Google+ Followers

Saturday, May 9, 2015

நாளொரு பக்கம் 10

நாளொரு பக்கம் 10
Friday,the 6th March 2015

திருமால்
பக்தி ஒரு பிரவாகம். பெருக்கெடுத்தொடும் பிரவாகம். குடமுருட்டும் வேகம். அள்ளி அள்ளி பருக தெவிட்டா இன்பம் தரும் நீரோட்டம் தான் இந்த பிரத்யேகமான/சமஷ்டி பக்தி. அப்படி ஒரு காட்சி. காணக்கண் கோடி வேண்டும். ஆம். பூர்ணமாகவே சந்திரவதனம் ஆகாயத்தை அலங்காரம் செய்யும் சாயரக்ஷை சிறுபொழுது. ஆனந்தமயம். நமது விசாலமான கிருஹத்து திருமால் உலா வருகிறான். விடு தேடி வந்த பிரசன்னம். 
பரிபாடல் சங்ககாலத்துப்பாடல். ஶ்ரீ விஷ்ணு சகஸ்ரநாமம் என்றே கூட சொல்லலாம். ஊரை சுற்றிவிட்டு வந்து மஹாலக்ஷ்மிக்கும் கோதா பிராட்டிக்கும் கட்டியம் கூறிய பின்னர் தோளுக்கினியானாக ஒய்யாளி நடை நடந்து யாவரின் மனத்தைக் கொள்ளை கொண்டபோது, ஒரு பரிபாடல் செவியின்பம் பாய்ச்சுகிறது. எண்ணி பாருங்கள், ஒரு கை யாக்கை ஆன உலாவை!
நல் அமிர்து கலந்த 
நடுவுநிலை திறம்பிய நயம் இல் ஒரூ கை, 
இரூ கை மாஅல் ! 35 

முக் கை முனிவ! நாற் கை அண்ணல்! 
ஐங் கைம் மைந்த! அறு கை நெடு வேள்! 
எழு கையாள! எண் கை ஏந்தல்! 
ஒன்பதிற்றுத் தடக் கை மன் பேராள! 
பதிற்றுக் கை மதவலி! நூற்றுக் கை ஆற்றல்! 40 

ஆயிரம் விரித்த கைம் மாய மள்ள! 
பதினாயிரம் கை முதுமொழி முதல்வ! 
நூறாயிரம் கை ஆறு அறி கடவுள்! 
அனைத்தும் அல்ல பல அடுக்கல் ஆம்பல் 
இனைத்து என எண் வரம்பு அறியா யாக்கையை
-x-

Thursday, May 7, 2015



நாளொரு பக்கம் 9

Thursday, the 5th March 2015

“I am that garden forgotten by the Spring,” wrote Bahadur Shah Zafar about himself...

When a soul launches itself into a voyage of discovery in the tumultuous oceans of Life and gets engulfed and lost, words fail us. Bahadur Shah Zafar, the last of the Moghuls was a Sufi Urdu poet non pareil. Forsaken by his father, he was a lamb as the Emperor, with only the Red Fort as his fiefdom. The British exiled him from Delhi in 1857, after Major Hodson, the Devil incarnate,presented the decapitated heads of his own sons to him as Nowruz gifts. He remained calm, it is said.

Stones will melt when we listen to Mohammed Rafi singing Zafar’s ‘lagta nahin dil mera...’. Why the Spring? All the seasons passed Zafar by.

-x-

சித்திரத்துக்கு நன்றி: http://ec1.images-amazon.com/images/I/41oIMvwrkHL._AA240_.jpg

Wednesday, May 6, 2015

நாளொரு பக்கம் 8

நாளொரு பக்கம் 8

http://www.vivekabharathi.in/wp-content/uploads/2014/09/ThiruvKalyanasundaranar-5r.jpg
Wednesday, the 4th March 2015
“...தாய்மொழியிற் கல்வி பெறுவது இயற்கை...பின்னை வேறு பல மொழிகளை பயிலலாம்: ஆராயலாம்...இந்நாளில் தூயத்தமிழர் இன்னாரென்றும், குடிபுகுந்து நிலைத்த தமிழர் இன்னாரென்று பிரித்துக்காட்டல் எவராலும் இயலாததொன்று...இப்போது தூய ஆரியர் இன்னார்’-’தூய தனித்தமிழர் இன்னார்’ என்று எவரே பிரிக்கவல்லார்?...பார்ப்பனர் பார்ப்பனரல்லாதார் பூசலையொட்டி வடமொழி தென்மொழிப் பிணக்கும் எழுந்து திருவிளையாடல் புரிகிறது...வடமொழி பாரதநாட்டுக்குரிய பொது மொழி...”
- தமிழ்த்தென்றல் திரு.வி.கல்யாணசுந்தரம்:  6 2.1932

அவரவர் பெயர்களை அவரவர் விருப்பப்படி பதிவு செய்வது பண்பு. எனவே, சாதி அடையாளமில்லை. தமிழ்காந்தி என்று போற்றப்பட்ட தமிழ் பெருந்தகை, ஆசாரசீலர், தேசபக்தர், ஏழையின் தோழர் ஆகிய திரு.வி.க. அவர்களின் ஆழ்ந்த சிந்தனைகளை பின்னர் நாம் மறக்கடிக்கப்பட்டு வளர்க்கப்பட்டதால் தான் மொழிபற்றுக்கு பதில் மொழி வெறி, இனபேதம், அவர் குறிப்பிட்ட பூசலும், ‘திருவிளையாடலும்’. சம்ஸ்கிருதத்துக்கு நிந்தனை. அவற்றிலிருந்து விடுதலை கிடைத்து விட்டால், நாம் அமோகமாக வாழ்வோம்.

-x-

சித்திரத்துக்கு நன்றி: http://www.vivekabharathi.in/wp-content/uploads/2014/09/ThiruvKalyanasundaranar-5r.jpg

நாளொரு பக்கம் 7



நாளொரு பக்கம் 7
Tuesday, the 3rd March 2015


“पुराणमित्येव न साधु सर्वं न चापि काव्यं नवमित्यवद्यम्।
सन्तः परीक्ष्यान्यतरद्भजन्ते मूढः परप्रत्ययनेयबुद्धिः॥”

There is a generalized and vague opinion, particularly in circulation among the conservative populace, that ‘old is gold’ and that all new-fangled things are anathema. The heritage of our ancient wisdom in Samskritham disabuses us of this prejuidice. The above Subhashitham can be translated as under:

“Everything is not good simply because it is old; nor a poem should be condemned simply because it is new; the wise resort to the one or the other after putting it to the litmus test; (only) a fool has his mind led by the judgement of another.

பழைய அமுது சுவை தான், மாவடுவுடன்; அதற்காக ஷைலஜா கைவண்ணம்  மைசூர்பாகு வேண்டாமெனலாமா!?

-x

சித்திரத்துக்கு நன்றி: http://hellocitynewspaper.com/wp-content/uploads/2013/10/28-1382950996-crisp-mysore-pak-600.jpg



Tuesday, May 5, 2015

நாளொரு பக்கம் 6

நாளொரு பக்கம் 6
Monday, the 2nd March 2015
அருந்ததிக் கற்பினார் தோளும், திருந்திய
தொல் குடியில் மாண்டார் தொடர்ச்சியும், சொல்லின்
அரில் அகற்றும் கேள்வியார் நட்பும், - இம் மூன்றும்
திரிகடுகம் போலும் மருந்து.
திரிகடுகம் 1
அருந்ததி எழு முனிவருள் ஒருவராகிய வசிஷ்டரின் தர்மப்பத்தினி; கற்புக்கு இலக்கணம்.
மூன்று விண்மீன்களில் நடுவிலிருப்பதான வசிஷ்டர் மீனோடு துணையாய் மின்னும் அவருக்கு பிரபஞ்சமே புகழாரம் சூட்டுகிறது.  அம்மி மிதித்து அருந்ததி பார்த்தல்லவோ திருமணம்.  இள்ங்கோவடிகளின் சிலப்பதிகாரத்தில் கோவலன்

நீல விதானத்து நித்திலப்பூம் பந்தர்க்கீழ்
வானூர் மதியஞ் சகடணைய வானத்துச்
சாலி யொருமீன் தகையாளைக் கோவலன்
மாமுது பார்ப்பான்...
நற்குண நற்செய்கைகளுள்ள பெண்ணை மணஞ்செய்திருப்பது இம்மை மறுமைகளில் நேரிடும் துன்பங்களைத் தீர்த்து இன்பங் கொடுப்பவாதலால் நோயைப் போக்கி நலத்தைக் கொடுக்கும் சுக்கு திப்பிலி மிளகுகளாகிய மருந்து போலும் என்மனார், நல்லாதனார்.

நற்குடியில் பிறப்பதே இறைவனின் கொடுப்பினை. தொன்மையும், மரபும், வம்சாவளி பெருமிதமும் ஒருசேர இருக்கும் குடும்பத்தில் பிறந்து, காலாகாலத்தில் சிறப்புற மாட்சிமை அடைந்தவரின் தொடர்ச்சியே, கூடப்பிறந்த மூலிகை என்க.

அது போலவே, சொற்களில் மாசு அகற்றும் சான்றோரின் நட்பும் அருமருந்தே.

‘நுணங்கிய கேள்விய ரல்லார்' என்ற குறளில் கருத்தை ஒப்பு நோக்குக.

-x-

சித்திரத்துக்கு நன்றி: http://i1.wp.com/www.brahminsnet.com/wp/wp-content/uploads/2015/03/mangalya-dharanam.jpg?resize=300%2C225

Monday, May 4, 2015

நாளொரு பக்கம் 65

நாளொரு பக்கம் 65 
Monday, the 4th May 2015

“To see a world in a grain of sand,
And a heaven in a wild flower,
To hold infinity in the palm of your hand,
And Eternity in an hour.”
  • From “Auguries of Innocence” by William Blake

William Blake is not merely re-readable; he is refreshingly with us all the time.  So mystical are his writings that we think that we grasped his simple words; it is an illusion. We miss the wood for the trees and unless we re-read again and again, we miss the trees also! There are no simple answers and no single answer in Blake. This is true of Scriptures also.

The poem is a longer one and every line is fragrant. One could hardly do justice to these four lines in one page; one could write many books on each line. 
To see a world in a grain of sand...

Try it. So true it is. Whatever we behold, we see what our minds wish to see. A bewitching beauty passes by. One is physically attracted to her like a magnet. The other sees Divinity in her presence.  The third person, an elderly lady visualizes her daughter in law in her! The Beauty, Sirs, lies in the eyes of the beholder. So, one could , by turning his mind on Universal Love can visualize it in a ‘grain of sand.  And, the wild flower, by its sheer beauty and fragrance can turn your head and the ecstasy is the Gateway to the very Heaven. True. One can hold the very Infinity in own hand by the simple act of willing it. It is something akin to, I dare say, Nirvikalpa Samadhi.

To imprison Eternity into in hour is something of a tall order. Blake wrote these lins in 1803 and they saw print after seven decades. Much later, very much later, Einstein’s Relativity, Stephen Hawking’s approach to Time and the Hadron Collider seem to be on the way to grasp his mystical saying. I know this is incomplete. It is better to open the Idea, instead of wallowing in self-pity.
-x-