறமிருக்க, எந்த மொழிக்கும் அந்தத் தகுதி இல்லாமல் போகவில்லை என்பதை கிரேக்கம், ரோமானிய மொழி, அரபி, ஹீப்ரு, தமிழ் அறிந்தவர்கள் அறிவார்கள். மேலும் சொல்லப்போனால், தனிமொழியாக இயங்கத்தொடங்கிய ஸம்ஸ்கிருதம், அதனாலேயே பேசாமடந்தை ஆயிற்று.

இன்றைய கோப்பு, பேராசிரியர் டேவிட் ஷுல்மனின் கருத்தை ஏற்றுக்கொள்கிறது. முனைவர் ஏ.ஆர். வெங்கடாசலபதியின் விமர்சனத்தையும் சுட்டுகிறது.

இனி அவரவர் பாடு! தமிழின் பாடு!

“The notion that there was a pure Tamil that had no Sanksrit in it is a complete fantasy. There are Prakrit and Sanskrit words in the earliest Tamil Brahmi inscriptions we have. The Tolkappiyam is permeated by Sanskrit — the phonological analysis of the yezhuthhu (alphabet) is taken from Sanskrit grammarians. The Tamil Brahmi script has some features peculiar to it, but it’s deeply interwoven with the Sanskrit system.”.. “I want, and hasten to say, that everything in life is singular and unique. Tamil is also unique. But it’s not unique because it has nothing to do with Sanskrit. It is unique because Tamil has all of this in it and it has its own genius. Tamil grammarians such as Sivananamunivar in the 18th century themselves say that it has iyarkai, iyalpu, a particular nature. It is the task of Tamil grammarians to unravel and review that logic or nature, and this nature does not depend on separating it from Sanskrit.”

-David Shulman:  Tamil: A Biography.

“,,,But my biggest argument is with a thread that runs through the book. Shulman asserts that a pure, autonomous Tamil never existed. If this was the case, why, even in his own analysis, at every moment in its long history, is Tamil continually resisting and wrestling with Sanskrit to maintain its distinction — a cross that no other Dravidian/ Indian language wants to bear?…”

Prof. A.R. Venkatachalapathy


சித்திரத்துக்கு நன்றி: 









இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com







இன்னம்பூரான்

http://innamburan.blogspot.co.uk

http://innamburan.blogspot.de/view/magazine

www.olitamizh.com

Thursday, August 17, 2017

கோப்புக்கூட்டல் [6]இன்றைய கோப்பு: [6]அலங்கார வேளையில் ஒரு அலங்கோலம்

கோப்புக்கூட்டல் [6]

ஒரு முன்குறிப்பு:
இது கூட ஆறின கஞ்சி என்றாலும், அடிப்படை மாறவில்லை. மேலதிக பதிவு ஒன்று வரக்கூடும். இன்று காலை அப்டேட்: பிராணவாயு நிறுத்தப்படவில்லை என்பதற்கு ஆதாரம் அளித்திருக்கிறார், அந்த ஒப்பந்தக்காரர்.
இன்னம்பூரான்
காலை 9 மணி: 18 08 2017
  1. Friday, August 18, 2017, 9:14
பிரசுரம்: http://www.vallamai.com/?p=79113
இன்னம்பூரான்
ஆகஸ்ட் 15, 2017
ஆங்கிலத்தில் ‘எல்லாவற்றையும் உட்படுத்திய’ என்ற பொருள் கூறும் ecumenical என்ற சொல் உணர்த்தும் இலக்கை, ஒரு பெரிய கோரிக்கையாக முன்வைக்கிறேன். அதன் பொருட்டு, ஒரு கோப்புக்கூட்டல் செய்ய விரும்புகிறேன்.
இன்றைய கோப்பு: [6]
அலங்கார வேளையில் ஒரு அலங்கோலம்

A LARGE NUMBER OF CHILDREN ADMITED AT ICU FOR ENCEPHALITIS TREATMENT ,AT LEAST 30 CHILDREN LOST THEIR LIVES DUE TO ENCEPHALITIS IN LAST 48 HOURS AT GORAKHPUR’S BRD HOSPITAL AFTER SUPPLY OF LIQUID OXYGEN WAS DISRUPTED YESTERDAY DUE TO PENDING PAYMENT. EXPRESS PHOTO BY VISHAL SRIVASTAV 12.08.2017

சுதந்திர தினம் ஒரு சுபதினம். கொண்டாட வேண்டிய தருணத்தில், பொது மக்கள் மீளா துக்கத்தில் திண்டாடினால், அது பற்றிய கவலை, சோகம் நம்மை ஆட்கொள்ளும். கடந்த ஒரு வாரத்தில் கோரக்பூர் மருத்துவகல்லூரியை சார்ந்த நேரு ஆஸ்பத்திரியில் (950 படுக்கைகள் கொண்டது) 70 சிசுக்களும், சில வயது வந்தவர்களும் மரித்து விட்டார்கள். அது பற்றி இன்றைய சுதந்திர தின உரையில் குறிப்பிட்ட முதல்வர் யோகி ஆதிநாத், இன்றைய தினத்தை சங்கல்பம் செய்யும் தினமாக அறிவித்து, தன்னை ஆற்றிக்கொண்டார். நீண்ட கால உண்மையை செப்பிய அவர் ஊரறிந்த சமீபத்தில் நடந்த இழவின் உண்மை பின்னணியை கூறியிருக்க முடியாது; ஏனெனில் ஒரு விசாரணை துவங்கப்போகிறது. அதை ஒரு மாபெரும் சவாலாக ஏற்றுக்கொண்டு, பொது மன்றத்தில் பிராணவாயு பற்றி உள்ள தகவல்களின் அலசலை சொல்லாமல், நாட்டின் சுகாதாரமின்மை பற்றி அவர் முரசொலித்தது விகாரமாக இருக்கிறது. அது நிஜம் தான். ஆஸ்பத்திரி கந்தரகூலம், பல்லாண்டுகளாக.
என்னால் இயன்றவரை நம்பகமாக கிடைத்த செய்திகளை அறிந்த கொண்ட எனக்கு இது வரை வெளிவந்த எந்த கருத்தும் பிடிபடவில்லை. ஏனென்றால், ஒவ்வொருவரும் யானையை தொட்டறிந்த ஐந்து கண்ணொளி இழந்தவர்கள் போல முழு பின்னணியையும் நோக்கவில்லை. நானும் செய்யவேண்டிய அலசல்கள் பல உள்ளன. சாணக்கியர் தன் காலில் குத்திய பெரிய முள்ளை பிடுங்கி எடுத்ததும் அல்லாமல், அந்த செடியை வேருடன் பிடுங்கி தீயிட்டு கொளுத்தினாராம். கடந்த முப்பது வருடங்களாக உத்தரபிரதேசத்தை ஆண்ட மகாபிரபுக்கள் (நான் அந்த மாநிலத்தில் ஊழியம் செய்ததால், அவர்களில் சிலரை அறிவேன். சுயநல அரசியல் கம்பங்கூத்தாடிகள். ) மக்களை வாட்டிய மூளைக்காய்ச்சல் (Japanese Encephalitis and Acute Encephalitis Syndrome) பற்றி கவலை கொள்ளாததால், அம்மாநிலத்தின் கிழக்கு பகுதியில் மட்டும், ஐம்பது ஆயிரம் மக்கள் மடிந்தனர். முதல்வர் பலவருடங்களாக இது பற்றி நன்கு அறிவேன்; இதை ஒழிக்க பாடுபட்டேன் என்று ஆஸ்பத்திரி சவகிடங்கை பார்வையிட வந்த போது கூறினார். என்ன செய்தார் என்ற விவரம் தான், எவ்வளவு தேடியும் கிடைக்கவில்லை, எனக்கு. ஆம். இது தற்காலிக அலசல் தான்.

ஆனால், இன்று ஆதாரத்துடன் பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டியதை பகிர்ந்து கொள்ளத்தான் வேண்டும்.
மெத்தப்படித்த அரசுபதவி வகிக்கும் மேதாவிகள், தங்கள் முதுகுக்குக் கவசம் பூட்ட, முரண்செய்திகளை ‘இரக்கத்துடன்/வருத்தத்துடன்’ அளிப்பார்கள். பல முரண்செய்திகளில், சம்பந்தப்பட்ட உண்மைகளையும், சம்பந்தமில்லா வரலாற்று உண்மைகளையும் கலந்து சாக்குபோக்குக்கள் கொடுக்கும் போது, அது பொய்யாக மறுஜன்மம் எடுக்கிறது; ஆனால் தோற்றம் உண்மை போல. அது தான் இங்கு நடந்திருக்கிறது. ஒரு விதண்டாவாதத்திற்காக (அதற்கென்ன குறைச்சல்!) சிசுக்கள் (பிறந்த சில நாட்கள் அடகு காத்து பாதுகாக்க வேண்டியவை) மூளைக்காய்ச்சலால் பாதிக்கப்பட்டார்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். சிசுக்கள் உற்பத்தி ஆனதே ஆஸ்பத்திரியில். எந்த சுகாதாரமின்மையினால் அது வந்தது என்ற கேள்வி தொக்கி நிற்கிறது. அது தொலையட்டும். அந்த அமைப்புகளுக்கு பிராணாவாயு தேவையில்லையா? அல்லது டாக்டர்கள் ( குறிப்பாக டாக்டர் கஃபீல் அகமது ) பிராணவாயுக்காக ஆலாய் பறக்கவில்லையா? டாக்டர் கஃபீல் அகமது பல இடங்களுக்கு அலைந்து, தன் பணத்தை செலவழித்து, பிராணவாயு வரவழைத்து, பல உயிர்களை காப்பாற்றியதாக செய்தி. அவருக்கு பாரத ரத்னா கொடுக்கலாம் என்று நானும் எனக்கு அதுவரை கிடைத்த செய்திகளை வைத்து எழுதினேன். அவரோ வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்டார். காரணமாகத்தான்! அவருக்கு ஒரு சொந்த ஆஸ்பத்திரி உளது, மற்ற டாக்டர்களை போல. அரசு ஆஸ்பத்திரியிலிருந்து பிராணவாயு சிலிண்டர்கள் கூடு விட்டு கூடு பாய்ந்து தனியார் ஆஸ்பத்திரியில் கிடக்குமாம். அவரை திருடன் என்றே குறிப்பிட்டு இருக்கிறது, ஒரு நம்பகத்தனமான ஊடகம். எனக்கு இது வியப்பு அளிக்கவில்லை. நான் 1989ல் பார்த்திருக்கிறேன். அலஹாபாத் கமலா நேரு ஆஸ்பத்திரியில், அதற்கு எதிரே வரிசையாக, அரசு டாக்டர்களின் க்ளினிக்கள் இருக்கும். கோடிக்கணக்கான செலவில் வாங்கப்பட்ட ஆஸ்பத்திரி உபகரணங்கள் ஒடிக்கப்பட்டு கிடக்கும். எங்கள் அலுவலகத்தின் ஒரு கடை நிலை ஊழியருக்கு ஒரு அவசர அறுவை சிகிச்சை தேவை. அந்த துறைத்தலைவர் எனக்கு மிகவும் பரிச்சயமானவர். அவரிடம் அந்த ஊழியரை அழைத்துச்சென்றேன். கனிவின் சிகரமாக திகழ்ந்த அவர், நான் சென்றபின் அவனிடம், ‘இது அபாயகரம். ஆஸ்பத்திரியில் செய்தால், நீ மரித்து போகலாம். நான் என் க்ளினிக்கில் செய்கிறேன். இத்தனை ரூபாய்!’ என்றாராம். பரிச்சயமாவது? மண்ணாங்கட்டியாவது? அந்த ஊழியர் காணாமல் போய்விட்டார். சில வாரம் கழித்து வந்தார். ஒரு கிருத்துவ ஆஸ்பத்திரி இலவசமாக எல்லாம் செய்தார்களாம். ஐயாவுக்கு புது பொலிவு. அவர் ஏன் கிருத்துவனாக மாறி நன்றிக்கடன் செலுத்த வில்லை என்று இன்று கூட புரியவில்லை. நானாக இருந்தால், ஏசு கிரிஸ்துவை பல்லக்கில் எழுந்தருள செய்திருப்பேன்! (ஐயங்காராகவே இருந்து கொண்டு, அதை செய்ய தயார்!)

உடனே யோகி மீது கில்லி தண்டா ஆடாதீர்கள். நம்ம ஸ்டான்லியில் வந்த நோயாளிகள், காமாலையால் போனஸ் அடி வாங்கியிருக்கிறார்கள்.

முடிந்தால், மேலும் எழுதுகிறேன். உதாரணமாக, வேலை நீக்கம் செய்யப்பட்ட உடனே ‘மாரல் க்ரவுண்ட்ஸ்’ ராஜிநாமா கொடுத்த தலைமை டாக்டர் ராஜீவ் மிஸ்ரா; புஷ்பா மெடிக்கலுக்கு பல லக்ஷம் பாக்கி; அவர்கள் எல்லா நோட்டீஸும் கொடுத்து விட்டாலும், இப்போது கூண்டில்; உண்மையை ஒத்துக்கொண்டு, அதற்கு பின் ஜகா வாங்கின அமைச்சர்பிரான்; பிணப்பரிசோதனை செய்யப்படவில்லை; ஆவணங்களும் காணாமல் போயின.
இத்தகைய கூத்துக்களுக்கு மரணம் எப்போது சம்பவிக்கும்? I don’t care what Modi or Yogi or Amit says. I don’t care what condolence message President Trump sends or what Anbumani has to say. Words are dead, to my mind. We want positive deeds from the people also.
-x-
சித்திரத்துக்கு நன்றி: